آثار امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

آثار امام صادق (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱

۱۳٬۰۰۶ بایت اضافه‌شده ، ‏۸ دسامبر ۲۰۲۴

←‏منابع

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۴۱۹

ویرایش

@@ خط ۱۳۷: / خط ۱۳۷: @@
 # [[زکریا بن یحیی]] از امام صادق{{ع}} روایت می‌کند که فرمود: آنچه را که خداوند [[دانش]] آن را از [[بندگان]] پنهان داشته است، آن حکم از بندگان برداشته شده است‌<ref>توحید، ص۳۱۴، ح۹، باب ۶۴، باب التّعریف و البیان و الحجّه و الهدایه.</ref>.
 # از حریز از [[زراره]] نقل شده است که گفت: از [[امام صادق]]{{ع}} درباره [[حرام]] و [[حلال]] سؤال کردم. آن حضرت پاسخ دادند: {{متن حدیث|حَلَالُ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‌ءُ غَيْرُهُ}}؛ حلال محمد تا [[روز قیامت]] حلال، و حرام او تا روز قیامت حرام است، غیر از این نخواهد شد و نخواهد آمد<ref>کافى، ج۱، ص۵۸، کتاب فضل العلم، باب البدع و الرأى و المقاییس، ح۱۹.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۸، ص ۳۲۰.</ref>.
+==نمونه‌هایی از [[فقه]] [[امام صادق]]{{ع}}‌==
+# [[ابن اذینه]] از امام صادق{{ع}} [[روایت]] می‌کند که آن حضرت فرمودند: این ناصبیان چه چیز روایت می‌کنند؟ عرضه داشتم: [[خدا]] مرا قربانت کند. درباره چه موضوعی؟ آن حضرت فرمودند: درباره [[اذان]] و [[رکوع]] و سجودشان. گفتم: آنان می‌گویند: [[ابی بن کعب]] در [[خواب]] دیده است، امام صادق{{ع}} فرمودند: آنان [[دروغ]] می‌گویند. [[دین خدا]] عزیزتر از آن است که در خواب دیده شود یعنی [[احکام]] آن به وسیله خواب و [[رؤیا]] بیان شود<ref>کافى، ج۳، ص۴۸۲، کتاب الصّلاة، باب النّوادر.</ref>.
+# از [[عیص بن قاسم]] روایت شده است که امام صادق{{ع}} فرمودند: هنگامی که کسی در [[ماه رمضان]] به [[مسافرت]] می‌رود، باید روزه‌اش را [[افطار]] کند و فرموده است: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از [[مدینه]] به سمت [[مکه]] در ماه رمضان خارج شد، به همراه آنان [[مردم]] و پیادگان بودند. هنگامی که به منطقه کراء غمیم که سه میل با مدینه فاصله داشت‌ رسیدند، کاسه‌ای آب خواستند. آن هنگام وقتی بین ظهر و عصر بود. آن حضرت آب را نوشیده و افطار کرده و مردم نیز به همراه آن حضرت افطار کردند. امّا عدّه‌ای بر [[روزه]] خود ماندند و آنها را عصاة یا سرپیچی‌کنندگان نامیدند، در حالی‌که همیشه باید همه به آخرین دستور [[رسول خدا]] عمل کنند<ref>کافى، ج۴، ص۱۲۷، کتاب الصّیام، باب کراهیة الصّوم فى السّفر، ح۵.</ref>.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: [[خداوند متعال]] آب را پاک‌کننده آفرید. هیچ چیزی آب را [[نجس]] نمی‌کند مگر اینکه رنگ، طعم یا بوی آب را [[تغییر]] دهد.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هنگامی که آب به قدر کر رسید، چیزی او را نجس نمی‌کند.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: [[لباس]] خود را پس از آغشته شدن به بول هر حیوانی که‌ گوشتش خورده نمی‌شود، بشویید.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هنگامی که چشم، گوش و [[قلب]] به خواب رفت، [[وضو]] [[واجب]] می‌شود، گفته شد: اگر در کنار این شخص خوابیده چیزی [[حرکت]] کند و او متوجّه آن نشود حکمش چیست؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: با این چیزها [[وضو]] [[باطل]] نمی‌شود مگر اینکه [[یقین]] کند که به [[خواب]] عمیق فرورفته است و [[شاهد]] آشکاری بر این بیابد و الّا بر یقین وضوئی که داشته باقی است و هیچگاه یقین با [[شک]] نقض نمی‌شود و حتما باید یقین دیگری یقین را از بین ببرد.
