|
|
| خط ۶۰۴: |
خط ۶۰۴: |
| از آنچه گذشت میتوان به دست آورد که روایاتی که در کتب [[فرقههای اسلامی]] وجود دارد، روایات جعلی و غیرمعتبری است که برخلاف [[نص قرآنی]]، قایل به [[تحریف]] شده است. بنابراین [[حکم]] آن است که این دسته از روایات را باید به [[دیوار]] زد؛ چراکه برخلاف نص قرآنی دلالت بر تحریف دارد. البته برخی از این روایات از باب [[تفسیر]] و یا بیان مصادیق و از باب [[جری و تطبیق]] میباشد نه اینکه خواسته باشد بگوید که در [[قرآن]] این مطالب بوده و حذف شده و یا تحریف شده است. | | از آنچه گذشت میتوان به دست آورد که روایاتی که در کتب [[فرقههای اسلامی]] وجود دارد، روایات جعلی و غیرمعتبری است که برخلاف [[نص قرآنی]]، قایل به [[تحریف]] شده است. بنابراین [[حکم]] آن است که این دسته از روایات را باید به [[دیوار]] زد؛ چراکه برخلاف نص قرآنی دلالت بر تحریف دارد. البته برخی از این روایات از باب [[تفسیر]] و یا بیان مصادیق و از باب [[جری و تطبیق]] میباشد نه اینکه خواسته باشد بگوید که در [[قرآن]] این مطالب بوده و حذف شده و یا تحریف شده است. |
| از همه [[فرقهها]] و [[مذاهب اسلامی]]، میتوان کتب بسیاری را یافت که [[عقیده]] تحریف را [[باطل]] دانسته و مصونیت قرآن را [[اثبات]] کردهاند. بنابراین، قول به تحریف، قول باطل و خلاف [[نص قرآن]] میباشد و میبایست از سوی همه [[مسلمانان]] چنانکه تاکنون بوده، [[انکار]] شود. در رابطه با [[مصونیت قرآن از تحریف]] میتوان به کتبی چون مصونیت قرآن از تحریف، نوشته [[محمد هادی معرفت]]، مصونیت قرآن از تحریف در نگاه [[فیض کاشانی]]، به قلم حمیدرضا فهیمیتبار؛ [[عقاید]] [[امامیه]] در مصونیت [[تحریف قرآن]] از تحریف از نظر [[شیخ صدوق]] و دیگر بزرگان مراجعه کرد.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[قرآن و دروغی به نام تحریف (مقاله)|قرآن و دروغی به نام تحریف]].</ref> | | از همه [[فرقهها]] و [[مذاهب اسلامی]]، میتوان کتب بسیاری را یافت که [[عقیده]] تحریف را [[باطل]] دانسته و مصونیت قرآن را [[اثبات]] کردهاند. بنابراین، قول به تحریف، قول باطل و خلاف [[نص قرآن]] میباشد و میبایست از سوی همه [[مسلمانان]] چنانکه تاکنون بوده، [[انکار]] شود. در رابطه با [[مصونیت قرآن از تحریف]] میتوان به کتبی چون مصونیت قرآن از تحریف، نوشته [[محمد هادی معرفت]]، مصونیت قرآن از تحریف در نگاه [[فیض کاشانی]]، به قلم حمیدرضا فهیمیتبار؛ [[عقاید]] [[امامیه]] در مصونیت [[تحریف قرآن]] از تحریف از نظر [[شیخ صدوق]] و دیگر بزرگان مراجعه کرد.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[قرآن و دروغی به نام تحریف (مقاله)|قرآن و دروغی به نام تحریف]].</ref> |
|
| |
| ==[[لزوم اطاعت]] با [[علم]] به احتمال [[اشتباه]]==
| |
| از نظر [[آموزههای وحیانی قرآن]]، در [[اطاعت]] و [[اتباع]] لازم نیست که شخص دارای [[عصمت]] کامل باشد، بلکه همان [[عصمت اکتسابی]] که او را از [[گناه]] عمدی باز میدارد کفایت میکند؛ زیرا در برخی از موارد [[مصالح عمومی]] و اهم موجب میشود تا برخی از امور نادیده گرفته شود؛ به عنوان مثال با آنکه [[فرشتگان]] علم به عدم [[عصمت حضرت آدم]]{{ع}} داشتند و خدا نیز آن را [[تأیید]] میکند، ولی به سبب [[مصالح]] [[برتر]] [[وجوب اطاعت]] از [[حضرت آدم]]{{ع}} صادر شده است.<ref>بقره، آیات ۳۰ تا ۳۴</ref>
| |
| نسبت به اولیای اموری که از سوی معصوم{{ع}} به طور خاص یا عام نصب میشوند، داشتن شرایط عمومی کفایت میکند، حتی احتمال اشتباه و [[خطا]] از سوی آنان داده شود و [[یقین]] داشته باشیم که آنان به سبب عدم [[عصمت تفضلی]] [[الهی]]، اشتباه و خطا میکنند؛ زیرا نصب آنان برای این امور با مصالح عالی و [[برتری]] مربوط است که احتمال اشتباه و خطای غیر عمدی را جبران میکند.
