←امامت و ولایت امام علی {{ع}}
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
=== امامت و ولایت امام علی {{ع}} === | === امامت و ولایت امام علی {{ع}} === | ||
==== روایات شیعه'==== | |||
روایاتی که در مصادر شیعه درباره مورد نزول [[آیه تبلیغ]] وارد شده، همه پیرامون [[اعلان]] [[ولایت امام علی]] {{ع}} است و آن را مربوط به [[روز]] [[غدیرخم]] میداند. در این [[روایات]]، [[آیه]] مذکور از یکسو با [[آیه ولایت]] ([[آیه ۵۵ سوره مائده]])، [[اولی الامر]] ([[آیه ۵۹ سوره نساء]]) و [[آیه اکمال دین]] ([[آیه ۳ سوره مائده]]) و از سوی دیگر با [[حدیث ثقلین]] پیوند خورده است. | روایاتی که در مصادر شیعه درباره مورد نزول [[آیه تبلیغ]] وارد شده، همه پیرامون [[اعلان]] [[ولایت امام علی]] {{ع}} است و آن را مربوط به [[روز]] [[غدیرخم]] میداند. در این [[روایات]]، [[آیه]] مذکور از یکسو با [[آیه ولایت]] ([[آیه ۵۵ سوره مائده]])، [[اولی الامر]] ([[آیه ۵۹ سوره نساء]]) و [[آیه اکمال دین]] ([[آیه ۳ سوره مائده]]) و از سوی دیگر با [[حدیث ثقلین]] پیوند خورده است. | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
#در [[تفسیر]] [منسوب به] [[علی بن ابراهیم]] نیز همین مضمون با طرق گوناگون نقل و در برخی از آنها به پیوند [[آیه]] مذکور با [[حدیث ثقلین]] اشاره شده است<ref>تفسیر [المنسوب ب] القمی، ج۱، ص۱۷۱ -۱۷۵ و ص۲۸۹، ح۴، و ص۲۹۵؛ ج۲، ص۲۰۱. </ref>. [[شیخ صدوق]] (م. ۳۸۶ق) نیز در ذیل روایتی دراز دامن از [[پیامبر خدا]] {{صل}} و [[عبدالله بن عباس]]<ref>ر.ک: محمودی، ترتیب الامالی، ج۴، ص۱۴۱، ح۱۶۹۹.</ref> به مورد نزول این آیه درباره ولایت امام علی، تصریح میکند<ref>صدوق، الامالی، ص۴۰۰ و ترتیب الامالی، ج۴، ص۲۵۱، ح۱۸۴۰ و نیز ر.ک: تفسیر فرات کوفی، ص۱۸۰- ۱۸۱، ح۲۳۲ و کوفی مناقب امیرالمؤمنین {{ع}}، ج۱، ص۱۴۱- ۱۳۹، ح۷۸.</ref> و [[شیخ طوسی]] (م. ۴۶۰ق) نیز از [[امام صادق]] {{ع}} دعای پس از [[نماز]] [[غدیر]] را ذکر میکند که در آن به [[تفسیر آیه]] اشاره شده است<ref>طوسی (شیخ طوسی)، تهذیب الاحکام، ج۳، ص۱۴۴.</ref>. [[طبرسی]] صاحب کتاب [[الاحتجاج]] هم در ضمن گزارش [[واقعه غدیر]] و [[خطبه]] آن، مورد نزول این آیه را یادآور میشود<ref>طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۶۶ - ۸۶.</ref>.<ref>[[فتحالله نجارزادگان|نجارزادگان، فتحالله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۳۱.</ref> | #در [[تفسیر]] [منسوب به] [[علی بن ابراهیم]] نیز همین مضمون با طرق گوناگون نقل و در برخی از آنها به پیوند [[آیه]] مذکور با [[حدیث ثقلین]] اشاره شده است<ref>تفسیر [المنسوب ب] القمی، ج۱، ص۱۷۱ -۱۷۵ و ص۲۸۹، ح۴، و ص۲۹۵؛ ج۲، ص۲۰۱. </ref>. [[شیخ صدوق]] (م. ۳۸۶ق) نیز در ذیل روایتی دراز دامن از [[پیامبر خدا]] {{صل}} و [[عبدالله بن عباس]]<ref>ر.