رجعت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[رجعت]] از ریشه «ر ـ ج ـ ع» در لغت به معناى بازگشت است<ref>الصحاح، ج ۳، ص۱۲۱۶؛ المصباح، ج ۱، ص۲۲۰؛ مجمع البحرين، ج ۲، ص۱۵۰، «رجع».</ref> و در اصطلاح کلامى [[شیعه]]، زنده شدن و بازگشت گروهى از [[مؤمنان]] و [[کافران]] به [[دنیا]]، پس از [[قیام]] جهانى مهدى [[موعود]] و پیش از برپایى [[قیامت]] است. <ref>اوائل المقالات، ص۷۷ ـ ۷۸؛ رسائل المرتضى، ج ۱، ص۱۲۵؛ بحارالانوار، ج ۵۳، ص۱۳۸. </ref>[[رجعت]] از [[اشراط الساعه]] (نشانه‌هاى قیامت) و حوادث اجتماعى [[آخرالزمان]] است؛ گرچه با موضوع [[ظهور]] مهدى و قیامت پیوند زمانى دارد، خود پدیده‌اى جداست. <ref>الالهيات، ج ۴، ص۲۸۹ ـ ۲۹۰. </ref> از آنجا که در رجعت، دسته‌اى از [[مردگان]] برانگیخته مى‌شوند و به دنیا بازمى‌گردند، از آن به «[[قیامت صغرا]]» نیز تعبیر کرده‌اند، چنان که از [[رستاخیز]] همه [[انسان‌ها]] به «قیامت کبرا».<ref>رجعت از ديدگاه عقل، ص۱۴. </ref> معنا کردن رجعت به بازگشت حضرت مهدى پس از [[غیبت]]،<ref>لغت نامه، ج ۸، ص۱۱۹۳۴، «رجعت».</ref> صحیح نیست؛ زیرا همه فرقه‌هاى اسلامى که ظهور آن حضرت را پذیرفته‌اند، چه [[معتقد]] به ولادت آن حضرت باشند و یا ولادت را در [[آینده]] بدانند، او را مرده نمى‌دانند تا ظهورش رجعت به شمار آید.

در [[قرآن کریم]] برخى مشتقات ماده «ر ج ع» در مفهوم بازگشت به [[دنیا]] به کار رفته‌اند {{متن قرآن|حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ}}<ref>«هنگامی که مرگ هر یک از آنان فرا رسد می‌گوید: پروردگارا! مرا باز گردانید!» سوره مؤمنون، آیه ۹۹.</ref> نه در معناى اصطلاحى رجعت؛ با این حال بر اساس [[روایات]] ائمه {{عم}} [[آیات]] بسیارى بر رجعتْ [[تفسیر]]، تطبیق یا تأویل شده‌اند. شیعه براى اثباتِ امکان و وقوع رجعت به آیات فراوانى استناد کرده که زنده شدن شمارى از امت‌هاى پیشین را گزارش کرده است<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[رجعت (مقاله)|مقاله «رجعت»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)| دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>.