←نفی محل حوادث بودن خداوند
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
=== [[نفی محل حوادث بودن خداوند]] === | === [[نفی محل حوادث بودن خداوند]] === | ||
[[متکلمان]] [[مسلمان]] معتقدند که نمیتوان [[ذات خداوند]] را محل حوادث دانست و محال است که حوادث به ذات او [[قائم]] باشند؛ زیرا [[قیام]] حوادث به ذات، مستلزم [[تغییر]] در ذات است. [[خداوند]] واجب الوجود است و واجب الوجود آن است که همه [[شئون]] و کمالاتش را یکباره داراست. موجودی را که در حال تغییر و [[تکامل]] است، نمیتوان واجب الوجود دانست. وجوب وجود، ملازم فعلیت و مناقض تدریج است<ref>الالهیات، ۲/ ۱۲۱ و ۱۲۲؛ تجرید الاعتقاد، ۱۸۰؛ ارشاد الطالبین، ۲۳۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۴۵۱.</ref> | |||
=== [[نفی مکان]] === | === [[نفی مکان]] === | ||