ک: محمودی، ترتیب الامالی، ج۴، ص۱۴۱، ح۱۶۹۹.</ref> به مورد نزول این آیه درباره ولایت امام علی، تصریح میکند<ref>صدوق، الامالی، ص۴۰۰ و ترتیب الامالی، ج۴، ص۲۵۱، ح۱۸۴۰ و نیز ر.ک: تفسیر فرات کوفی، ص۱۸۰- ۱۸۱، ح۲۳۲ و کوفی مناقب امیرالمؤمنین {{ع}}، ج۱، ص۱۴۱- ۱۳۹، ح۷۸.</ref> و [[شیخ طوسی]] (م. ۴۶۰ق) نیز از [[امام صادق]] {{ع}} دعای پس از [[نماز]] [[غدیر]] را ذکر میکند که در آن به [[تفسیر آیه]] اشاره شده است<ref>طوسی (شیخ طوسی)، تهذیب الاحکام، ج۳، ص۱۴۴.</ref>. [[طبرسی]] صاحب کتاب [[الاحتجاج]] هم در ضمن گزارش [[واقعه غدیر]] و [[خطبه]] آن، مورد نزول این آیه را یادآور میشود<ref>طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۶۶ - ۸۶.</ref>.<ref>[[فتحالله نجارزادگان|نجارزادگان، فتحالله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۳۱.</ref> | ||
====روایات اهل سنت==== | |||
روایات اهل سنت در این باره دو گروهاند؛ برخی در بیان مورد نزول آیه درباره [[امام علی]] {{ع}} و [[روز غدیر]] صراحت دارند و برخی صراحت ندارند که با قرائن و شواهد میتوان برخی از آنها را با گروه اول یکسان دانست. در برخی از این روایات، [[آیه تبلیغ]] با [[آیه اکمال]] پیوند خورده است. | روایات اهل سنت در این باره دو گروهاند؛ برخی در بیان مورد نزول آیه درباره [[امام علی]] {{ع}} و [[روز غدیر]] صراحت دارند و برخی صراحت ندارند که با قرائن و شواهد میتوان برخی از آنها را با گروه اول یکسان دانست. در برخی از این روایات، [[آیه تبلیغ]] با [[آیه اکمال]] پیوند خورده است. | ||
| خط ۶۶: | خط ۶۶: | ||
#[[حاکم حسکانی]] نیز به نقل از امام باقر {{ع}} چنین میآورد: {{متن حدیث|فَقَالَ [جبرئیل]: إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَدُلَّ أُمَّتَكَ عَلَى وَلِيِّهِمْ- عَلَى مِثْلِ مَا دَلَلْتَهُمْ عَلَيْهِ مِنْ صَلَاتِهِمْ وَ زَكَاتِهِمْ وَ صِيَامِهِمْ وَ حَجِّهِمْ- لِيَلْزَمَهُمُ الْحُجَّةُ فِي جَمِيعِ ذَلِكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي قَرِيبُو عَهْدٍ بِالْجَاهِلِيَّةِ وَ فِيهِمْ تَنَافُسٌ وَ فَخْرٌ، وَ مَا مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلَّا وَ قَدْ وَتَرَهُ وَلِيُّهُمْ<ref>در خطبه مشهور زهرای مرضیه {{س}} نیز به این نکته اشاره شده که از امام علی {{ع}} به خاطر شمشیر برندهاش و یورش سهمگین و خشم الهیاش... انتقام گرفته و وی را از حق خود محروم کردند (ر.ک: ابن ابی طیفور، بلاغات النساء، ص۳۲).</ref> وَ إِنِّي أَخَافُ- فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> يُرِيدُ فَمَا بَلَّغْتَهَا تَامَّةً... فَلَمَّا ضَمِنَ اللَّهُ لَهُ بِالْعِصْمَةِ وَ خَوَّفَهُ أَخَذَ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ...