طلاق در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[فلسفه]] و [[حکمت]] [[طلاق]]==

با وجود [[نکوهیده]] بودن طلاق در [[اسلام]]، عمده‌ترین حکمت جواز آن، [[حفظ دین]] و [[رعایت]] [[حدود الهی]] از سوی زوجین است؛ زیرا در اسلام حفظ دین [[برتر]] از هرچیز و حتی برتر از [[جان]] [[انسان‌ها]] شمرده شده است<ref>الکافی، ج ۲، ص۲۱۶؛ کنز العمال، ج ۱۶، ص۲۱۴؛ وسائل الشیعه، ج ۱۶، ص۱۹۲.</ref>، از این رو اسلام تا زمانی که [[گمان]] رعایت حدود الهی از سوی زوجین وجود دارد بر تداوم پیوند [[زناشویی]] تأکید کرده است:{{متن قرآن|فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُۥ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ}}<ref>«آنگاه اگر زن را (سومین بار) طلاق داد دیگر بر او حلال نیست تا آنکه به مرد دیگری شوهر کند؛ سپس اگر (آن مرد دیگر) او را طلاق داد، چنانچه (زن و شوهر اول) گمان می‌کنند که احکام خداوند را می‌توانند بجا آورند بر آنان گناهی نیست که به یکدیگر باز گردند؛ و این احکام خداوند است که آن را برای گروهی که می‌دانند روشن می‌دارد» سوره بقره، آیه ۲۳۰.</ref>؛ اما اگر [[اختلاف]] زوجین به جایی برسد که [[احکام]] و حدود الهی در [[زندگی]] نادیده گرفته شوند، جدایی زوجین از یکدیگر حتی با گذشت [[زن]] از برخی [[حقوق]] خود جایز شمرده است:{{متن قرآن|فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا ٱفْتَدَتْ بِهِۦ}}<ref>سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref>. حکمت دیگر این امر آن است که اسلام زن و شوهر را [[لباس]] یکدیگر دانسته است:{{متن قرآن|هُنَّ لِبَاسٌۭ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌۭ لَّهُنَّ}}<ref>سوره بقره، آیه ۱۸۷.</ref>؛ زیرا هر یک اسباب [[آرامش]] و [[آسایش]] دیگری را فراهم می‌‌کند و [[دوستی]] و [[رحمت]] را برای دیگری به ارمغان می‌آورد:{{متن قرآن|خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًۭا لِّتَسْكُنُوٓا۟ إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةًۭ وَرَحْمَةً}}<ref>سوره روم، آیه ۲۱.</ref>؛ اما در صورتی که با بروز اختلاف شدید، آرامش و [[مودّت]] یادشده از میان برود و [[کینه]] و [[دشمنی]] جایگزین آن شود، [[هدف]] اصلی از [[تشریع]] پیوند [[زناشویی]] از میان رفته و جدایی زوجین به [[سود]] آنان و [[اجتماع]] خواهد بود<ref>فقه الطلاق فی ضوء الکتاب و السنه، ص۱۶؛ الطلاق ابغض الحلال، ص۸۶ - ۸۷.</ref>. افزون بر این، گاه اختلاف شدید میان زوجین سبب وقوع زیان‌هایی بزرگ‌تر، همچون وارد کردن خسارت و [[نقص]] به یکدیگر می‌شود و گاه به کشتن یکی از زوجین می‌انجامد، از این رو در چنین مواردی [[ضرر]] [[طلاق]] بسیار کمتر از ضرر جانی یادشده خواهد بود<ref>فقه الطلاق فی ضوء الکتاب و السنه، ص۱۷.</ref>. [[حکمت]] دیگر این امر، [[حفظ کرامت]] [[زنان]] و [[رهایی]] آنان از [[بازی]] شوهر با [[سرنوشت]] آنان با طلاق‌های مکرر است، چنان که در [[جاهلیت]] هیچ حد و مرزی برای طلاق و [[رجوع]] نبود و مرد می‌توانست تا ۱۰۰۰ بار نیز [[زن]] را طلاق داده و پیش از تمام شدن عده رجوع کند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۶، ص۱۰۲؛ التفسیر الوسیط، زحیلی، ج ۱، ص۱۲۵.</ref>. براین اساس، [[اسلام]] با محدود کردن طلاق و [[تشریع]] طلاق باین، زنان یادشده را از [[گرفتاری]] عظیم یادشده و بلاتکلیفی رهانید<ref>فقه الطلاق فی ضوء الکتاب والسنه، ص۱۶ - ۱۷؛ الطلاق ابغض الحلال، ص۸۸ - ۸۹.</ref>: {{متن قرآن|ٱلطَّلَـٰقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌۢ بِإِحْسَـٰنٍۢ}}<ref>سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref>.<ref>[[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[طلاق (مقاله)|مقاله «طلاق»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۷، ص ۵۱۳.</ref>

== منابع ==