←کلمات قصار پیرامون انفاق
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
#{{متن حدیث|لَيْسَ لِأَحَدٍ مِنْ دُنْيَاهُ إِلَّا مَا أَنْفَقَهُ عَلَى أُخْرَاهُ}}: برای احدی چیزی از دنیایش او را سود ندهد، مگر آنچه او برای [[آخرت]] خود انفاق نموده باشد. | #{{متن حدیث|لَيْسَ لِأَحَدٍ مِنْ دُنْيَاهُ إِلَّا مَا أَنْفَقَهُ عَلَى أُخْرَاهُ}}: برای احدی چیزی از دنیایش او را سود ندهد، مگر آنچه او برای [[آخرت]] خود انفاق نموده باشد. | ||
#{{متن حدیث|إِنْ تَبْذُلُوا أَمْوَالَكُمْ فِي جَنْبِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ مُسْرِعُ الْخَلَفِ}}: اگر مالهای خود را در [[راه خدا]] بدهید، به [[راستی]]، [[خدا]] به سرعت عوضدهنده است. | #{{متن حدیث|إِنْ تَبْذُلُوا أَمْوَالَكُمْ فِي جَنْبِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ مُسْرِعُ الْخَلَفِ}}: اگر مالهای خود را در [[راه خدا]] بدهید، به [[راستی]]، [[خدا]] به سرعت عوضدهنده است. | ||
#{{متن حدیث|دِرْهَمٌ يَنْفَعُ خَيْرٌ مِنْ دِينَارٍ يَصْرَعُ}}: درهمی که سود رساند (و از | #{{متن حدیث|دِرْهَمٌ يَنْفَعُ خَيْرٌ مِنْ دِينَارٍ يَصْرَعُ}}: درهمی که سود رساند (و از راه [[حلال]] به دست آمده و در [[مصرف]] [[خیر]] برسد)، بهتر از دیناری است که [[آدمی]] را در هلاکت بیندازد. | ||
#{{متن حدیث|إِيَّاكَ وَ الْإِمْسَاكَ فَإِنَّ مَا أَمْسَكْتَهُ فَوْقَ قُوتِ يَوْمِكَ كُنْتَ فِيهِ خَازِناً لِغَيْرِكَ}}: بپرهیز از نگهداشتن؛ زیرا آنچه تو زیاده از قُوت روزت نگه میداری، درباره آن، خزینهدار دیگری خواهی شد (البته، چنین هشدارهایی بر [[سبیل]] [[افضلیت]] است نه آنکه بر طریق [[حرمت]] باشد؛ چرا که در حالات بزرگان و [[پیشوایان دینی]]، [[سیره]] متشرعه امساک را | #{{متن حدیث|إِيَّاكَ وَ الْإِمْسَاكَ فَإِنَّ مَا أَمْسَكْتَهُ فَوْقَ قُوتِ يَوْمِكَ كُنْتَ فِيهِ خَازِناً لِغَيْرِكَ}}: بپرهیز از نگهداشتن؛ زیرا آنچه تو زیاده از قُوت روزت نگه میداری، درباره آن، خزینهدار دیگری خواهی شد (البته، چنین هشدارهایی بر [[سبیل]] [[افضلیت]] است نه آنکه بر طریق [[حرمت]] باشد؛ چرا که در حالات بزرگان و [[پیشوایان دینی]]، [[سیره]] متشرعه امساک را مشاهده مینماییم و اگر [[حرام]] بود هیچ یک آنان از [[اموال]] خود چیزی را برای [[روز]] بعد نگاه نمیداشتند). | ||
#{{متن حدیث|قَلِيلٌ لَكَ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرٍ لِغَيْرِكَ}}: اندکی برای خود، بهتر از بسیاری است که برای دیگری باشد (یعنی اندک [[مالی]] که در [[حیات]] خود برای خویش صرف مینمایی، بهتر از مالهای بسیاری است که برای دیگران میگذاری). | #{{متن حدیث|قَلِيلٌ لَكَ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرٍ لِغَيْرِكَ}}: اندکی برای خود، بهتر از بسیاری است که برای دیگری باشد (یعنی اندک [[مالی]] که در [[حیات]] خود برای خویش صرف مینمایی، بهتر از مالهای بسیاری است که برای دیگران میگذاری). | ||
#{{متن حدیث|دِرْهَمُ الْفَقِيرِ أَزْكَى عِنْدَ اللَّهِ مِنْ دِينَارِ الْغَنِيِّ}}: [[درهم]] شخص ندار، در نزد خدا از [[دینار]] توانگر پاکیزهتر است. | #{{متن حدیث|دِرْهَمُ الْفَقِيرِ أَزْكَى عِنْدَ اللَّهِ مِنْ دِينَارِ الْغَنِيِّ}}: [[درهم]] شخص ندار، در نزد خدا از [[دینار]] توانگر پاکیزهتر است. | ||
