آیه اهل ذکر: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[ابن‌عباس]] [[روایت]] شده است زمانی که [[حضرت محمد]]{{صل}} به [[پیامبری]] برگزیده شد، این موضوع بر [[مردم]] [[مکه]] گران آمد و منکر [[نبوت]] او شدند. گفتند [[خدا]] بزرگ‌تر از آن است که از میان [[بشر]] پیامبری برگزیند. در جوابِ ادعای [[مشرکان]]، این [[آیه]] و آیه دوم [[سوره یونس]]، {{متن قرآن|أَكانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى‏ رَجُلٍ مِنْهُمْ}} نازل شد. <ref>محقق، نمونه بیانات در شأن نزول آیات، ۱۳۶۱ش، ص۴۸۱.</ref>. همچنین گفته شده آیه «[[اهل‌الذکر]]» در جواب مشرکان نازل شد که می‌گفتند [[فرستاده خدا]] چرا نباید از جنس [[فرشته]] باشد. <ref>واحدی، اسباب نزول القرآن، ۱۴۱۱ق، ص۲۸۶.</ref>.

=== [[اهل]] ===

«اهل» به معنای [[خانواده]] و [[خاندان]] است<ref>فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ج۲ ص۲۸.</ref>. اهل الرجل یعنی کسانی که در [[خانه]] آن [[مرد]] [[زندگی]] می‌‌کنند. سپس به طور مجاز کسانی را که منسوب به یک مرد هستند، اهل بیت آن مرد می‌گویند<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات، ج۱ ص۹۶.</ref>. واژه اهل به هر آنچه که اضافه شود، تمامی افرادی که در آن [[مشارکت]] دارد را شامل می‌‌شود از همین رو در [[قرآن کریم]] اهل به کلمات مختلفی اضافه شده است که همین مشارکت را می‌‌رساند؛ به عنوان مثال: "اهل الانجیل"، "اهل هذه القریه" و "[[اهل التقوی]]". یعنی کسانی که [[انجیل]] را قبول دارند یا کسانی که در یک روستا زندگی می‌کنند یا کسانی که [[تقوا]] دارند<ref>قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج ۱، ص۱۳۵.</ref>. اهل الذکر بر کسانی که در مسأله [[ذکر]] با یکدیگر اشتراک دارند اطلاق می‌‌شود<ref>ر.ک: [[حسین عبدالمحمدی بنچناری|عبدالمحمدی بنچناری، حسین]]، [[بررسی تطبیقی دلالت آیه فاسئلوا أهل الذکر بر مرجعیت علمی اهل بیت (مقاله)|بررسی تطبیقی دلالت آیه فاسئلوا أهل الذکر بر مرجعیت علمی اهل بیت]].</ref>.