آیه تبلیغ: تفاوت میان نسخه‌ها

از جمله مهمترین دلالت‌های آیه تبلیغ، دلالت بر امامت و ولایت امام علی {{ع}} است.  

خداوند به پیامبرش دستور داده [[فضیلت]] و یا [[ولایت امام علی]]{{ع}} را برای همگان آشکار سازد؛ از این رو [[رسول خدا]]{{صل}} پس از این دستور درباره [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ، فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ، اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ‌، وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ}}. با استفاده از سه مقدمه به ضمیمه حدیث غدیر، می‌توان [[نزول]] [[آیه تبلیغ]] در [[روز غدیر]] در امامت و ولایت امام علی {{ع}} را به [[اثبات]] رساند.

[[علمای شیعه]] در نزول این [[آیه]] در [[غدیر خم]] [[وحدت]] نظر دارند. در بین اهل سنت نیز بسیاری بر این باورند که این آیه در غدیر خم نازل شده است.<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۳، ص۱۰۹؛ فخر رازی، تفسیر کبیر، ج۴، ص۴۰۱.</ref>.

[[استدلال]] [[شیعه]] این است که [[رسول خدا]]{{صل}} در [[خطبه غدیر]]، جمله {{متن حدیث|من كنت مولاه فهذا علي مولاه}} را فرموده‌ان. خطبه غدیریه رسول خدا{{صل}} از همان [[زمان]] صدور مورد توجه [[مسلمانان]] و در عصر تدوین مورد توجه [[مورخان]]، [[محدثان]] و [[مفسران]] بوده است و همه کسانی که این [[خطبه]] را نقل کرده‌اند، صدور این جمله را از رسول خدا{{صل}} نوشته‌اند.<ref>على بن محمد، ابن مغازلی، مناقب الامام على بن ابی طالب، ص۷۸؛ابو جعفر بن عبدالله الاسكافى المعتزلى، المعيار والموازينه فى فضائل الامام اميرالمؤمنين علی بن ابی طالب، ص۲۱۰؛محمد بن احمد، الذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۴، ص۲۷۷؛ابى الفداء ابن كثير، البداية و النهاية، ج۱۱، ص۱۲۵ حوادث سال ۳۱۰.</ref>.

هر چند بسیاری از نویسندگان [[اهل سنت]]، [[اصرار]] دارند که واژه «مولی» را در اینجا به معنای [[دوست]] و [[یار]] و [[یاور]] [[تفسیر]] کنند؛ <ref>رشید رضا، تفسیر المنار، ج۶، ص۳۹۹.</ref> با این حال کلمه «مولی» در این حدیث با توجه به قرائن و شواهد متعدد به معنای «اولی به تصرف بودن» یا همان ولایت داشتن است. از این رو این آیه با استناد به این حدیث بر خلافت و ولایت بلافصل امام علی {{ع}} دلالت دارد.<ref>محمد ساعدی، [[آیات امامت]] و ولایت در [[تفسیر المنار]]، ص216-222</ref>.