←سیرهشناسی
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== | ==سیرهشناسی== | ||
[[شناخت]] اصول، روشها و سبکهای گوناگون افراد در [[رفتار]] و کردارشان را «سیرهشناسی» مینامند. سیرهشناسی، سبکشناسی و رفتارشناسی است. هر [[انسانی]]، سبک و [[رفتاری]] ویژه خود را دارد؛ به طور مثال دانشمندی در مسائل [[علمی]] از [[منطق]] ارسطویی [[پیروی]] میکند و سبک او استدلالی و قیاسی است؛ در حالی که متفکری دیگر، از روش [[تجربی]] در مسائل بهره میگیرد. یکی چون [[بوعلی سینا]]، در مباحث خود به [[استدلال]] و [[قیاس]] متکی و پیرو سبک ارسطو است و دیگری چون [[ابوریحان بیرونی]] در پی [[حس]] و [[تجربه]] میرود. بدین ترتیب، روش این دو به طور کامل با هم تفاوت دارد.<ref>[[علی رفیعی|رفیعی، علی]]، [[سیره امام علی (مقاله)| مقاله «سیره امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۱.</ref>. | [[شناخت]] اصول، روشها و سبکهای گوناگون افراد در [[رفتار]] و کردارشان را «سیرهشناسی» مینامند. سیرهشناسی، سبکشناسی و رفتارشناسی است. هر [[انسانی]]، سبک و [[رفتاری]] ویژه خود را دارد؛ به طور مثال دانشمندی در مسائل [[علمی]] از [[منطق]] ارسطویی [[پیروی]] میکند و سبک او استدلالی و قیاسی است؛ در حالی که متفکری دیگر، از روش [[تجربی]] در مسائل بهره میگیرد. یکی چون [[بوعلی سینا]]، در مباحث خود به [[استدلال]] و [[قیاس]] متکی و پیرو سبک ارسطو است و دیگری چون [[ابوریحان بیرونی]] در پی [[حس]] و [[تجربه]] میرود. بدین ترتیب، روش این دو به طور کامل با هم تفاوت دارد.<ref>[[علی رفیعی|رفیعی، علی]]، [[سیره امام علی (مقاله)| مقاله «سیره امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۱.</ref>. | ||