سفیان بن ابی‌لیلی همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

سفیان بن ابی‌لیلی همدانی از [[شیعیان امیرالمؤمنین]] {{ع}}<ref>اصحاب الإمام أمیر المؤمنین {{ع}}، ج۱، ص۲۵۵، ش۴۵۲.</ref> و از [[اصحاب امام حسن مجتبی]] {{ع}} بود. به [[نقل]] کشی در کتاب [[رجال]] خود از [[حضرت موسی بن جعفر]] {{ع}} آورده که فرمود: «[[روز قیامت]] موقعی که منادی ندا می‌دهد [[حواریون]] [[حسن بن علی]] {{ع}} برخیزند، [[سفیان بن ابی لیلی]] و [[حذیفة بن اسید]] برمی‌خیزند»<ref>رجال کشی، ص۹، ح۲۰.</ref>.

با همه فضیلتی که برای [[سفیان]] ذکر شده است، اما مع‌الاسف او پس از آن‌که [[امام مجتبی]] {{ع}} با [[معاویه]] [[پیمان]] [[صلح]] [[امضا]] کرد و [[حکومت]] را به [[معاویه]] واگذار نمود، سخت ناراحت شد و نتوانست این وضع را [[تحمل]] نماید، لذا خطاب به [[امام حسن]] {{ع}} گفت: {{عربی|«اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مُذِلَّ اَلْمُؤْمِنِينَ!»}} ولی [[امام حسن]] {{ع}} او را‌ طلبید و کنار خود نشانید و از او پرسید: «چرا چنین گفتی؟» او عرض کرد: آخر چرا باید با داشتن [[صد]] هزار نیروی [[جان]] بر کف با [[معاویه]] [[پیمان]] [[صلح]] ببندید و آکلة الأکباد را بر ما مسلط نمایید؟ [[امام]] {{ع}} با بیانی رسا و بازگو کردن حقایقی او را قانع کرد و ایراد او را پاسخ داد<ref>ر. ک: مقاتل الطالبین، ص۴۴؛ اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۷۲ و معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۱۴۹.</ref>.

بی‌تردید [[جسارت]] [[سفیان]] به [[امام مجتبی]] {{ع}} از روی بی‌[[ایمانی]] و [[انحراف]] از [[ولایت]] آن [[حضرت]] نبوه است بلکه به خاطر [[دلسوزی]] بر [[امام]] {{ع}} و [[تسلط]] پسر [[ابوسفیان]] بر [[مسلمانان]] بوده لذا با [[سخنان امام]] {{ع}} قانع شد و بر [[اطاعت]] خود ادامه داد، از این رو [[کلام امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} که فرمود: «[[سفیان بن ابی لیلی]]، جزو [[حواریون]] [[حسن بن علی]] {{ع}} در [[قیامت]] خواهد بود» درست و به جاست و با این داستان منافاتی ندارد.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۶۵۰-۶۵۱.</ref>