←احمد بن هلال کرخی در موعودنامه
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
*آن حضرت در توقیعی دیگر فرمود: ابن هلال، [[ایمان]] خود را پایدار نداشت و با آنکه مدت طولانی خدمت کرد، به دست خود ایمانش را به کفر دگرگون ساخت و خدا نیز او را کیفر داد<ref> محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص ۵۳۶؛ ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۵۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص:۳۹ -۴۰.</ref>. | *آن حضرت در توقیعی دیگر فرمود: ابن هلال، [[ایمان]] خود را پایدار نداشت و با آنکه مدت طولانی خدمت کرد، به دست خود ایمانش را به کفر دگرگون ساخت و خدا نیز او را کیفر داد<ref> محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص ۵۳۶؛ ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۵۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص:۳۹ -۴۰.</ref>. | ||
== احمد بن هلال کرخی در موعودنامه == | == احمد بن هلال کرخی در موعودنامه == | ||
*"احمد بن هلال عبرتایی کرخی بغدادی" از مدّعیان دروغین نیابت در دوران نایب دوم بوده است. وی پس از وفات نایب اول، منکر وکالت [[محمد بن عثمان]] شد و خط انحرافی را پیش گرفت. بیشتر کتب رجالی او را ملقّب به "عبرتائی" میدانند<ref>فهرست، ص ۵۰؛ رجال طوسى، ص ۴۱۰. </ref>. و شیخ طوسی او را "کرخی" نامگذاری کرده<ref>غیبة طوسى، ص ۳۹۹. </ref> و "بغدادی" نیز درباره او گفته شده است<ref>رجال طوسى، ص ۴۱۰. </ref>. | *"احمد بن هلال عبرتایی کرخی بغدادی" از مدّعیان دروغین نیابت در دوران نایب دوم بوده است. وی پس از وفات نایب اول، منکر وکالت [[محمد بن عثمان]] شد و خط انحرافی را پیش گرفت. بیشتر کتب رجالی او را ملقّب به "عبرتائی" میدانند<ref>فهرست، ص ۵۰؛ رجال طوسى، ص ۴۱۰. </ref>. و [[شیخ طوسی]] او را "کرخی" نامگذاری کرده<ref>غیبة طوسى، ص ۳۹۹. </ref> و "بغدادی" نیز درباره او گفته شده است<ref>رجال طوسى، ص ۴۱۰. </ref>. | ||
* وی در سال ۱۸۰ ه. ق در "عبرتا" که روستایی بزرگ و از نواحی نهروان بغداد است متولد شد و در سال ۲۶۷ ه. ق از دنیا رفت<ref>فهرست، ص ۵۰؛ رجال نجاشى، ج ۱، ص ۲۱۸</ref>. او قبل از انحرافش از شخصیت والایی برخوردار بوده و عالمی برجسته و عارفی متّقی محسوب میشده است. او از عصر [[امام رضا]] {{ع}} بوده تا هفت سال گذشته از غیبت صغری، و عبارات بعضی از علمای رجال دلالت بر مقام والای او دارد. نجاشی در رجال خویش میگوید: او "صالح الرّوایة" است و دو کتاب برای وی ذکر کرده است، کتاب "یوم و لیلة" و "نوادر"<ref>رجال نجاشى، ج ۱، ص ۲۱۸. </ref>. | * وی در سال ۱۸۰ ه. ق در "عبرتا" که روستایی بزرگ و از نواحی نهروان بغداد است متولد شد و در سال ۲۶۷ ه. ق از دنیا رفت<ref>فهرست، ص ۵۰؛ رجال نجاشى، ج ۱، ص ۲۱۸</ref>. او قبل از انحرافش از شخصیت والایی برخوردار بوده و عالمی برجسته و عارفی متّقی محسوب میشده است. او از عصر [[امام رضا]] {{ع}} بوده تا هفت سال گذشته از غیبت صغری، و عبارات بعضی از علمای رجال دلالت بر مقام والای او دارد. نجاشی در رجال خویش میگوید: او "صالح الرّوایة" است و دو کتاب برای وی ذکر کرده است، کتاب "یوم و لیلة" و "نوادر"<ref>رجال نجاشى، ج ۱، ص ۲۱۸. </ref>. | ||
* احمد بن هلال پنجاه و چهار بار به حج رفته است و بیست نوبت از آن را با پای پیاده حج نموده است<ref>اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۱۶</ref>. | * احمد بن هلال پنجاه و چهار بار به حج رفته است و بیست نوبت از آن را با پای پیاده حج نموده است<ref>اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۱۶</ref>. | ||
* در توقیعی از ناحیه مقدسه که به دست حسین بن روح -نایب سوم- صادر شد، حضرت وی را لعنت کرده و به [[شیعیان]] امر کرده بود که از وی دوری جویند<ref>غیبة طوسى، ص ۳۹۹</ref>. آیت الله خویی مینویسد: "شکی نیست که احمد بن هلال از نظر عقیده فاسد است و قابلاعتماد نیست، بلکه از زندگی او استفاده میشود که به چیزی پایبند نبوده است؛ لذا گاهی غلوّ میکرده و گاهی اعمال ناصبی بودن از او ظاهر میشده است... "<ref>معجم رجال الحدیث، ج ۲، ص ۳۴۸. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی | * در توقیعی از ناحیه مقدسه که به دست [[حسین بن روح]] -نایب سوم- صادر شد، حضرت وی را لعنت کرده و به [[شیعیان]] امر کرده بود که از وی دوری جویند<ref>غیبة طوسى، ص ۳۹۹</ref>. آیت الله خویی مینویسد: "شکی نیست که احمد بن هلال از نظر عقیده فاسد است و قابلاعتماد نیست، بلکه از زندگی او استفاده میشود که به چیزی پایبند نبوده است؛ لذا گاهی غلوّ میکرده و گاهی اعمال ناصبی بودن از او ظاهر میشده است... "<ref>معجم رجال الحدیث، ج ۲، ص ۳۴۸. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۷۷.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||