تفویض: تفاوت میان نسخه‌ها

# تفویض در [[دین]] و در [[تشریع احکام]]؛ به معنای آنکه ائمه‌{{عم}} هر چه را بخواهند [[حلال]] می‌کنند و هر چه را بخواهند [[حرام]] می‌کنند و تشریع [[حلال و حرام]] به دست آنان باشد؛ نه از راه [[وحی]] یا [[الهام الهی]]. این‌گونه تفویض را هیچ شخص متدینی، بلکه هیچ عاقلی نمی‌گوید و این روشن است که گاهی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای پاسخ دادن به یک شخص [[منتظر]] [[وحی]] می‌ماند؛ چنان که [[خدای تعالی]] در [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى}}<ref>«و از سر هوا و هوس سخن نمی‌گوید * آن (قرآن) جز وحیی نیست که بر او وحی می‌شود» سوره نجم، آیه ۳-۴.</ref>. پس معلوم می‌شود از نزد خود چیزی را حلال یا حرام نمی‌کردند.

# چون پیامبر اکرم{{صل}} و [[ائمه]]{{عم}} کامل‌ترین [[انسان‌ها]] هستند، هیچ خواسته‌ای غیر از خواسته [[خداوند]] و اراده‌ای غیر از [[اراده خداوند]]، ندارند. ممکن است خداوند این [[اختیار]] را به آنها داده باشد که بعضی از امور جزئی را در دین - نه تشریع تمام [[احکام]] یا تشریع کلیات- تشریع نمایند و این نیز حتماً با وحی و الهام الهی و با [[علم]] به [[مصالح]] و [[مفاسد]] این‌گونه احکام صورت می‌گیرد؛ مثل زیاد کردن رکعت سوم و چهارم [[نماز]]<ref>سبحانی تبریزی، مفاهیم القرآن، ج۱، ص۶۲۶.</ref>.<ref>[[حسن علی محمودی|محمودی، حسن علی]]، [[شیعه و خاتمیت (مقاله)| مقاله «شیعه و خاتمیت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۳]]، ص۶۴؛ [[سید ایوب هاشمی|هاشمی، سید ایوب]]، [[نظریه تفویض (مقاله)|مقاله «نظریه تفویض»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۳۷۲.</ref>

== منابع ==