}}<ref>حسکانی، شواهد التنزیل، ج۱، ص۲۵۴، ح۲۴۸؛ محمد بن سلیمان کوفی - از دانشمندان قرن چهارم - که زیدی مذهب است، با سندهای متعدد مضمون این حدیث را نقل کرده است (ر.ک: کوفی، مناقب الامام امیرالمؤمنین {{ع}}، ج۱، ص۱۶۳، ح۷۸ و ص۲۰۱، ح۱۰۱ و ج۲، ص۲۲۶، ح۸۶۶ و ص۲۲۸، ح۸۶۸ و ص۲۷۰، ح۹۰۸).</ref>؛ [[جبرئیل]] به [[پیامبر خدا]] {{صل}} عرض کرد: [[خداوند]] به تو دستور میدهد [[امت]] خود را در مورد پیشوایشان [پس از خود] [[راهنمایی]] کنی، همانگونه که آنان را نسبت به [[نماز]] و [[زکات]] و [[روزه]] و حجشان راهنمایی کردهای، تا [[حجت]] بر آنان در تمام این امور تمام شود. پس [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: پروردگارا! [[قوم]] من به [[عصر جاهلیت]] نزدیکاند [هنوز در آنها اندیشههای [[جاهلی]] زنده است] برای رسیدن به [[ریاست]] تلاش میکنند و [[فخر]] میفروشند. هیچ کدام از آنان نیست جز آنکه ولیشان [[امام علی]] {{ع}} [[دوست]] و [[یار]] او را کشته است و من نگرانم! پس خداوند چنین نازل کرد: ای [[رسول]]، آنچه بر تو نازل شده، برسان، اگر نرسانی [[رسالت]] پروردگارت را انجام ندادهای»؛ یعنی رسالت پروردگارت را به طور کامل و تمام به انجام نرساندهای... پس چون خداوند، [[حفظ]] پیامبرش را تضمین کرد... [[پیامبر]] {{صل}} دست [[علی بن ابی طالب]] را گرفت و فرمود: ای [[مردم]]! هر کس من مولای اویم، پس علی مولای او است». | #[[حاکم حسکانی]] نیز به نقل از امام باقر {{ع}} چنین میآورد: {{متن حدیث|فَقَالَ [جبرئیل]: إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَدُلَّ أُمَّتَكَ عَلَى وَلِيِّهِمْ- عَلَى مِثْلِ مَا دَلَلْتَهُمْ عَلَيْهِ مِنْ صَلَاتِهِمْ وَ زَكَاتِهِمْ وَ صِيَامِهِمْ وَ حَجِّهِمْ- لِيَلْزَمَهُمُ الْحُجَّةُ فِي جَمِيعِ ذَلِكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي قَرِيبُو عَهْدٍ بِالْجَاهِلِيَّةِ وَ فِيهِمْ تَنَافُسٌ وَ فَخْرٌ، وَ مَا مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلَّا وَ قَدْ وَتَرَهُ وَلِيُّهُمْ<ref>در خطبه مشهور زهرای مرضیه {{س}} نیز به این نکته اشاره شده که از امام علی {{ع}} به خاطر شمشیر برندهاش و یورش سهمگین و خشم الهیاش... انتقام گرفته و وی را از حق خود محروم کردند (ر.ک: ابن ابی طیفور، بلاغات النساء، ص۳۲).</ref> وَ إِنِّي أَخَافُ- فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> يُرِيدُ فَمَا بَلَّغْتَهَا تَامَّةً... فَلَمَّا ضَمِنَ اللَّهُ لَهُ بِالْعِصْمَةِ وَ خَوَّفَهُ أَخَذَ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ...}}<ref>حسکانی، شواهد التنزیل، ج۱، ص۲۵۴، ح۲۴۸؛ محمد بن سلیمان کوفی - از دانشمندان قرن چهارم - که زیدی مذهب است، با سندهای متعدد مضمون این حدیث را نقل کرده است (ر.ک: کوفی، مناقب الامام امیرالمؤمنین {{ع}}، ج۱، ص۱۶۳، ح۷۸ و ص۲۰۱، ح۱۰۱ و ج۲، ص۲۲۶، ح۸۶۶ و ص۲۲۸، ح۸۶۸ و ص۲۷۰، ح۹۰۸).