سوید بن عمرو خثعمی: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۱۹۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۵ مارس ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۵۰: خط ۵۰:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
'''سوید بن عمرو خثعمی''' آخرین شهید میدان کربلاست. وی پس از [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[شهید]] شد. یکی از دو مردی بود که همراه [[حسین]] {{ع}} بودند. او مجروح افتاده در میدان، میان زخمیان بود و رمقی در [[بدن]] داشت و در آن حال، چون شنید که [[کوفیان]] شادی‌کنان می‌گویند «حسین کشته شد»، به هوش آمد و با چاقو و شمشیری که داشت، با همان حالت به [[جنگ]] پرداخت و [[شهید]] شد<ref>انصار الحسین، ص۷۷.</ref>. به "[[سوید بن مطاع]]" هم معروف است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۵۲.</ref>.
[[سوید بن عمرو ابن ابی مطاع انماری خثعمی]]<ref>مورخان و رجال‎نویسان درباره او و پدرش نظرهای متفاوت دارند. وی را سوید بن عمر، عمرو بن مطاع جعفی، سوید بن ابی مطاع و سوید بن عمیر بن ابی مطاع انماری خثعمی نیز نامیدند ر. ک: (تسمیة من قتل مع الحسین، ش۵۸؛ رجال طوسی، ص۷۴؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۴، دارالتعارف؛ المهوف، ص۱۶۵؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۷۲؛ مناقب ابن شهرآشوب، ج۴، ص۱۱۱؛ مثیرالاحزان، ص۶۷؛ یاران پایدار، ص۷۹.).</ref> است و خثعمی منسوب به خثعم بن اراش که قبیله‌ای از عرب‌های قحطانی<ref>معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۳۱.</ref> و [[یمنی]] الأصل می‌‌باشند.


==[[شهادت]] [[سوید بن عمرو]]==
این [[شهید]] بزرگوار یکی از شیوخ عالی [[مقام]] و از طبقه اشراف کوفه و مردی کثیر الصلاة و در [[شجاعت]] و [[دلاوری]] مردی نامدار بود. او در میدان [[جنگ]] چون شیر [[خشمگین]] [[مبارزه]] می‌‌کرد و در برابر [[بلاها]] و [[سختی‌ها]] بسیار [[مقاوم]] بود. او کسی است که از بامداد [[عاشورا]] تا وقتی که [[امام]] {{ع}} یکه و تنها مانده، در میدان جنگ بود<ref>الملهوف، ص۱۶۵؛ منهج المقال، ج۲، ص۸۲ و ابصارالعین، ص۱۴۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص۴۶۳-۴۶۴.</ref>
[[سید بن طاووس]] می‌گوید: بعد از شهادت حنظله، سوید بن عمرو که شخصی [[شریف]] و [[کثیر الصلاه]] بود برای [[جهاد]] [[قیام]] کرد و مثل شیری [[شجاع]] جهاد نمود. او در مقابل صدمات [[سختی]] که دچارش می‌شد کاملاً [[صبر]] کرد، تا اینکه در میدان [[کارزار]] به فریاد نشست ولی شهید نشده بود. او همچنان افتاده بود و [[قدرت]] حرکتی نداشت تا اینکه شنید [[لشکر]] [[عمر سعد]] گفتند: حسین شهید شد! اندک بهبودی در خود [[احساس]] کرد با [[کوشش]] و [[زحمت]] چاقویی از [[کفش]] خود خارج کرد و همچنان جنگید تا شهید شد<ref>بحار، ج۴۵، ص۲۴؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۳؛ ابصار العین، ج۳، ص۳۳۶.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۶۵.</ref>.
 
== آخرین حمله ==
تاریخ نگاران عاشورا نوشته‌اند: آخرین کسی که از [[اصحاب امام حسین|اصحاب امام]] {{ع}} [[شهید]] شد، [[سوید بن عمرو خثعمی]] بود. او با پیکری پُر زخم و مجروح در میان کشتگان و [[شهدا]] افتاده بود و چون [[خون]] زیادی از بدنش رفته بود و جراحت زیادی برداشته بود بیهوش و بی‌حرکت مانده بود. [[دشمنان]] [[گمان]] کردند او کشته شده است، اما بعد از ساعاتی به هوش آمد و شنید که [[لشکریان]] می‌‌گویند: «[[حسین]] کشته شد!» این [[شخصیت]] با [[ایمان]] گویا از این خبر [[وحشت]] انگیز به هیجان آمد و با تمام توانش برخاست، دید شمشیرش را برده‌اند با چاقویی که به همراه داشت به [[دشمن]] حمله کرد و لحظاتی با دشمن مبارزه کرد و سرانجام به دست [[عروة بن بطار تغلبی]] و [[زید بن رُقاد جُنَبی]] به شهادت رسید<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۳؛ در کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۷۳، به جای بطار «بطان» آورده و در تنقیح المقال، ج۲، ۷۲؛ الملهوف، ص۱۶۶؛ اعیان الشیعه، ج۷ ص۳۲۴ و مقتل مقرم، ص۲۵۴ نام قاتل‌ها را نیاورده‌اند.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص۴۶۴-۴۶۵؛ [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص ۵۵۲؛ [[محمد هادی یوسفی غروی|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[سوگ‌نامه کربلا (مقاله)|مقاله «سوگ‌نامه کربلا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۴ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۴]]، ص۸۵؛ [[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)| مظلومیت سیدالشهداء ج۲]]، ص ۶۵.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۱۳۰٬۲۶۲

ویرایش