←طواف وداع
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۸۷: | خط ۱۸۷: | ||
آخرین طواف [[حاجی]] است که هنگام خروج از [[مکه]] انجام میدهد. این طواف [[مستحب]] است و [[اهل سنت]] آن را «طواف صدر» یعنی طواف بازگشت هم مینامند؛ زیرا حاجی پس از آن از مکه به [[شهر]] خود بازمیگردد و این طواف در نظر آنان [[واجب]] میباشد و [[کفاره]] ترک آن یک [[قربانی]] است، ولی ما آن را مستحب میدانیم<ref>فرهنگ جغرافیای تاریخی در حدیث و سیره نبوی، ص۲۸۴.</ref>. به طواف وداع، طواف آخرالعهد هم گویند. | آخرین طواف [[حاجی]] است که هنگام خروج از [[مکه]] انجام میدهد. این طواف [[مستحب]] است و [[اهل سنت]] آن را «طواف صدر» یعنی طواف بازگشت هم مینامند؛ زیرا حاجی پس از آن از مکه به [[شهر]] خود بازمیگردد و این طواف در نظر آنان [[واجب]] میباشد و [[کفاره]] ترک آن یک [[قربانی]] است، ولی ما آن را مستحب میدانیم<ref>فرهنگ جغرافیای تاریخی در حدیث و سیره نبوی، ص۲۸۴.</ref>. به طواف وداع، طواف آخرالعهد هم گویند. | ||
دعای طواف وداع: کسی که میخواهد از مکه بیرون رود، مستحب است طواف وداع نماید، و در هر دور، [[حجرالاسود]] و | دعای طواف وداع: کسی که میخواهد از مکه بیرون رود، مستحب است طواف وداع نماید، و در هر دور، [[حجرالاسود]] و رکن یمانی را در صورت امکان استلام کند. شکم خود را به [[خانه کعبه]] بچسباند، یک دست را به [[حجر]] و دست دیگر را به طرف درب گذارد. [[حمد]] و [[ثنای الهی]] نماید و صلوات بر پیغمبر و [[آل]] او بفرستد و این [[دعا]] را بخواند: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ نَبِيِّكَ وَ أَمِينِكَ وَ حَبِيبِكَ وَ نَجِيِّكَ وَ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ اللَّهُمَّ كَمَا بَلَغَ رِسَالاتِكَ وَ جَاهَدَ فِي سَبِيلِكَ وَ صَدَعَ بِأَمْرِكَ وَ أُوذِيَ فِي جَنْبِكَ وَ عَبَدَكَ حَتَّى أَتَاهُ الْيَقِينُ اللَّهُمَّ اقْلِبْنِي مُفْلِحاً مُنْجِحاً مُسْتَجَاباً لِي...}}<ref>ادعیه و آداب حرمین، ص۴۱۰ و ۴۱۱؛ کافی، ج۴، ص۵۳۰ و ۵۳۱.</ref>. | ||
پس مقداری از آب [[زمزم]] بیاشامد، و این دعا را بخواند: {{متن حدیث|آئِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ إِلى رَبِّنا راغِبُونَ إِلَى اللَّهِ رَاجِعُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>کافی، ج۴، ص۵۳۱.</ref>. شایسته است که [[زائر]] در آخرین [[عهد]] و دیدار خود با [[کعبه]]، دست بر [[بیت الله الحرام]] نهاده و عرض کند: {{متن حدیث|الْمِسْكِينُ عَلَى بَابِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهِ بِالْجَنَّةِ}}<ref>کافی، ج۴، ص۵۳۲.</ref>. | پس مقداری از آب [[زمزم]] بیاشامد، و این دعا را بخواند: {{متن حدیث|آئِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ إِلى رَبِّنا راغِبُونَ إِلَى اللَّهِ رَاجِعُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>کافی، ج۴، ص۵۳۱.</ref>. شایسته است که [[زائر]] در آخرین [[عهد]] و دیدار خود با [[کعبه]]، دست بر [[بیت الله الحرام]] نهاده و عرض کند: {{متن حدیث|الْمِسْكِينُ عَلَى بَابِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهِ بِالْجَنَّةِ}}<ref>کافی، ج۴، ص۵۳۲.</ref>. | ||