+# [[امام صادق]]{{ع}} فرموده‌اند: وضو را جز [[حدث]] باطل نمی‌کند و خواب نیز حدث است.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هنگامی که در محلّ [[قضای حاجت]] نشسته‌ای، اگر صدای [[اذان]] را شنیدی، زیر لب آنچه را که [[مؤذن]] می‌گوید بگو و در آن حال [[ذکر خدا]] را فرو مگذار،؛ چراکه [[یاد خدا]] در هر حالی نیکوست.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: اگر در وضوی خود شک کردی و شک تو پس از پایان وضو و مشغول شدن به کار دیگری بود، شک تو قابل اعتنا نیست. شک در جایی قابل اعتناست که هنوز آن کار تمام نشده باشد.
+# از امام صادق{{ع}} درباره نشستن جنب در [[مساجد]] سؤال شد. امام صادق{{ع}} فرمودند: جایز نیست. امّا به غیر از [[مسجد الحرام]] و [[مسجد]] النّبی{{صل}} می‌تواند از همه [[مسجدها]] عبور نماید.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: بر هر کسی که از [[اهل]] [[قبله]] باشد و بمیرد [[نماز میت]] بخوانید و [[حساب]] او را به [[خدا]] واگذار کنید.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هرچیزی که به غیر از خاک [[قبر]] بر بالای قبر بگذارند، بر میت سنگینی می‌کند<ref>وسائل الشیعه ج۲، ابواب الدّفن، باب ۳۶، «باب انّه یکره ان یوضع على القبر من غیر ترابه».</ref>.
+# مردی به امام صادق{{ع}} عرض کرد: من [[لباس]] خود را به شخص [[غیر مسلمان]] [[ذمّی]] عاریه می‌دهم. می‌دانم که او شراب می‌خورد و از گوشت خوک استفاده می‌کند. هنگامی که او پیراهن مرا به من برمی‌گرداند قبل از اینکه آن را بپوشم و در آن [[نماز]] بخوانم، آیا [[واجب]] است که آن را بشویم؟ امام صادق{{ع}} پاسخ دادند: در آن نماز بخوان و آن را نشوی، بخاطر اینکه تو آن را به صورت [[پاک]] به او عاریه داده‌ای و الآن [[یقین]] نداری که آیا او آن را [[نجس]] کرده است یا نه. پس اگر در آن [[نماز]] بخوانی اشکالی ندارد مگر اینکه یقین به نجس بودن آن پیدا کنی.
+# [[امام صادق]]{{ع}} فرموده‌اند: هر نمازی دو وقت دارد و [[برترین]] آنها اول وقت است.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: همانا که [[نافله]] به منزله هدیه‌ای است که به [[خداوند]] می‌دهی. پس هر زمانی که آن را بدهی قبول می‌شود.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|السُّجُودُ لَا يَجُوزُ إِلَّا عَلَى الْأَرْضِ أَوْ عَلَى مَا أَنْبَتَتِ الْأَرْضُ إِلَّا مَا أُكِلَ أَوْ لُبِسَ}}؛ [[سجده]] جز بر [[زمین]] و یا آنچه از زمین می‌روید جایز نیست و آنچه از زمین می‌روید اگر خوردنی یا پوشیدنی باشد، باز هم سجده بر آن جایز نیست.
+# و آن حضرت فرموده‌اند: {{متن حدیث|مَنْ صَلَّى الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ جَمَاعَةً فَظُنُّوا بِهِ كُلَّ خَيْرٍ}}؛ هرکس که نمازهای پنجگانه‌اش را به [[جماعت]] بخواند، همه‌گونه [[ظنّ]] و [[گمان]] خوبی به او ببرید<ref>وسائل الشیعة ج۵، کتاب الصّلاة، ابواب صلاة الجماعة، باب ۱ (باب تأکد استحبابها فى الفرائض و عدم وجوبها فیما ادل جمعة و العیدین).</ref>.
