←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
واژه «تفاخر» و هم [[خانواده]] آن «فخور» در حوزه معنایی واژگانی از قبیل [[الله]]، [[دنیا]]، [[اولاد]]، [[اموال]]، [[بخل]]، [[کفر]]، [[عذاب]] و [[عبادت]] است که مجموعاً یک «میدان معناشناختی» را تشکیل میدهند. | واژه «تفاخر» و هم [[خانواده]] آن «فخور» در حوزه معنایی واژگانی از قبیل [[الله]]، [[دنیا]]، [[اولاد]]، [[اموال]]، [[بخل]]، [[کفر]]، [[عذاب]] و [[عبادت]] است که مجموعاً یک «میدان معناشناختی» را تشکیل میدهند. | ||
برخی تفاخر را مخصوص [[مباهات]] به امور بیرون از ذات [[انسان]] از قبیل [[مال]]، | برخی تفاخر را مخصوص [[مباهات]] به امور بیرون از ذات [[انسان]] از قبیل [[مال]]، مقام و اولاد دانستهاند<ref>مفردات، ص۶۲۷، ماده فخر.</ref>. | ||
برخی دیگر، تفاخر را دو قسم دانستهاند: | برخی دیگر، تفاخر را دو قسم دانستهاند: | ||
# | # مذموم، آنجا که انسان با تفاخر و شمردن برخی ویژگیها، در صدد بزرگ شمردن خود و یا تحقیر [[مردم]] باشد. | ||
# [[ممدوح]]، آنجا که انسان در مقام معرفی خود باشد یا بخواهد [[نعمتهای الهی]] را بیان کند<ref>التحقیق، ج۹، ص۳۸ و ۳۹.</ref>.<ref>[[علی رضا عصیانی|عصیانی، علی رضا]]، [[تفاخر - عصیانی (مقاله)|مقاله «تفاخر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref> | # [[ممدوح]]، آنجا که انسان در مقام معرفی خود باشد یا بخواهد [[نعمتهای الهی]] را بیان کند<ref>التحقیق، ج۹، ص۳۸ و ۳۹.</ref>.<ref>[[علی رضا عصیانی|عصیانی، علی رضا]]، [[تفاخر - عصیانی (مقاله)|مقاله «تفاخر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref> | ||