←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
قبایل یمنی، از بزرگترین مجموعههایی بودند که چه در پذیرش و گسترش اسلام، چه در گسترش [[تشیّع]] و مکتب [[اهل بیت]] و چه در عرصههای [[همبستگی]] با [[خاندان رسالت]] و دفاع از امامان [[شیعه]]، به ایفای نقش پرداختند. در میان یاران خالص و [[کارگزاران]] پرتوان [[حضرت علی]]{{ع}} به چهرههای برجستۀ بسیاری از آنان برمیخوریم. | |||
قبایلی همچون: [[بجیله]]، [[خثعم]]، [[حمیر]]، [[ازد]]، غامد، [[همدان]]، مراد، [[خزاعه]]، [[طیّ]]، [[کنده]]، [[مذحج]]، [[خولان]]، [[اشعر]] همه یمنیاند که افراد بسیاری از آنها، هم از صحابۀ [[رسول خدا]]{{صل}}، هم از [[یاران علی]]{{ع}} هم از [[اصحاب امام حسن مجتبی]] و [[شهدای کربلا]] و [[یاران]] [[ائمه]] دیگر بودند. در آخر الزّمان نیز بخش عمدهای از [[یاران امام زمان]]{{ع}} از [[یمن]] خواهند بود و نقش یمنیها در [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} و [[زمینهسازی ظهور]] بسیار درخشان است و در [[روایات]] نیز آمده است<ref> ز جمله ر.ک: «عصر الظهور» علی الکورانی، فصل «الیمن و دورها فی عصر الظهور».</ref>. در مقطعی که [[کوفه]] مقرّ [[خلافت]] [[امیر المؤمنین]] بود و پس از آن در دهههای دیگر، افراد بسیاری از [[قبایل]] مختلف یمن ساکن کوفه بودند و در جنگهای [[حضرت امیر]] و از آن پس در [[حادثۀ کربلا]] و قیامهای بعدی حضور و نقش داشتند. پیدایش زمینۀ تشیّع در یمن، با مأموریّتی بود که حضرت علی{{ع}} از سوی [[پیامبر]] به آن [[دیار]] رفت. [[محبّت]] و [[معرفت]] آنان به علی{{ع}} از همان دوران آغاز شد. از چهرههای مشهوری که [[یمنی]] بودند، در [[قیام]] بر ضدّ [[عثمان]] نیز دیده میشوند. پس از کشته شدن عثمان، در [[بیعت]] با امیر المؤمنین و تحکیم پایههای حکومت [[علوی]] نیز نقش بارزی داشتند و در جنگهای [[جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] در رکاب علی{{ع}} جانفشانیهای عظیم از خود نشان دادند و اینها همه بر افتخارات قبایل یمن در [[نصرت]] [[ولیّ خدا]] و حمایت از امام [[معصوم]]، افزود. در میان کارگزاران [[حکومت امیر المؤمنین]] در مناطق مختلف و سمتهای گوناگون به چهرههای بارز [[شیعیان]] [[یمنی]] برمیخوریم، همچو: [[قیس بن سعد]] [[خزرجی]]، [[حارث بن ابی حارث]] [[ازدی]]، [[مصقلة بن هبیره]]، [[نعمان بن عجلان]]، [[سلیمان بن صرد خزاعی]]، [[مالک بن حارث اشتر نخعی]]، [[شبیب بن عامر ازدی]]، [[اشعث بن قیس کندی]]، [[مالک بن کعب همدانی]]، قدامة بن عجلان ازدی، [[حذیفة بن یمان]]، [[سعد بن وهب]] ازدی، [[کمیل بن زیاد نخعی]]، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[حجر بن عدی]]، [[عمرو بن حمق خزاعی]]، [[رفاعة بن شداد]] ازدی، [[حارث همدانی]]، [[بریر بن خضیر]]. اینها نشانۀ [[فضیلت]] [[یمن]] و قبایل آن و پیشتازی در ولایت ائمه و [[اعتقاد به امامت]] [[شیعی]] است و وجود [[برکت]] در این [[مردم]] را نشان میدهد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۵۴.</ref>. | قبایلی همچون: [[بجیله]]، [[خثعم]]، [[حمیر]]، [[ازد]]، غامد، [[همدان]]، مراد، [[خزاعه]]، [[طیّ]]، [[کنده]]، [[مذحج]]، [[خولان]]، [[اشعر]] همه یمنیاند که افراد بسیاری از آنها، هم از صحابۀ [[رسول خدا]]{{صل}}، هم از [[یاران علی]]{{ع}} هم از [[اصحاب امام حسن مجتبی]] و [[شهدای کربلا]] و [[یاران]] [[ائمه]] دیگر بودند. در آخر الزّمان نیز بخش عمدهای از [[یاران امام زمان]]{{ع}} از [[یمن]] خواهند بود و نقش یمنیها در [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} و [[زمینهسازی ظهور]] بسیار درخشان است و در [[روایات]] نیز آمده است<ref> ز جمله ر.ک: «عصر الظهور» علی الکورانی، فصل «الیمن و دورها فی عصر الظهور».</ref>. در مقطعی که [[کوفه]] مقرّ [[خلافت]] [[امیر المؤمنین]] بود و پس از آن در دهههای دیگر، افراد بسیاری از [[قبایل]] مختلف یمن ساکن کوفه بودند و در جنگهای [[حضرت امیر]] و از آن پس در [[حادثۀ کربلا]] و قیامهای بعدی حضور و نقش داشتند. پیدایش زمینۀ تشیّع در یمن، با مأموریّتی بود که حضرت علی{{ع}} از سوی [[پیامبر]] به آن [[دیار]] رفت. [[محبّت]] و [[معرفت]] آنان به علی{{ع}} از همان دوران آغاز شد. از چهرههای مشهوری که [[یمنی]] بودند، در [[قیام]] بر ضدّ [[عثمان]] نیز دیده میشوند. پس از کشته شدن عثمان، در [[بیعت]] با امیر المؤمنین و تحکیم پایههای حکومت [[علوی]] نیز نقش بارزی داشتند و در جنگهای [[جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] در رکاب علی{{ع}} جانفشانیهای عظیم از خود نشان دادند و اینها همه بر افتخارات قبایل یمن در [[نصرت]] [[ولیّ خدا]] و حمایت از امام [[معصوم]]، افزود. در میان کارگزاران [[حکومت امیر المؤمنین]] در مناطق مختلف و سمتهای گوناگون به چهرههای بارز [[شیعیان]] [[یمنی]] برمیخوریم، همچو: [[قیس بن سعد]] [[خزرجی]]، [[حارث بن ابی حارث]] [[ازدی]]، [[مصقلة بن هبیره]]، [[نعمان بن عجلان]]، [[سلیمان بن صرد خزاعی]]، [[مالک بن حارث اشتر نخعی]]، [[شبیب بن عامر ازدی]]، [[اشعث بن قیس کندی]]، [[مالک بن کعب همدانی]]، قدامة بن عجلان ازدی، [[حذیفة بن یمان]]، [[سعد بن وهب]] ازدی، [[کمیل بن زیاد نخعی]]، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[حجر بن عدی]]، [[عمرو بن حمق خزاعی]]، [[رفاعة بن شداد]] ازدی، [[حارث همدانی]]، [[بریر بن خضیر]]. اینها نشانۀ [[فضیلت]] [[یمن]] و قبایل آن و پیشتازی در ولایت ائمه و [[اعتقاد به امامت]] [[شیعی]] است و وجود [[برکت]] در این [[مردم]] را نشان میدهد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۵۴.</ref>. | ||