←تقیه در قرآن
(←مقدمه) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
[[خداوند]] در [[قرآن کریم]] میفرماید: | [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] میفرماید: | ||
#{{متن قرآن|مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ...}}<ref>«بر آن کسان که پس از [[ایمان به خداوند]] [[کفر]] ورزند - نه آن کسان که وادار (به اظهار کفر) شدهاند و دلشان به ایمان گرم است بلکه آن کسان که [[دل]] به کفر دهند- خشمی از خداوند خواهد بود و عذابی سترگ خواهند داشت» [[سوره نحل]]، [[آیه]] ۱۰۶.</ref>. [[شأن نزول]] این آیه را نیز [[مفسران]] در مورد [[عمار یاسر]] دانستهاند. [[ابن کثیر]] در [[تفسیر آیه]] میگوید: این آیه درباره کسی است که در گفتار با [[مشرکان]] موافقت کرد؛ چون او را کتک میزدند و [[اذیت]] میکردند. ولی قلبش بر خلاف زبانش بود؛ قلبش ابا داشت از آنچه به زبان جاری میکرد<ref>ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۴، ص۶۰۵.</ref>. این [[آیه مبارکه]] در [[مکه]] و در زمانی نازل شد که شمار [[مسلمانان]] بسیار اندک بود و دلالت میکند بر اینکه [[تشریع]] [[تقیه]]، از آغاز پیدایش اسلام بوده است؛ هر چند پیش از [[اسلام]]، در [[زمان]] [[حضرت موسی]]<ref>روح المعانی، ج۱۲، ص۳۱.</ref> و ابراهیم{{ع}}<ref>ابن حزم، الفصل فی الملل و الأهواء والنحل، ج۴، ص۵. </ref> نیز [[تقیه]] وجود داشته است و اسلام تنها مهر [[تأیید]] بر [[مشروعیت]] آن زده است. | #{{متن قرآن|مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ...}}<ref>«بر آن کسان که پس از [[ایمان به خداوند]] [[کفر]] ورزند - نه آن کسان که وادار (به اظهار کفر) شدهاند و دلشان به ایمان گرم است بلکه آن کسان که [[دل]] به کفر دهند- خشمی از خداوند خواهد بود و عذابی سترگ خواهند داشت» [[سوره نحل]]، [[آیه]] ۱۰۶.</ref>. [[شأن نزول]] این آیه را نیز [[مفسران]] در مورد [[عمار یاسر]] دانستهاند. [[ابن کثیر]] در [[تفسیر آیه]] میگوید: این آیه درباره کسی است که در گفتار با [[مشرکان]] موافقت کرد؛ چون او را کتک میزدند و [[اذیت]] میکردند. ولی قلبش بر خلاف زبانش بود؛ قلبش ابا داشت از آنچه به زبان جاری میکرد<ref>ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۴، ص۶۰۵.</ref>. این [[آیه مبارکه]] در [[مکه]] و در زمانی نازل شد که شمار [[مسلمانان]] بسیار اندک بود و دلالت میکند بر اینکه [[تشریع]] [[تقیه]]، از آغاز پیدایش اسلام بوده است؛ هر چند پیش از [[اسلام]]، در [[زمان]] [[حضرت موسی]]<ref>روح المعانی، ج۱۲، ص۳۱.</ref> و ابراهیم{{ع}}<ref>ابن حزم، الفصل فی الملل و الأهواء والنحل، ج۴، ص۵. </ref> نیز [[تقیه]] وجود داشته است و اسلام تنها مهر [[تأیید]] بر [[مشروعیت]] آن زده است. | ||
# {{متن قرآن|وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءَكُمْ بِالْبَيِّنَاتِ مِنْ رَبِّكُمْ}}<ref>«و مردی مؤمن از فرعونیان که ایمانش را پنهان میداشت گفت: آیا مردی را میکشید که میگوید: پروردگار من، خداوند است و برهانها (ی روشن) برایتان از پروردگارتان آورده است؟» سوره غافر، آیه ۲۸.</ref>. در این آیه سخن از [[منزلت]] و [[شأن]] فردی از [[آل فرعون]] است که به خاطر [[مصالح]] مهمتر، راه تقیه را در پیش گرفت و در برابر [[فرعون]] و یارانش، [[ایمان]] و [[عقیده]] خویش را طی سالهای مدیدی پنهان نمود<ref>ر.ک: آلوسی، روح المعانی، ج۱۲، ص۳۱؛ شهرستانی، الملل و النحل، ج۱، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[ائمه و دعوت به تقیه (مقاله)|مقاله «ائمه و دعوت به تقیه»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۷]]، ص۱۵۹.</ref> | # {{متن قرآن|وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءَكُمْ بِالْبَيِّنَاتِ مِنْ رَبِّكُمْ}}<ref>«و مردی مؤمن از فرعونیان که ایمانش را پنهان میداشت گفت: آیا مردی را میکشید که میگوید: پروردگار من، خداوند است و برهانها (ی روشن) برایتان از پروردگارتان آورده است؟» سوره غافر، آیه ۲۸.</ref>. در این آیه سخن از [[منزلت]] و [[شأن]] فردی از [[آل فرعون]] است که به خاطر [[مصالح]] مهمتر، راه تقیه را در پیش گرفت و در برابر [[فرعون]] و یارانش، [[ایمان]] و [[عقیده]] خویش را طی سالهای مدیدی پنهان نمود<ref>ر.ک: آلوسی، روح المعانی، ج۱۲، ص۳۱؛ شهرستانی، الملل و النحل، ج۱، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[رحمتالله ضیایی]]، [[ائمه و دعوت به تقیه (مقاله)|مقاله «ائمه و دعوت به تقیه»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۷]]، ص۱۵۹.</ref> | ||
== اغراض و اهداف تقیه == | == اغراض و اهداف تقیه == | ||