←دلیل روایی
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
{{اصلی|اثبات ختم نبوت در حدیث}} | {{اصلی|اثبات ختم نبوت در حدیث}} | ||
علاوه بر [[قرآن کریم]] که با صراحت و بیان آشکار، [[خاتمیت]] [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} را یادآور شده است؛ [[پیشوایان]] بزرگ [[اسلام]] نیز به ویژه خود [[پیامبر]]{{صل}} به مناسبتهای مختلف درباره این موضوع سخن گفته و مفاد صریح [[قرآن]] را [[تأیید]] کردهاند. مجموع گفتار آنان از لحاظ سند به گونهای است که به حد تواتر میرسد و از نظر دلالت، بیانگر این است که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[آخرین پیامبر]] است و پس از وی پیامبر جدیدی برانگیخته نخواهد شد. بنابراین اگر در تواتر لفظی آنها تردید گردد، در تواتر معنوی آنها جای هیچگونه تردیدی نیست<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۱ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۱]]، ص ۵۴.</ref>. | علاوه بر [[قرآن کریم]] که با صراحت و بیان آشکار، [[خاتمیت]] [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} را یادآور شده است؛ [[پیشوایان]] بزرگ [[اسلام]] نیز به ویژه خود [[پیامبر]]{{صل}} به مناسبتهای مختلف درباره این موضوع سخن گفته و مفاد صریح [[قرآن]] را [[تأیید]] کردهاند. مجموع گفتار آنان از لحاظ سند به گونهای است که به حد تواتر میرسد و از نظر دلالت، بیانگر این است که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[آخرین پیامبر]] است و پس از وی پیامبر جدیدی برانگیخته نخواهد شد. بنابراین اگر در تواتر لفظی آنها تردید گردد، در تواتر معنوی آنها جای هیچگونه تردیدی نیست<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۱ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۱]]، ص ۵۴.</ref>. | ||
# در | # یکی از [[احادیث]] مورد اتفاق بین همه [[مسلمانان]]، اعم از [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[حدیث منزلت]] است. هنگامی که [[پیامبر]]{{صل}} برای [[غزوه تبوک]] [[سپاه]] [[تجهیز]] میکردند، [[حضرت علی]]{{ع}} از ایشان [[اجازه]] حضور در [[جنگ]] را خواستار شدند، پیامبر با درخواست آن حضرت موافقت نکردند و وقتی [[گریه]] و [[اندوه]] ایشان را [[مشاهده]] کردند، خطاب به ایشان فرمودند: {{متن حدیث|أَ مَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي}}؛ آیا [[راضی]] و [[خرسند]] نمیشوی از این که نسبت به من همچون [[هارون]] نسبت به [[موسی]] باشی، جز اینکه [[پیامبری]] پس از من نیست<ref>الالهیات، ج۲، ص۴٧۶ - ۴٧٧؛ مفاهیم القرآن، ج۳، ص١۴٠؛ اضواء علی عقائد الشیعة الامامیة و تاریخهم، ص۵۴۵؛ ولایت فقیه، ص۶۵؛ اصول عقاید (۲)، ص۳۷۲ - ۳۷۳؛ معارف قرآن، ج۵، ص۱۸۸.</ref>.<ref>[[سعیده سادات نبوی|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)|خاتمیت در محضر علما]] ص ۴۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[خاتمیت (مقاله)|خاتمیت]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱]]، ص۵۲۹ ـ ۵۳۸.</ref> | ||
# [[حضرت علی]]{{ع}} نیز بارها به [[ختم نبوت]] تصریح کرده است، از جمله: {{متن حدیث|إِلَى أَنْ بَعَثَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ مُحَمَّداً رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} لِإِنْجَازِ عِدَتِهِ وَ إِتْمَامِ نُبُوَّتِهِ مَأْخُوذاً عَلَى النَّبِيِّينَ مِيثَاقُهُ مَشْهُورَةً سِمَاتُهُ كَرِيماً مِيلَادُهُ}}؛ تا این که [[خداوند]] محمد{{صل}} را برانگیخت برای [[وفا]] کردن به [[وعده]] خود و پایان رساندن نبوت خویش، در حالی که بر همه [[پیامبران]] [[پیمان]] او گرفته شده بود، نشانههایش (میان [[امتها]]) شناخته شده بود و تولدش [[مبارک]] بود<ref>مفاهیم القرآن، ج۳، ص١۴٨؛ اضواء علی عقائد الشیعة الامامیة وتاریخهم، ص۵۴٧؛ خاتمیت، ص۲۳؛ شش مقاله، ص۸۹ (مقاله ختم نبوت).</ref>. | |||
#{{متن حدیث|أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ وَ تَنَازُعٍ مِنَ الْأَلْسُنِ فَقَفَّى بِهِ الرُّسُلَ وَ خَتَمَ بِهِ الْوَحْيَ}}؛ او را هنگامی فرستاد که پیامبران نبودند و [[مردم]] در کار [[دین]] گونهگون راه میپیمودند. پس او را در پی پیامبران فرستاد و بدو مهر ختم بر [[صحیفه]] [[وحی]] نهاد<ref>مفاهیم القرآن، ج۳، ص١۴٩.</ref>.<ref>[[سعیده سادات نبوی|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)|خاتمیت در محضر علما]] ص ۴۲.</ref> | |||
# [[امام صادق]] {{ع}} در روایتی فرمودند «[[خداوند]] با [[پیامبر]] {{صل}} شما به [[پیامبری]] پایان بخشید، پس بعد از او هرگز [[پیامبری]] نخواهد آمد. و با کتاب شما، نزول آسمانی را ختم کرد، پس تا ابد کتاب دیگری جایگزین [[قرآن]] نخواهد شد»<ref>{{متن حدیث|إِنَ اللَّهَ عَزَّ ذِکْرُهُ خَتَمَ بِنَبِیِّکُمُ النَّبِیِّینَ فَلَا نَبِیَّ بَعْدَهُ أَبَداً وَ خَتَمَ بِکِتَابِکُمُ الْکُتُبَ فَلَا کِتَابَ بَعْدَهُ أَبَداً}}؛ کافی، ج۲، ص۱۰. </ref>.<ref>ر.ک: سبحانی، محمد تقی و برنجکار، رضا، معارف و عقاید، ج۱، ص۲۵۵ ـ ۲۶۴. </ref> | |||
این [[روایات]] صریحاً نشان میدهند که [[دین اسلام]] آخرین [[دین]] و [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[آخرین پیامبر]] است و پس از او باب نبوت به طور مطلق مسدود میشود و پیامبر دیگری ظهور نخواهد کرد؛ نه پیامبر [[تشریعی]] که دارای کتاب و [[شریعت]] جدید باشد و نه پیامبر [[تبلیغی]] که مبلغ و مروج دین اسلام باشد. بنابراین، روایات یادشده «[[خاتمیت]]» را به کاملترین وجه و با صراحت به [[اثبات]] میرساند<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۱ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۱]] ص ۵۴.</ref>. | |||
== [[دلیل اجماع]] == | == [[دلیل اجماع]] == | ||