←الف) شبهه تداوم نبوت با استناد به آیه ۳۵ سوره اعراف
| خط ۳۰۱: | خط ۳۰۱: | ||
بنابراین، مصداق [[هدایت الهی]] مورد اشاره در [[آیه]] مزبور منحصراً [[انبیاء]] و [[رسولان]] نیستند و به فرض این که مقصود از [[هدایت]]، تنها [[پیامبران]] و رسولان باشند، این [[سنت الهی]] با ارسال چندین [[رسول]] و هزاران [[پیامبر]] از ابتدای ظهور [[بنیآدم]] تا زمان پیامبر خاتم{{صل}} [[جامه]] تحقق به خود گرفته است. [[فترت]] میان [[انبیای الهی]] که گاه به ششصد میرسیده، نشاندهنده آن است که تحقق فعل مضارع {{متن قرآن|يَأْتِيَنَّكُمْ}} به معنای ارسال مداوم و بدون تراخی انبیاء{{عم}} نیست، بلکه [[ارسال پیامبران]] مشروط به فراهم شدن شرایطی بوده است که گاه چند صد سال [[زمان]] میطلبیده است و منافاتی با سنت الهی مذکور ندارد. بنابراین اگر شرایط ظهور پیامبر دیگری پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} محقق نشود، ابعاثی لازم نخواهد بود؛ چراکه هدایت الهی از طریق [[دین]] آن حضرت و دیگر مصادیق مذکور تداوم خواهد داشت و از این رو [[خاتمیت پیامبر]]{{صل}} نقضی بر [[سنت]] هدایت نخواهد بود<ref>درسنامه شناخت بهائیت، ص۲۹۱.</ref>. | بنابراین، مصداق [[هدایت الهی]] مورد اشاره در [[آیه]] مزبور منحصراً [[انبیاء]] و [[رسولان]] نیستند و به فرض این که مقصود از [[هدایت]]، تنها [[پیامبران]] و رسولان باشند، این [[سنت الهی]] با ارسال چندین [[رسول]] و هزاران [[پیامبر]] از ابتدای ظهور [[بنیآدم]] تا زمان پیامبر خاتم{{صل}} [[جامه]] تحقق به خود گرفته است. [[فترت]] میان [[انبیای الهی]] که گاه به ششصد میرسیده، نشاندهنده آن است که تحقق فعل مضارع {{متن قرآن|يَأْتِيَنَّكُمْ}} به معنای ارسال مداوم و بدون تراخی انبیاء{{عم}} نیست، بلکه [[ارسال پیامبران]] مشروط به فراهم شدن شرایطی بوده است که گاه چند صد سال [[زمان]] میطلبیده است و منافاتی با سنت الهی مذکور ندارد. بنابراین اگر شرایط ظهور پیامبر دیگری پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} محقق نشود، ابعاثی لازم نخواهد بود؛ چراکه هدایت الهی از طریق [[دین]] آن حضرت و دیگر مصادیق مذکور تداوم خواهد داشت و از این رو [[خاتمیت پیامبر]]{{صل}} نقضی بر [[سنت]] هدایت نخواهد بود<ref>درسنامه شناخت بهائیت، ص۲۹۱.</ref>. | ||
برداشت [[بهائیان]] از لفظ «[[رُسُل]]» به این بیان که «جمع مکسر» دلالت بر کثرت رسولان دارد نیز پذیرفتنی نیست؛ زیرا یادآوری [[رسل]] و انبیاء و قصص و [[آیات]] آنها برای آن است که [[انسان]]، [[تاریخ]] گذشتگان را سرلوحه خود قرار دهد و از آن [[پند]] گیرد، نه تاریخ افرادی که هنوز نیامدهاند! چگونه میتوان پذیرفت که آیه در صدد تفهیم این مطلب است که از تاریخ پیامبرانی که بعدها بر شما میآیند، [[عبرت]] گیرید؟! از این روست که برخی از [[تفاسیر]] چنین کاربردی را «بر [[سبیل]] سنة امم ماضیه»<ref>محمد فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۴، ص۲۳۴؛ میرسیدعلی حائری تهرانی، مقتضیات الدرر و ملتقطات الثمر، ج۴، ص۳۲۸.</ref> و یا جهت «[[تعظیم]]»<ref>علاءالدین بغدادی، لباب التأویل فی معانی التنزیل، ج۲، ص۱۹۷؛ سید محمد طنطاوی، التفسیر الوسیط، ج۵، ص۲۶۸.</ref> دانستهاند<ref>[[نفیسه ابوالحسنی|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)|خاتمیت در قرآن]]، ص ۱۸۳-۱۹۴؛ [[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۱ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۱]]، ص | برداشت [[بهائیان]] از لفظ «[[رُسُل]]» به این بیان که «جمع مکسر» دلالت بر کثرت رسولان دارد نیز پذیرفتنی نیست؛ زیرا یادآوری [[رسل]] و انبیاء و قصص و [[آیات]] آنها برای آن است که [[انسان]]، [[تاریخ]] گذشتگان را سرلوحه خود قرار دهد و از آن [[پند]] گیرد، نه تاریخ افرادی که هنوز نیامدهاند! چگونه میتوان پذیرفت که آیه در صدد تفهیم این مطلب است که از تاریخ پیامبرانی که بعدها بر شما میآیند، [[عبرت]] گیرید؟! از این روست که برخی از [[تفاسیر]] چنین کاربردی را «بر [[سبیل]] سنة امم ماضیه»<ref>محمد فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۴، ص۲۳۴؛ میرسیدعلی حائری تهرانی، مقتضیات الدرر و ملتقطات الثمر، ج۴، ص۳۲۸.</ref> و یا جهت «[[تعظیم]]»<ref>علاءالدین بغدادی، لباب التأویل فی معانی التنزیل، ج۲، ص۱۹۷؛ سید محمد طنطاوی، التفسیر الوسیط، ج۵، ص۲۶۸.</ref> دانستهاند<ref>[[نفیسه ابوالحسنی|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)|خاتمیت در قرآن]]، ص ۱۸۳-۱۹۴؛ [[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۱ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۱]]، ص ۷۰؛ [[سعیده سادات نبوی|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)|خاتمیت در محضر علما]]، ص ۶۲-۷۱.</ref>. | ||
=== ب) [[شبهه]] استمرار رسل با استناد به آیه پانزدهم [[سوره غافر]] === | === ب) [[شبهه]] استمرار رسل با استناد به آیه پانزدهم [[سوره غافر]] === | ||