گلوی بریده: تفاوت میان نسخه‌ها

پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}}، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بود. از این‌رو، [[لقب]] "ذبیح" بر آن حضرت داده‌اند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان [[زینب کبری]] نقل شده است. در برخی [[مقتل‌ها]] آمده است که [[حضرت زینب]]، هنگام وداع جسد برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ [[سید الشهدا]]{{ع}} نهاد و بوسید و با آن بدن خونین وداع کرد<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۱۵.</ref>