</ref>؛ [[جبرئیل]] به [[پیامبر خدا]] {{صل}} عرض کرد: [[خداوند]] به تو دستور میدهد [[امت]] خود را در مورد پیشوایشان [پس از خود] [[راهنمایی]] کنی، همانگونه که آنان را نسبت به [[نماز]] و [[زکات]] و [[روزه]] و حجشان راهنمایی کردهای، تا [[حجت]] بر آنان در تمام این امور تمام شود. پس [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: پروردگارا! [[قوم]] من به [[عصر جاهلیت]] نزدیکاند [هنوز در آنها اندیشههای [[جاهلی]] زنده است] برای رسیدن به [[ریاست]] تلاش میکنند و [[فخر]] میفروشند. هیچ کدام از آنان نیست جز آنکه ولیشان [[امام علی]] {{ع}} [[دوست]] و [[یار]] او را کشته است و من نگرانم! پس خداوند چنین نازل کرد: ای [[رسول]]، آنچه بر تو نازل شده، برسان، اگر نرسانی [[رسالت]] پروردگارت را انجام ندادهای»؛ یعنی رسالت پروردگارت را به طور کامل و تمام به انجام نرساندهای... پس چون خداوند، [[حفظ]] پیامبرش را تضمین کرد... [[پیامبر]] {{صل}} دست [[علی بن ابی طالب]] را گرفت و فرمود: ای [[مردم]]! هر کس من مولای اویم، پس علی مولای او است». | ||
#[[فخر رازی]] نیز همین مضمون را از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده است<ref>فخر رازی، مفاتیح الغیب. ج۱۲، ص۴۹-۵۰.</ref>. [[بدرالدین عینی]] (م. ۸۵۵ق) همان معنایی را که [[ثعلبی]] نقل کرده، آورده<ref>عینی، عمدة القاری، ج۱۸، ص۲۰۶.</ref>، و [[احمد بن محمد الطبری]] - معروف به خلیلی - نیز از [[امام باقر]] {{ع}} این مضمون را نقل کرده است<ref>به نقل از ابن طاووس، الیقین، ص۳۴۹، باب ۱۲۷. </ref>. [[ابوالفتح نطنزی]] (م. حدود ۵۵۰ق) نیز با سند خود به نقل از امام باقر {{ع}} و [[امام صادق]] {{ع}} همین قول را آورده است<ref>نطنزی، خصائص العلویة علی جمیع البریة، به نقل از: امینی، الغدیر، ج۱، ص۴۳۰. </ref>. | #[[فخر رازی]] نیز همین مضمون را از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده است<ref>فخر رازی، مفاتیح الغیب. ج۱۲، ص۴۹-۵۰.</ref>. [[بدرالدین عینی]] (م. ۸۵۵ق) همان معنایی را که [[ثعلبی]] نقل کرده، آورده<ref>عینی، عمدة القاری، ج۱۸، ص۲۰۶.</ref>، و [[احمد بن محمد الطبری]] - معروف به خلیلی - نیز از [[امام باقر]] {{ع}} این مضمون را نقل کرده است<ref>به نقل از ابن طاووس، الیقین، ص۳۴۹، باب ۱۲۷. </ref>. [[ابوالفتح نطنزی]] (م. حدود ۵۵۰ق) نیز با سند خود به نقل از امام باقر {{ع}} و [[امام صادق]] {{ع}} همین قول را آورده است<ref>نطنزی، خصائص العلویة علی جمیع البریة، به نقل از: امینی، الغدیر، ج۱، ص۴۳۰. </ref>. | ||
