امام علی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[آیات]] درباره [[محبت]] و [[ولایت امام علی]]{{ع}}==

#{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا}}<ref>«به زودی (خداوند) بخشنده برای آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، (در دل‌ها) مهری خواهد نهاد» سوره مریم، آیه ۹۶.</ref>. درباره این [[آیه]] از [[جابر بن عبدالله]] چنین نقل شده است: [[رسول خدا]]{{صل}} به علی بن ابی طالب{{ع}} فرمود: «[[یا علی]]، بگو خدایا، محبت مرا در دل‌های [[مؤمنان]] بیفکن. خدایا، خودت مرا [[سرپرستی]] کن. خدایا، خودت مرا [[محبوب]] گردان»، و [[خدای سبحان]] این آیه را فرستاد: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا}} و اینک هیچ مرد و [[زن]] مؤمنی را نیابی مگر آن‌که قلباً [[دوستدار اهل بیت]]{{عم}} است<ref>بحرانی، سیدهاشم، غایة المرام، ص۳۷۳.</ref>.

#{{متن قرآن|إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>«و کافران می‌گویند: چرا نشانه‌ای از پروردگارش بر او فرو فرستاده نشده است؟ تو، تنها بیم‌دهنده‌ای و هر گروهی رهنمونی دارد» سوره رعد، آیه ۷.</ref>. [[ابن عباس]] می‌گوید: رسول خدا{{صل}} دستش را بر سینه‌اش نهاد و فرمود: «من [[بیم]] دهنده‌ام». سپس به شانه علی{{ع}} اشاره کرد و فرمود: «تو [[هدایت‌گری]]؛ بلکه هدایت‌جویان، پس از من با تو [[هدایت]] می‌یابند»<ref>طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تأویل آی القرآن (التفسیر الطبری)، ج۱۳، ص۷۹؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، در تفسیر آیه مذکور.</ref>.