←معاد در نهج البلاغه
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
=== نظریه معاد جسمانی ـ روحانی === | === نظریه معاد جسمانی ـ روحانی === | ||
ادلۀ متعددی در منابع کلامی بر جسمانی و روحانی بودن معاد از سوی [[معتقدان]] به این نظر آمده است؛ مهمترین آنها اینکه، [[خلقت]] و [[کمال انسان]] با دو بعد [[روحی]] و جسمی است، و [[قیامت]] که اوج کمال و [[شهود]] است نیز به تبع با وجود هردوی اینها امکانپذیر است. علاوه بر اینکه همچون موضوع [[جبر و اختیار]]، [[آیات]] و [[روایات]] متعددی از [[قرآن]] در هر دو موضوع آمده است؛ گروهی بر [[عذاب]] و [[لذت]] مادی و دسته دیگر بر عذاب و لذت [[روحی]] حکایت دارد<ref>ر.ک: [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص۱۷۵.</ref>. | ادلۀ متعددی در منابع کلامی بر جسمانی و روحانی بودن معاد از سوی [[معتقدان]] به این نظر آمده است؛ مهمترین آنها اینکه، [[خلقت]] و [[کمال انسان]] با دو بعد [[روحی]] و جسمی است، و [[قیامت]] که اوج کمال و [[شهود]] است نیز به تبع با وجود هردوی اینها امکانپذیر است. علاوه بر اینکه همچون موضوع [[جبر و اختیار]]، [[آیات]] و [[روایات]] متعددی از [[قرآن]] در هر دو موضوع آمده است؛ گروهی بر [[عذاب]] و [[لذت]] مادی و دسته دیگر بر عذاب و لذت [[روحی]] حکایت دارد<ref>ر.ک: [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص۱۷۵.</ref>. | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||