#[[ابوعبدالله]] امام صادق {{ع}}: [[ابیبکر محمد بن ابی الثلج]] به نقل از امام صادق {{ع}} چنین میآورد: | #[[ابوعبدالله]] امام صادق {{ع}}: [[ابیبکر محمد بن ابی الثلج]] به نقل از امام صادق {{ع}} چنین میآورد:{{متن حدیث|أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى نَبِيِّهِ{{صل}}: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}} فی علی {{متن قرآن|وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ...}}}}<ref>به نقل از ابن طاووس، الیقین، ص۲۱۲، باب ۵۸، از کتاب التنزیل تألیف ابو بکر محمد بن ابی الثلج، در تفسیر الحبری نیز این حدیث با سند وی نقل شده است (ر.ک: الحبری، تفسیر الحبری، ص۲۸۵، ح۴۱).</ref>؛ [[خداوند تبارک و تعالی]] بر [[پیامبر]] خود چنین نازل کرد: «ای [[رسول]]، آنچه از [[پروردگار]] تو، درباره علی {{ع}} نازل شده، برسان و اگر انجام ندهی...». | ||
{{متن حدیث|أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى نَبِيِّهِ{{صل}}: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}} فی علی {{متن قرآن|وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ...}}}}<ref>به نقل از ابن طاووس، الیقین، ص۲۱۲، باب ۵۸، از کتاب التنزیل تألیف ابو بکر محمد بن ابی الثلج، در تفسیر الحبری نیز این حدیث با سند وی نقل شده است (ر.ک: الحبری، تفسیر الحبری، ص۲۸۵، ح۴۱).</ref>؛ [[خداوند تبارک و تعالی]] بر [[پیامبر]] خود چنین نازل کرد: «ای [[رسول]]، آنچه از [[پروردگار]] تو، درباره علی {{ع}} نازل شده، برسان و اگر انجام ندهی...». | |||
#[[عطیة بن سعد العوفی]]: [[حافظ ابونعیم اصفهانی]] (م. ۴۳۰ق) از قول [[عطیه عوفی]] مینویسد: {{عربی|نزلت هذه الآية على رسول الله في علي يوم غدير خم}}<ref>ابونعیم اصفهانی، النور المشتعل من کتاب ما نزل من القرآن فی علی، ص۸۶، ح۱۶؛ یحیی بن الحسن - معروف به ابن بطریق (م. ۶۰۰ق) - و علامه حلی (م. ۷۲۶ق) این حدیث را به نقل از ابونعیم نقل کردهاند (ر.ک: حلی، کتاب خصائص الوحی المبین، ص۵۳، ح۲۱؛ حلی. منهاج الکرامة، ص۱۱۷).</ref>؛ «این [[آیه]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} درباره علی [[روز غدیر خم]] نازل شده است». | #[[عطیة بن سعد العوفی]]: [[حافظ ابونعیم اصفهانی]] (م. ۴۳۰ق) از قول [[عطیه عوفی]] مینویسد: {{عربی|نزلت هذه الآية على رسول الله في علي يوم غدير خم}}<ref>ابونعیم اصفهانی، النور المشتعل من کتاب ما نزل من القرآن فی علی، ص۸۶، ح۱۶؛ یحیی بن الحسن - معروف به ابن بطریق (م. ۶۰۰ق) - و علامه حلی (م. ۷۲۶ق) این حدیث را به نقل از ابونعیم نقل کردهاند (ر.ک: حلی، کتاب خصائص الوحی المبین، ص۵۳، ح۲۱؛ حلی. منهاج الکرامة، ص۱۱۷).</ref>؛ «این [[آیه]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} درباره علی [[روز غدیر خم]] نازل شده است». | ||
#[[زید بن علی]]: در کتاب [[تفسیر غریب القرآن (کتاب)|تفسیر غریب القرآن]] منسوب به زید بن علی آمده است: «این آیه تنها درباره [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} نازل شده است»<ref>زید بن علی، تفسیر غریب القرآن، ص۱۸۳.</ref>. | #[[زید بن علی]]: در کتاب [[تفسیر غریب القرآن (کتاب)|تفسیر غریب القرآن]] منسوب به زید بن علی آمده است: «این آیه تنها درباره [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} نازل شده است»<ref>زید بن علی، تفسیر غریب القرآن، ص۱۸۳.</ref>. | ||