| |
|
| |
| در [[روایات]] درباره اولیای امور غیر [[معصوم]]{{ع}} شروطی بیان شده است که از جمله در [[روایت]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به خوبی بیان شده است: {{متن حدیث|فَأمّا مَن كانَ مِن الفُقَهاءِ صائنا لنفسِهِ حافِظا لِدينِهِ مُخالِفا على هَواهُ مُطِيعا لأمرِ مَولاهُ فلِلعَوامِّ أن يُقَلِّدُوهُ، وذلكَ لا يكونُ إلّا بَعضَ فُقَهاءِ الشِّيعَةِ لا جَميعَهُم}}؛ اما کسی که دارای [[مقام]] [[فقاهت]] است: خود نگهدار، [[نگهبان دین]]، مخالف با [[هوای نفس]]، [[فرمانبردار]] مولا و [[خداوند متعال]] است. با این ویژگیها بر [[عامه]] [[مردم]] است که از او [[پیروی]] نمایند، البته تمام [[فقهای شیعه]] چنین نیستند، بعضی از آنها چنیناند.<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۸، باب ۱۰، ح ۲۰</ref>
| |
|
| |
| از نظر [[آموزههای وحیانی اسلام]] همین [[عصمت اکتسابی]] که در این روایت به عنوان شروط بیان شده خود کفایت میکند و آنان [[حجتهای الهی]] بر [[انسان]] هستند و کسی نمیتواند به احتمال یا قطع [[اشتباه]] از آنان از ایشان پیروی و [[اطاعت]] نکنند؛ زیرا [[امام زمان]]{{ع}} با [[علم]] به عدم [[عصمت]] کامل آنان را برای این [[منصب]] قرار داده است؛ چنان که [[خدا]] [[حضرت آدم]]{{ع}} را با علم به اشتباه و [[خطا]] و [[گناه]] برای [[خلافت]] بر هستی [[انتخاب]] کرده و [[فرشتگان]] را مامور اطاعت از حضرت آدم{{ع}} به عنوان [[خلافت الله]] کرده است.
| |
| به سخن دیگر، وقتی امام زمان{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعوُا فیها اِلی رُواةِ حَدیثِنا، فَاِنَّهُمْ حُجَّتی عَلَیْکُمْ وَاَنَا حُجَّةُ اللّهِ عَلَیْهِمْ}}؛ و اما در حوادث و رخدادهای واقع شده پس باید به روایات کنندگان [[احادیث]] ما مراجعه کنید؛ زیرا آنان [[حجت]] من بر شما و من [[حجت خدا]] بر شما هستم.<ref>اکمال الدین، ج ۱، ص۴۸۳</ref> یا وقتی [[امام صادق]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَیْکُمْ حاکِماً}}؛ به تحقیق او را [[حاکم]] بر شما قرار دادم.<ref>اصول کافی، ج ۱، ص۶۷</ref> میبایست گفت که براساس [[مصالح]] عالیتر، امام زمان{{ع}} [[صلاح]] دانسته است تا با آنکه ممکن بلکه [[یقین]] به اشتباه و خطای غیر عمدی است، ولی لازم است تا چنین اولیای اموری [[اطاعت]] شود، به ویژه که بر اساس [[آموزههای وحیانی قرآن]]، هر کسی تلاش کند تا بر اساس [[آموزههای وحیانی]] [[تقوای الهی]] را کسب کند و خود را [[حفظ]] و صیانت کند، [[خدا]] به [[امدادهای غیبی]] او را [[یاری]] میرساند و در هنگام [[فتنهها]] «فرقان» برایش قرار میدهد تا [[توانایی]] تشخیص [[حق و باطل]] را بیابد: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ}}<ref>«ای مؤمنان! اگر از خداوند پروا کنید در شما نیروی شناخت درستی از نادرستی مینهد و از گناهانتان چشم میپوشد و شما را میآمرزد و خداوند دارای بخشش سترگ است» سوره انفال، آیه ۲۹.</ref>
| |
|
| |
| همچنین این افراد از سوی خدا مورد [[تعلیم]] خاص قرار میگیرند؛ چنان که خدا میفرماید: {{متن قرآن|وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ}}؛ [[تقوا]] پیشه گیرید تا خدا افزون بر چیزهای دیگر خود تعلیم شما را به عهده گیرد.<ref>بقره، آیه ۲۸۲</ref>
| |
| این افراد به شکلهای گوناگون از [[وحی]] و [[الهامات]] [[الهی]] بهره مند میشوند و خدا به آنان راه درست انجام کارها را نشان میدهد؛ چنان که به [[مادر موسی]]{{ع}} و دیگران وحی کرد.<ref>طه، آیه ۳۹</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[اطاعت از ولی الامر با علم به عدم عصمت (مقاله)|اطاعت از ولی الامر با علم به عدم عصمت]].</ref>
| |
|
| |
|
| ==فتوای [[اشتباه]] [[شیخ مفید]] و [[عنایت]] [[غیبی]]== | | ==فتوای [[اشتباه]] [[شیخ مفید]] و [[عنایت]] [[غیبی]]== |
