بدون خلاصۀ ویرایش
(←منابع) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
از ظاهر برخی روایتها این انگاره حاصل میشود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش میآید که با توجه به اینکه [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان میآورد؟ | از ظاهر برخی روایتها این انگاره حاصل میشود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش میآید که با توجه به اینکه [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان میآورد؟ | ||
پاسخ اینکه او تحکیمبخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزههای [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است: | پاسخ اینکه او تحکیمبخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزههای [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده<ref>ر.ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است: | ||
# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آنها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بیگمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزهها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] میکرده و به [[مردم]] میآموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و کتاب جدید انگاشته میشود. | # در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آنها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بیگمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزهها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] میکرده و به [[مردم]] میآموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و کتاب جدید انگاشته میشود. | ||
# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونهای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته میشود. | # معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونهای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته میشود. | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
[[امام مهدی]] {{ع}} از طواف مستحب با وجود کثرت طواف [[واجب]]، منع میکند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵</ref>، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته [[شهرها]] و آبادیها را خراب میکند و همه زواید و تشریفات و کاشیکاریها و گنبدها و گلدستهها و زیورهای آنها را میپیراید و بودجه آنها را برای [[رفاه]] حال انسانها صرف میکند. مساجد و معابد را ساده و بیآرایش و بیآلایش میسازد و ...<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹</ref>. | [[امام مهدی]] {{ع}} از طواف مستحب با وجود کثرت طواف [[واجب]]، منع میکند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵</ref>، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته [[شهرها]] و آبادیها را خراب میکند و همه زواید و تشریفات و کاشیکاریها و گنبدها و گلدستهها و زیورهای آنها را میپیراید و بودجه آنها را برای [[رفاه]] حال انسانها صرف میکند. مساجد و معابد را ساده و بیآرایش و بیآلایش میسازد و ...<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹</ref>. | ||
[[امام مهدی]] {{ع}} سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمیدارد و مردمان را [[مأمور]] میکند که هر کس به صورت خدمتگزاری نسبت به [[جامعه]] کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همینسان از دیگران تأمین میکند<ref> ر. ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸(بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)</ref>. | [[امام مهدی]] {{ع}} سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمیدارد و مردمان را [[مأمور]] میکند که هر کس به صورت خدمتگزاری نسبت به [[جامعه]] کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همینسان از دیگران تأمین میکند<ref> ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸(بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)</ref>. | ||
[[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویلهایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان میکشد و آرا و اندیشهها را پیرو [[قرآن]] میسازد و در چارچوبهای قرآنی میآورد<ref>ر. ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>. | [[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویلهایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان میکشد و آرا و اندیشهها را پیرو [[قرآن]] میسازد و در چارچوبهای قرآنی میآورد<ref>ر.ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>. | ||
و بدینسان [[امام]]، مسائل و معارف و [[احکام]] جدیدی را مطرح میکند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آنها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه میانگارند و گهگاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز میشوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ میدهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>. | و بدینسان [[امام]]، مسائل و معارف و [[احکام]] جدیدی را مطرح میکند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آنها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه میانگارند و گهگاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز میشوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ میدهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>. | ||