اقتصاد مقاومتی: تفاوت میان نسخه‌ها

اقتصاد مقاومتی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۳

۱۶ بایت حذف‌شده ، ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۳

←‏جنگ اقتصادی، ابزار دشمنی

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۰٬۴۰۱

ویرایش

@@ خط ۱۵: / خط ۱۵: @@
 [[دشمنان]] علیه [[انسان]] و [[انسانیت]] راه‌های گوناگونی را در پیش می‌‌گیرند تا به اهداف شوم و نابکارانه خود دست یابند. از زمانی که [[ابلیس]] به صراحت علیه [[خلافت الهی]] انسان موضع‌گیری و تمرد کرده، می‌‌توان رد پای جنگ اقتصادی را [[شناسایی]] و ردگیری کرد؛ زیرا ابلیس با استفاده از نقاط [[ضعف]] انسان از جمله نیازهای اقتصادی، [[خواسته‌ها]] و اهداف خویش را پیش برده است؛ از همین رو، با بهره‌گیری از مسأله غذا و تغذیه، خواسته خویش را تحقق بخشید و موجبات هبوط [[حضرت آدم]]{{ع}} را فراهم آورد<ref>{{متن قرآن|فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَا يَبْلَى}} «اما شیطان او را وسوسه کرد، گفت: ای آدم! می‌خواهی تو را به درخت جاودانگی و (آن) فرمانروایی که فرسوده نمی‌شود راهبر شوم» سوره طه، آیه ۱۲۰؛ {{متن قرآن|فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْآتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ * وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ * فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ}} «پس شیطان آن دو را به وسوسه افکند تا از شرمگاه‌هایشان آنچه را بر آن دو پوشیده بود بر آنها آشکار سازد و گفت: پروردگارتان شما را از این درخت باز نداشت مگر بدین رو که مبادا دو فرشته شوید یا از جاودانگان گردید * و برای آن دو سوگند خورد که من از خیرخواهان شمایم * پس آنان را با فریب فرو لغزاند؛ و چون از آن درخت چشیدند شرمگاه‌هایشان بر آنان نمودار گشت و به چسباندن از برگ‌های بهشت بر آنها آغازیدند و پروردگارشان به آن دو ندا داد: آیا شما را از این درخت باز نداشته و به شما نگفته بودم که به راستی شیطان، شما را دشمنی آشکار است؟» سوره اعراف، آیه ۲۰-۲۲.</ref>. البته [[ابلیس]] در این راه از ابزارهای جنگ روانی نیز به خوبی سود برده است. از همین روست که ابلیس با ایجاد یک جو روانی، بستری را برای [[فریبکاری]] و [[همراهی]] [[آدم]] و [[حوا]] برای [[ارتکاب گناه]] و خوردن از درخت ممنوع فراهم می‌‌آورد. ابلیس با [[سوء]] استفاده از [[احساسات]] [[حضرت آدم]]{{ع}} مسیری را نشان می‌‌دهد که به ظاهر آدم سریع‌تر و آسان‌تر به مقاصدی چون [[جاودانگی]] و [[پادشاهی]] و [[مالکیت]] ثابت دست یابد.<ref>طه، آیه ۱۲۰</ref> پس حتی به مقدسات حضرت آدم{{ع}} به عنوان یک ابزار پیشبرد اهداف شوم خویش نگاه می‌‌کند و با استفاده از سوگند دروغین به [[فریب]] او پرداخته و او را به سمت و سویی [[هدایت]] می‌‌کند که از پیش [[برنامه‌ریزی]] کرده است. [[خدا]] درباره جنگ روانی ابلیس و تحریک او برای مخالفت با قوانین و [[احکام الهی]] می‌‌فرماید: {{متن قرآن|وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ * فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«و برای آن دو سوگند خورد که من از خیرخواهان شمای * پس آنان را با فریب فرو لغزاند ؛ و چون از آن درخت چشیدند شرمگاه‌هایشان بر آنان نمودار گشت و به چسباندن از برگ‌های بهشت بر آنها آغازیدند و پروردگارشان به آن دو ندا داد: آیا شما را از این درخت باز نداشته و به شما نگفته بودم که به راستی شیطان، شما را دشمنی آشکار است؟» سوره اعراف، آیه ۲۱-۲۲.</ref>.
-از این [[آیات]] به دست می‌‌آید که [[دشمنان]] در جنگ روانی از همه ابزارهای [[حق و باطل]] برای دست یابی به مقاصد شوم خویش بهره می‌‌گیرند؛ از همین رو، با قیافه [[حق]] به جانبه و نوعی دلسوزی خیرخواهانه به [[مردم]] فریبی رو می‌‌آورند تا ایشان را با خود همراه سازند و پس از سقوط به آنان بخندند و بر ایشان مسلط شوند. از همین روست که دشمنان هماره در جنگ روانی و نرم، به جای تند خویی، [[بدگویی]]، درشت گویی و مانند آنها، به [[نرمی]] سخن می‌‌گویند و نوعی [[همدلی]] و [[همراهی]] را به شنونده و مخاطبان خود [[القا]] می‌‌کنند. البته در این راه از حق و باطل به هم آمیخته و چنان [[باطل]] را [[تزیین]] می‌‌کنند که ظاهری موجه و حق داشته باشد؛ زیرا برهنگی باطل به طور طبیعی اشئمزاز آفرین است و موجب واگرایی و وازدگی [[انسان]] از آن می‌‌شود.
+از این [[آیات]] به دست می‌‌آید که [[دشمنان]] در جنگ روانی از همه ابزارهای [[حق و باطل]] برای دست یابی به مقاصد شوم خویش بهره می‌‌گیرند؛ از همین رو، با قیافه [[حق]] به جانبه و نوعی دلسوزی خیرخواهانه به [[مردم]] فریبی رو می‌‌آورند تا ایشان را با خود همراه سازند و پس از سقوط به آنان بخندند و بر ایشان مسلط شوند. از همین روست که دشمنان هماره در جنگ روانی و نرم، به جای تند خویی، بدگویی، درشت گویی و مانند آنها، به نرمی سخن می‌‌گویند و نوعی همدلی و [[همراهی]] را به شنونده و مخاطبان خود القا می‌‌کنند. البته در این راه از حق و باطل به هم آمیخته و چنان [[باطل]] را [[تزیین]] می‌‌کنند که ظاهری موجه و حق داشته باشد؛ زیرا برهنگی باطل به طور طبیعی اشئمزاز آفرین است و موجب واگرایی و وازدگی [[انسان]] از آن می‌‌شود.
 در طول [[تاریخ]] [[بشریت]]، غیر از [[ابلیس]] کسانی دیگر از دشمنان انسان و [[انسانیت]]، به [[جنگ]] [[اقتصادی]] برای [[سلطه]] گری خویش بهره برده‌اند؛ زیرا اگر [[اقتصاد]]، مایه قوام [[اجتماع]] و تحقق [[آسایش]] [[بشر]] است، سلب یا تضعیف اقتصاد به معنای ایجاد [[ناتوانی]] و سلب آسایش از او خواهد بود. در همین راستا، [[فرعون]] و [[فرعونیان]] نیز از ابزارهای اقتصادی برای سلطه استفاده می‌‌کردند؛ زیرا نخستین نیاز بشر مسایل و نیازهای اقتصادی است، به طوری که فقدان آن به معنای [[احساس]] [[بدبختی]] و فقدان [[خوشبختی]] است.