+# از امام صادق{{ع}} در رابطه با خواندن [[حمد]] و [[سوره]] توسّط [[مأموم]] در [[نماز جماعت]] سؤال شد. فرمودند: جایز نیست.؛ چراکه [[امام]]{{ع}} ضامن قرائت مأمومین است. البتّه [[امام جماعت]] ضامن تمام نماز آنها نیست، امّا ضامن قرائت می‌باشد.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: خداوند هیچ چیزی را بر این [[امّت]] شدیدتر از [[زکات]] [[واجب]] نکرده است که البتّه عموم [[مسلمانان]] درباره همین [[واجب الهی]] به [[هلاکت]] می‌افتند.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هیچ [[مالی]] در خشکی و یا دریا از بین نمی‌رود مگر اینکه صاحب آن زکات را ضایع کرده است و هیچ پرنده‌ای به دام صیاد نمی‌افتد مگر اینکه در [[تسبیح خداوند]] کوتاهی کرده باشد.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|إِنَّمَا فَرَضَ اللَّهُ الصِّيَامَ لِيَسْتَوِيَ بِهِ الْغَنِيُّ وَ الْفَقِيرُ}}؛ خداوند [[روزه]] را واجب کرده است تا [[غنی]] و [[فقیر]] در آن [[احساس]] [[تساوی]] کنند.
+# [[امام صادق]]{{ع}} فرموده‌اند: در [[سفر]] [[روزه]] نیست مگر در آن سه روزی که [[خداوند متعال]] در [[حج]] گفته است‌<ref>وسائل الشیعة ابواب من یصحّ منه الصّوم، باب ۱۱ (باب عدم جواز صوم شهر من الواجب فى السّفر الّا النّذر المعین سفرا و حضرا و ثلاثة ایام...).</ref>.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: اگر در [[روز قیامت]] روزه [[ماه رمضان]] را کامل بیاوری، دیگر درباره روزه از تو سؤالی نمی‌شود.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|إِنَّ صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ لَمْ يَفْرِضِ اللَّهُ صِيَامَهُ عَلَى أَحَدٍ مِنَ الْأُمَمِ قَبْلَنَا}}؛ [[خداوند]] روزه ماه رمضان را بر هیچ‌یک از امّت‌های سابق [[واجب]] نکرده است.
+# از امام صادق{{ع}} در رابطه با [[آیه]] [[شریف]] [[قرآن]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! روزه بر شما مقرّر شده است چنان که بر پیشینیان شما مقرّر شده بود، باشد که پرهیزگاری ورزید» سوره بقره، آیه ۱۸۳.</ref> سؤال شد. آن حضرت پاسخ دادند: خداوند متعال در امّت‌های سابق فقط روزه ماه رمضان را بر [[پیامبران]] آن [[امّت‌ها]] واجب کرده بود. امّا [[امّت]] ما را بر آنان [[فضیلت]] داده و روزه ماه رمضان را بر [[رسول]] و امّت، هردو واجب کرده است.
+# به امام صادق{{ع}} عرض شد: آیا [[شب قدر]] در همه سال‌ها موجود است؟ امام صادق{{ع}} پاسخ دادند: اگر شب قدر برداشته شود، قرآن از بین می‌رود.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: اگر [[مردم]] حج را ترک کنند، [[عذاب الهی]] بر آنها نازل شده و دیگر مهلتی به آنها داده نخواهد شد.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|لَا يَزَالُ الدِّينُ قَائِماً مَا قَامَتِ الْكَعْبَةُ}}؛ مادامی که [[کعبه]] در میان [[مسلمانان]] برپا است، [[دین]] هم برپا است.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: اگر مردم حج را ترک کنند، بر [[والی]] است که آنها را به رفتن بر حج و ماندن در کنار کعبه مجبور کند و اگر [[زیارت قبر]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را ترک کنند، بر [[والی]] است که آنها را بر این کار مجبور نماید. اگر آنها از نظر [[مالی]] امکانات رفتن به این [[سفر]] را ندارند، والی باید از [[بیت المال مسلمین]] به آنها [[پول]] بدهد تا به این سفر [[روحانی]] بروند.
+# [[امام صادق]]{{ع}} فرموده‌اند: کسی که [[عمره]] به‌جا می‌آورد، در همه [[ماه‌های سال]] می‌تواند این کار را انجام بدهد. امّا [[بافضیلت‌ترین]] عمره، عمره [[ماه رجب]] است.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: [[رسول خدا]]{{صل}} در هر [[طواف]] [[واجب]] و مستحبّی [[حجر الاسود]] را استلام می‌فرموده‌اند.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۸، ص ۳۲۳.</ref>.
 == منابع ==