عصر امام حسن عسکری: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۴۷: خط ۴۷:
# ثالثاً: یکی دیگر از عوامل [[کینه]] مستعین به امام، [[خوف]] از فرزندشان [[امام عصر]]{{ع}} بود که [[پیامبر]] به وجود حضرتش نوید داده بود. خوف وجود [[عباسیان]] را فراگرفته بود، چون [[مهدی موعود]] را نابودکننده [[حکومت]] [[ظالمانه]] خود می‌دانستند لذا [[دشمنی]] امام عسکری{{ع}} را در سینه پرورانده بودند و ایشان و خانواده‌اش را شدیداً تحت نظر گرفته بودند. به همین منظور کسانی از [[زنان]] را گماشته بودند تا از [[زمان]] ولادت امام عصر باخبر شوند و او را دستگیر کنند. این [[کینه‌ها]] در [[دل]] مستعین آنچنان پرورده شد که سرانجام منجر به دستگیری و [[حبس]] امام عسکری{{ع}} انجامید<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۸.</ref>.
# ثالثاً: یکی دیگر از عوامل [[کینه]] مستعین به امام، [[خوف]] از فرزندشان [[امام عصر]]{{ع}} بود که [[پیامبر]] به وجود حضرتش نوید داده بود. خوف وجود [[عباسیان]] را فراگرفته بود، چون [[مهدی موعود]] را نابودکننده [[حکومت]] [[ظالمانه]] خود می‌دانستند لذا [[دشمنی]] امام عسکری{{ع}} را در سینه پرورانده بودند و ایشان و خانواده‌اش را شدیداً تحت نظر گرفته بودند. به همین منظور کسانی از [[زنان]] را گماشته بودند تا از [[زمان]] ولادت امام عصر باخبر شوند و او را دستگیر کنند. این [[کینه‌ها]] در [[دل]] مستعین آنچنان پرورده شد که سرانجام منجر به دستگیری و [[حبس]] امام عسکری{{ع}} انجامید<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۸.</ref>.


