تجسم اعمال: تفاوت میان نسخه‌ها

# '''ثبوت [[معاد جسمانی]]:''' بر اساس تجسم اعمال، معاد جسمانی و [[بهشت جسمانی]] تثبیت و تأکید می‌شود<ref>امام‌ خمینی، سرّ الصلاة، ۲۵؛ امام‌ خمینی، چهل حدیث، ۴۳۹.</ref>؛ زیرا بر این اساس نفس [[قدرت]] می‌یابد و صورت ذهنی را در خارج عینیت می‌دهد<ref>امام‌ خمینی، تقریرات، ۳/۲۵۱–۲۵۳.</ref>. برخی [[علما]] از جهت اینکه [[گمان]] کرده‌اند تجسم اعمال با معاد جسمانی ناسازگار است، تجسم را نوعی تمثل خیالی دانسته‌اند<ref>مجلسی، مرآة العقول، ۹/۹۵.</ref>؛ اما تمثل، امری خیالی و وهمی نیست؛ مانند آنچه در تمثل جبرئیل برای [[حضرت مریم]]{{ع}} رخ داد که نوعی صورت جسمانی بوده است<ref>امام‌ خمینی، چهل حدیث، ۴۳۹.</ref>.

# '''ثبوت [[تکامل]] برزخی:''' تکامل در [[برزخ]] در [[حقیقت]] با پاک‌شدن حجاب‌ها و کدورت‌های [[روحی]] و ملکات [[فاسد]] که تجسم یافته است، محقق می‌شود و این ملکات با فشار قبر و انواع [[شکنجه‌ها]] از میان می‌روند و شخص [[پیشرفت]] می‌کند و این تکامل از سنخ تکامل در [[دنیا]] نیست؛ زیرا ماده و [[استعداد]] که مقدمه تکامل جوهری و ذاتی است، در آنجا نیست؛ ولی [[تکامل برزخی]] که از آن به فزونی درجات یاد می‌شود، در [[آخرت]] موجود است<ref>امام‌ خمینی، تعلیقات فصوص، ۱۷۰–۱۷۱.</ref>؛ از این‌رو [[انسان]] ممکن است با خروج از دنیا و ورود به عالم تجرد، هیئتی [[انسانی]] یا [[شیطانی]] مجرد داشته باشد؛ البته این تجرد، تجرد [[عقلانی]] کامل نیست، بلکه تجردی برزخی و مثالی است و [[عالم برزخ]] واسطه این عالم طبیعت و عالم [[عقل]] است و در این عالم شخص می‌تواند پیشرفت‌هایی داشته باشد<ref>امام‌ خمینی، تقریرات، ۳/۷۲.</ref>.<ref>[[حسین دیبا|دیبا]] و [[سید علی احمدی امیری|احمدی امیری]]، [[تجسم اعمال - دیبا و احمدی امیری (مقاله)|مقاله «تجسم اعمال»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۳]]، ص۲۵۵ ـ ۲۶۳.</ref>

== جستارهای وابسته ==

* [[شفاعت]]

{{پایان مدخل وابسته}}

== پانویس ==