#{{متن حدیث|رُبَّ يَسِيرٍ أَنْمَى مِنْ كَثِيرٍ}}: بسا اندکی (که حلال باشد و برای خدا) از بسیاری (که از حرام باشد و برای غیرخدا) نموّ کنندهتر باشد. | #{{متن حدیث|رُبَّ يَسِيرٍ أَنْمَى مِنْ كَثِيرٍ}}: بسا اندکی (که حلال باشد و برای خدا) از بسیاری (که از حرام باشد و برای غیرخدا) نموّ کنندهتر باشد. | ||
#{{متن حدیث|ثِيَابُكَ عَلَى غَيْرِكَ أَبْقَى لَكَ مِنْهَا عَلَيْكَ}}: جامههای تو بر غیر تو (لباسهایی که به [[مردم]] | #{{متن حدیث|ثِيَابُكَ عَلَى غَيْرِكَ أَبْقَى لَكَ مِنْهَا عَلَيْكَ}}: جامههای تو بر غیر تو (لباسهایی که به [[مردم]] عطا کنی) برایت از آنها که بر توست، پایندهتر است (زیرا اگر خود را با آن لباسها بپوشانی، در اندک زمانی کهنه گردد، ولی وقتی آنها را ببخش، ثوابشان دایمی خواهد بود). | ||
#{{متن حدیث|إِنَّكُمْ إِلَى إِنْفَاقِ مَا كَسَبْتُمُ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى اكْتِسَابِ مَا تَجْمَعُونَ}}: به راستی شما به [[بخشش]] آنچه فراهم میآورید، نیازمندترید از آنچه که در تلاش گردآوری آن هستید | #{{متن حدیث|إِنَّكُمْ إِلَى إِنْفَاقِ مَا كَسَبْتُمُ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى اكْتِسَابِ مَا تَجْمَعُونَ}}: به راستی شما به [[بخشش]] آنچه فراهم میآورید، نیازمندترید از آنچه که در تلاش گردآوری آن هستید<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۲۳۶.</ref>. | ||
در [[فرهنگ]] عمید نیز چنین آمده: انفاق به کسر همزه؛ یعنی نفقه دادن، خرج کردن، دادن یا بخشیدن مال به کسی<ref>فرهنگ عمید، ص۱۹۹.</ref>. | در [[فرهنگ]] عمید نیز چنین آمده: انفاق به کسر همزه؛ یعنی نفقه دادن، خرج کردن، دادن یا بخشیدن مال به کسی<ref>فرهنگ عمید، ص۱۹۹.</ref>. | ||
در مقدمه کتاب مرآة الانوار و مشکوة الاسرار هم گفته شده: {{عربی|انفق ماله}}؛ یعنی مالش را خرج نمود، و [[رجل]] منفاق، کثیر النفقه را گویند، و نفقه، آن چیزی از [[پول]] و نحو آن است که آن را خرج میکنند، و انفاق و نفقه، [[تأویل]] شده به [[علم]] مأخوذ از [[اهل]] آن و رسانیدن این علم به اهلش، و لذا جنبه [[معنوی]] و [[روحانی]] دارد، بنا بر اینکه [[انسان]] هر چه از [[علوم]] مأخوذ از [[کتاب و سنت]] منسوب به [[ائمه معصومین]] {{عم}} را بر براداران [[مؤمن]]، ذویالارحام، اهل و غیر آن بذل و نشر نماید، مانند: انتشار معالم [[دینی]]، | در مقدمه کتاب مرآة الانوار و مشکوة الاسرار هم گفته شده: {{عربی|انفق ماله}}؛ یعنی مالش را خرج نمود، و [[رجل]] منفاق، کثیر النفقه را گویند، و نفقه، آن چیزی از [[پول]] و نحو آن است که آن را خرج میکنند، و انفاق و نفقه، [[تأویل]] شده به [[علم]] مأخوذ از [[اهل]] آن و رسانیدن این علم به اهلش، و لذا جنبه [[معنوی]] و [[روحانی]] دارد، بنا بر اینکه [[انسان]] هر چه از [[علوم]] مأخوذ از [[کتاب و سنت]] منسوب به [[ائمه معصومین]] {{عم}} را بر براداران [[مؤمن]]، ذویالارحام، اهل و غیر آن بذل و نشر نماید، مانند: انتشار معالم [[دینی]]، دفع شبهات مخالفان مُضِل، بیان [[فضایل]] و [[کمالات]] آنان و سایر آنچه بر [[شأن]] و جلالشان دلالت دارد، چنین کاری تأویل به انفاق است<ref>مقدمه برهان، ص۲۱۳.</ref>.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۲۱۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||