==امام عسکری{{ع}} در عصر خلافت معتز==
== امام عسکری{{ع}} در عصر خلافت معتز ==
[[معتز عباسی]] [[دشمنی]] و [[کینه‌ورزی]] با [[اهل‌بیت]] را از اجداد خود به [[ارث]] برده بود و سینه‌اش سرشار از [[عداوت]] و دشمنی نسبت به [[خاندان]] [[عترت]] بود. کینه‌ورزی نسبت به اهل‌بیت تا به آنجا پیش رفت که [[امام هادی]]{{ع}} را به [[شهادت]] رساند ولی چه در عصر [[امامت امام هادی]]{{ع}} و چه بعد از شهادتش نسبت به امام عسکری{{ع}} مثل بابای بزرگوارش امام هادی{{ع}} عمل می‌کرد. از نمونه‌های آشکار این [[عداوت]] [[توطئه]] [[کشتن امام]] به دست سعید [[حاجب]] بود که خنثی گشت او به سعید حاجب دستور داد که [[امام عسکری]]{{ع}} را پنهانی به [[قتل]] برساند و به او گفت: ابامحمد (امام عسکری{{ع}}) را به [[کوفه]] ببر به‌طوری‌که کسی تو را نبیند گردنش را بزن! [[معتز]] از شنیدن [[اخبار]] فضل و [[علم امام]] و [[احترام]] [[مردم]] به ایشان [[رنج]] می‌برد و از اینکه پدر [[امام]] [[منتظر]] می‌باشد که روزی بساط [[ستم]] را برخواهد چید و [[حکومت ظالمان]] را سرنگون خواهد کرد و به [[عیاشی]] و [[خوشگذرانی]] [[حکام جور]] خاتمه می‌دهد به شدت هراسان بود و محدودیت‌های ویژه‌ای برای [[امام عسکری]]{{ع}} ایجاد کرد. از جمله ایشان را [[زندانی]] کرد، [[معتز عباسی]] امام عسکری{{ع}} و [[ابوهاشم]] و جمعی از [[علویون]] را در سال ۲۵۸ (ه‍. ق) زندانی کرد و از ابوهاشم [[روایت]] شده که من با جماعتی در [[زندان]] بودم و سپس امام عسکری{{ع}} [[محبوس]] شدند و آن حضرت روزها را [[روزه]] می‌گرفت<ref>انوار البهیه، ص۳۳۵.</ref>.
{{اصلی|امام حسن عسکری در زمان معتز عباسی}}
[[دل]] امام عسکری{{ع}} از [[ستمگری]] و [[آزار]] بی‌حد و [[حصر]] معتز به [[درد]] آمد و با [[خلوص]] و [[فروتنی]] به درگاه [[احدیت]] [[متوسل]] شد و از [[خداوند]] خواست تا از [[شر]] [[خلیفه]] نجاتش دهد.
[[معتز عباسی]] [[دشمنی]] و [[کینه‌ورزی]] با [[اهل‌بیت]] را از اجداد خود به [[ارث]] برده بود و سینه‌اش سرشار از [[عداوت]] و دشمنی نسبت به [[خاندان]] [[عترت]] بود. کینه‌ورزی نسبت به اهل‌بیت تا به آنجا پیش رفت که [[امام هادی]]{{ع}} را به [[شهادت]] رساند ولی چه در عصر [[امامت امام هادی]]{{ع}} و چه بعد از شهادتش نسبت به امام عسکری{{ع}} مثل بابای بزرگوارش امام هادی{{ع}} عمل می‌کرد. از نمونه‌های آشکار این [[عداوت]] [[توطئه]] کشتن امام به دست سعید [[حاجب]] بود که خنثی گشت او به سعید حاجب دستور داد [[امام عسکری]]{{ع}} را پنهانی به [[قتل]] برساند و به او گفت: ابامحمد (امام عسکری{{ع}}) را به [[کوفه]] ببر به‌طوری‌که کسی تو را نبیند گردنش را بزن! [[معتز]] از شنیدن [[اخبار]] فضل و [[علم امام]] و [[احترام]] [[مردم]] به ایشان [[رنج]] می‌برد و از اینکه پدر [[امام]] [[منتظر]] می‌باشد که روزی بساط [[ستم]] را برخواهد چید و [[حکومت ظالمان]] را سرنگون خواهد کرد و به [[عیاشی]] و خوشگذرانی [[حکام جور]] خاتمه می‌دهد به شدت هراسان بود و محدودیت‌های ویژه‌ای برای [[امام عسکری]]{{ع}} ایجاد کرد. از جمله ایشان را [[زندانی]] کرد، [[معتز عباسی]] امام عسکری{{ع}} و ابوهاشم و جمعی از [[علویون]] را در سال ۲۵۸ (ه‍. ق) زندانی کرد و از ابوهاشم [[روایت]] شده که من با جماعتی در [[زندان]] بودم و سپس امام عسکری{{ع}} [[محبوس]] شدند و آن حضرت روزها را [[روزه]] می‌گرفت<ref>انوار البهیه، ص۳۳۵.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۱۱.</ref>
[[احمد بن حسین بن عمر بن یزید]] گفت: [[ابوالهیثم بن سبانه]] نقل کرد وقتی معتز امام عسکری{{ع}} را در [[قصر ابن هبیره]] تحویل [[سعید حاجب]] داد و به او گوشزد کرد که چنان بر او تنگ بگیرد و در فشارش قرار دهد که مردم داستان‌ها از آن سخت‌گیری‌ها نقل کنند و خود عازم کوفه شد. من نامه‌ای برای امام نوشتم که جانم فدایت خبر [[ناگواری]] به ما رسیده که بسیار بر ما گران است. امام{{ع}} در [[جواب]] نوشت پس از سه [[روز]] [[فرج]] می‌رسد، روز سوم معتز را [[خلع]] کردند<ref>بحارالانوار، ج۵۰، ص۲۵۱.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام حسن عسکری (کتاب)|مظلومیت امام حسن عسکری]]، ص ۱۱.</ref>


==[[جاسوسی]] در [[بیت]] [[امام حسن عسکری]]==
==[[جاسوسی]] در [[بیت]] [[امام حسن عسکری]]==
۱۳۰٬۰۵۳

ویرایش