#[[ابن مردویه]] (م. ۴۱۰ق) نیز از زید بن علی چنین نقل میکند: {{عربی|لما جاء جبرئيل بأمر الولاية ضاق النبي بذلك ذرعاً و قال: «قومي حديثوا عهد بجاهلية» فنزلت}}<ref>ابن مردویه، مناقب علی بن ابی طالب، ص۲۴۰، ح۲۴۸ به نقل از اربلی، کشف الغمة، ج۱، ص۳۱۷.</ref>؛ چون [[جبرائیل]] امر [[ولایت]] را آورد، [[پیامبر]] [[احساس]] [[دلتنگی]] کردند و فرمودند: «[[قوم]] من تازه، روی به [[اسلام]] آوردهاند و به [[عصر جاهلی]] نزدیکاند [و ممکن است [[اعلان]] [[ولایت امام علی]] {{ع}} را با معیارهای عصر جاهلی بسنجند و [[رسالت]] را [[تکذیب]] کنند] پس [[آیه]] [[عصمت]] [[تبلیغ]] نازل شد». | #[[ابن مردویه]] (م. ۴۱۰ق) نیز از زید بن علی چنین نقل میکند: {{عربی|لما جاء جبرئيل بأمر الولاية ضاق النبي بذلك ذرعاً و قال: «قومي حديثوا عهد بجاهلية» فنزلت}}<ref>ابن مردویه، مناقب علی بن ابی طالب، ص۲۴۰، ح۲۴۸ به نقل از اربلی، کشف الغمة، ج۱، ص۳۱۷.</ref>؛ چون [[جبرائیل]] امر [[ولایت]] را آورد، [[پیامبر]] [[احساس]] [[دلتنگی]] کردند و فرمودند: «[[قوم]] من تازه، روی به [[اسلام]] آوردهاند و به [[عصر جاهلی]] نزدیکاند [و ممکن است [[اعلان]] [[ولایت امام علی]] {{ع}} را با معیارهای عصر جاهلی بسنجند و [[رسالت]] را [[تکذیب]] کنند] پس [[آیه]] [[عصمت]] [[تبلیغ]] نازل شد». | ||
#[[ابوحمزه ثمالی]]: [[ابن مردویه]] از [[ابوحمزه]] چنین میآورد: {{متن حدیث|قَالَ: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}} نَزَلَتْ فِي شَأْنِ الْوَلَايَةِ}}<ref>ابن مردویه، مناقب علی بن ابی طالب، ص۲۴۰؛ به نقل از: شیرازی ایجی، احمد، توضیح الدلائل، مخطوط، ورق ۱۵۷.</ref>؛ | #[[ابوحمزه ثمالی]]: [[ابن مردویه]] از [[ابوحمزه]] چنین میآورد: {{متن حدیث|قَالَ: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}} نَزَلَتْ فِي شَأْنِ الْوَلَايَةِ}}<ref>ابن مردویه، مناقب علی بن ابی طالب، ص۲۴۰؛ به نقل از: شیرازی ایجی، احمد، توضیح الدلائل، مخطوط، ورق ۱۵۷.</ref>؛ آیه «ای [[رسول]]، آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده، برسان» در [[شأن ولایت]] نازل شده است». | ||
آیه «ای [[رسول]]، آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده، برسان» در [[شأن ولایت]] نازل شده است». | |||
دسته دوم از این [[روایات]] که در مورد نزول این آیه درباره [[امام علی]] {{ع}} میباشد، غیر صریح از این افراد (از [[صحابه]] و [[تابعین]]) نقل شده است: | دسته دوم از این [[روایات]] که در مورد نزول این آیه درباره [[امام علی]] {{ع}} میباشد، غیر صریح از این افراد (از [[صحابه]] و [[تابعین]]) نقل شده است: | ||