←امام عسکری{{ع}} در عصر خلافت معتز
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
# ثالثاً: یکی دیگر از عوامل [[کینه]] مستعین به امام، [[خوف]] از فرزندشان [[امام عصر]]{{ع}} بود که [[پیامبر]] به وجود حضرتش نوید داده بود. خوف وجود [[عباسیان]] را فراگرفته بود، چون [[مهدی موعود]] را نابودکننده [[حکومت]] [[ظالمانه]] خود میدانستند لذا [[دشمنی]] امام عسکری{{ع}} را در سینه پرورانده بودند و ایشان و خانوادهاش را شدیداً تحت نظر گرفته بودند. به همین منظور کسانی از [[زنان]] را گماشته بودند تا از [[زمان]] ولادت امام عصر باخبر شوند و او را دستگیر کنند. این [[کینهها]] در [[دل]] مستعین آنچنان پرورده شد که سرانجام منجر به دستگیری و [[حبس]] امام عسکری{{ع}} انجامید<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۸.</ref>. | # ثالثاً: یکی دیگر از عوامل [[کینه]] مستعین به امام، [[خوف]] از فرزندشان [[امام عصر]]{{ع}} بود که [[پیامبر]] به وجود حضرتش نوید داده بود. خوف وجود [[عباسیان]] را فراگرفته بود، چون [[مهدی موعود]] را نابودکننده [[حکومت]] [[ظالمانه]] خود میدانستند لذا [[دشمنی]] امام عسکری{{ع}} را در سینه پرورانده بودند و ایشان و خانوادهاش را شدیداً تحت نظر گرفته بودند. به همین منظور کسانی از [[زنان]] را گماشته بودند تا از [[زمان]] ولادت امام عصر باخبر شوند و او را دستگیر کنند. این [[کینهها]] در [[دل]] مستعین آنچنان پرورده شد که سرانجام منجر به دستگیری و [[حبس]] امام عسکری{{ع}} انجامید<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۸.</ref>. | ||
==امام عسکری{{ع}} در عصر خلافت معتز== | == امام عسکری{{ع}} در عصر خلافت معتز == | ||
[[معتز عباسی]] [[دشمنی]] و [[کینهورزی]] با [[اهلبیت]] را از اجداد خود به [[ارث]] برده بود و سینهاش سرشار از [[عداوت]] و دشمنی نسبت به [[خاندان]] [[عترت]] بود. کینهورزی نسبت به اهلبیت تا به آنجا پیش رفت که [[امام هادی]]{{ع}} را به [[شهادت]] رساند ولی چه در عصر [[امامت امام هادی]]{{ع}} و چه بعد از شهادتش نسبت به امام عسکری{{ع}} مثل بابای بزرگوارش امام هادی{{ع}} عمل میکرد. از نمونههای آشکار این [[عداوت]] [[توطئه]] | {{اصلی|امام حسن عسکری در زمان معتز عباسی}} | ||
[[معتز عباسی]] [[دشمنی]] و [[کینهورزی]] با [[اهلبیت]] را از اجداد خود به [[ارث]] برده بود و سینهاش سرشار از [[عداوت]] و دشمنی نسبت به [[خاندان]] [[عترت]] بود. کینهورزی نسبت به اهلبیت تا به آنجا پیش رفت که [[امام هادی]]{{ع}} را به [[شهادت]] رساند ولی چه در عصر [[امامت امام هادی]]{{ع}} و چه بعد از شهادتش نسبت به امام عسکری{{ع}} مثل بابای بزرگوارش امام هادی{{ع}} عمل میکرد. از نمونههای آشکار این [[عداوت]] [[توطئه]] کشتن امام به دست سعید [[حاجب]] بود که خنثی گشت او به سعید حاجب دستور داد [[امام عسکری]]{{ع}} را پنهانی به [[قتل]] برساند و به او گفت: ابامحمد (امام عسکری{{ع}}) را به [[کوفه]] ببر بهطوریکه کسی تو را نبیند گردنش را بزن! [[معتز]] از شنیدن [[اخبار]] فضل و [[علم امام]] و [[احترام]] [[مردم]] به ایشان [[رنج]] میبرد و از اینکه پدر [[امام]] [[منتظر]] میباشد که روزی بساط [[ستم]] را برخواهد چید و [[حکومت ظالمان]] را سرنگون خواهد کرد و به [[عیاشی]] و خوشگذرانی [[حکام جور]] خاتمه میدهد به شدت هراسان بود و محدودیتهای ویژهای برای [[امام عسکری]]{{ع}} ایجاد کرد. از جمله ایشان را [[زندانی]] کرد، [[معتز عباسی]] امام عسکری{{ع}} و ابوهاشم و جمعی از [[علویون]] را در سال ۲۵۸ (ه. ق) زندانی کرد و از ابوهاشم [[روایت]] شده که من با جماعتی در [[زندان]] بودم و سپس امام عسکری{{ع}} [[محبوس]] شدند و آن حضرت روزها را [[روزه]] میگرفت<ref>انوار البهیه، ص۳۳۵.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۱۱.</ref> | |||
==[[جاسوسی]] در [[بیت]] [[امام حسن عسکری]]== | ==[[جاسوسی]] در [[بیت]] [[امام حسن عسکری]]== | ||