حمير بن عدی خطمی: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صحابه | عنوان مدخل = حمير بن عدی خطمی | مداخل مرتبط = حمير بن عدی خطمی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی از بنو خطمه بن جشم، از تیره‌های اوس، از انصار است که در نسبت افزون بر خطمی، وی را قاری گ...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
 
خط ۶: خط ۶:
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
وی از بنو خطمه بن جشم، از تیره‌های [[اوس]]، از [[انصار]] است که در نسبت افزون بر خطمی، وی را [[قاری]] گویند<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۷۸.</ref>. اینکه وی را به چه اعتبار قاری<ref>منسوب به بنوقاره، از قبایل عدنانی نه قاری که پیوند با قرائت قرآن دارد.</ref> گویند مشخص نیست. نام وی [[حمیر]] است؛ هر چند برخی او را عمیر گفته‌اند. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۱۳.</ref> که [[تصحیف]] است. از او با صفت «[[عابد]]» یاد شده است<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۳۰۷.</ref> که می‌تواند تصحیف نسبت «قاری» باشد. [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۵۱۷.</ref> وی را [[صحابی]] دانسته و می‌گوید: او با معاذه، مولای [[عبدالله بن اُبی بن سلول خزرجی]] [[ازدواج]] کرد و ثمره این ازدواج دو [[کودک]] همزاد به نام‌های حارث و عدی و دختری به نام ام‌سعد بود<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۷۸.</ref>. معاذه، [[همسر]] حمیر، نخست مولای [[عبدالله بن أبی]] بن سلول بود که وی را به کارهای ناروا و منافی [[عفت]] وامی داشت و در همین باره [[آیه]] ۳۳ [[سوره نور]]:{{متن قرآن|...وَلَا تُكْرِهُوا۟ فَتَيَـٰتِكُمْ عَلَى ٱلْبِغَآءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًۭا لِّتَبْتَغُوا۟ عَرَضَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا...}}<ref>«و کسانی که (توان) زناشویی نمی‌یابند باید خویشتنداری کنند تا خداوند به آنان از بخشش خویش بی‌نیازی دهد و کسانی از بردگانتان که بازخرید خویش را می‌خواهند  اگر در آنها خیری سراغ دارید بازخریدشان را بپذیرید  و از مال خداوند  که به شما بخشیده است به آنان (برای کمک به بازخرید) بدهید و کنیزان خود را که  خواستار پاکدامنی هستند برای به دست آوردن کالای ناپایدار زندگانی این جهان به زنا واندارید و اگر کسی آنان را وادار کند (بداند که) پس از واداشتنشان خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره نور، آیه 33.</ref> نازل شد<ref>ابن‌شبه، تاریخ المدینه المنوره، ج۱، ص۳۶۸؛ واحدی، اسباب النزول، ص۲۲۰.</ref>. معاذه پس از این به ازدواج [[سهل بن قرظه]] درآمد و پس از درگذشت وی، همسر [[حمیر بن عدی]] شد. با او نیز سر توافق نداشت و جدا شد و به همسری عامر بن عدی مردی دیگر از بنوخطمه درآمد<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۴۶۶ و نیز بنگرید: مدخل معاذه بنت عبدالله.</ref>. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۵۸.</ref>، [[حمیر بن عدی]] را از [[اصحاب]] [[مسجد ضرار]] دانسته که [[توبه]] کرد و توبه‌اش نکو بود، اما این سخن صحیح نیست و کسی که از اصحاب مسجد ضرار بود، [[حمیر اشجعی]]<ref>=مخشی بن حمیر اشجعی.</ref> است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۹؛ همچنین بنگرید: مدخل حمیر اشجعی.</ref>.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حمير بن عدی خطمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۱۳۳.</ref>
وی از [[بنو خطمه بن جشم]]، از تیره‌های [[اوس]]، از [[انصار]] است که در نسبت افزون بر خطمی، وی را [[قاری]] گویند<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۷۸.</ref>. اینکه وی را به چه اعتبار قاری<ref>منسوب به بنوقاره، از قبایل عدنانی نه قاری که پیوند با قرائت قرآن دارد.</ref> گویند مشخص نیست. نام وی [[حمیر]] است؛ هر چند برخی او را عمیر گفته‌اند. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۱۳.</ref> که [[تصحیف]] است. از او با صفت «[[عابد]]» یاد شده است<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۳۰۷.</ref> که می‌تواند تصحیف نسبت «قاری» باشد. [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۵۱۷.</ref> وی را [[صحابی]] دانسته و می‌گوید: او با معاذه، مولای [[عبدالله بن اُبی بن سلول خزرجی]] [[ازدواج]] کرد و ثمره این ازدواج دو [[کودک]] همزاد به نام‌های حارث و عدی و دختری به نام ام‌سعد بود<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۷۸.</ref>. معاذه، [[همسر]] حمیر، نخست مولای [[عبدالله بن أبی]] بن سلول بود که وی را به کارهای ناروا و منافی [[عفت]] وامی داشت و در همین باره [[آیه]] ۳۳ [[سوره نور]]:{{متن قرآن|...وَلَا تُكْرِهُوا۟ فَتَيَـٰتِكُمْ عَلَى ٱلْبِغَآءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًۭا لِّتَبْتَغُوا۟ عَرَضَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا...}}<ref>«و کسانی که (توان) زناشویی نمی‌یابند باید خویشتنداری کنند تا خداوند به آنان از بخشش خویش بی‌نیازی دهد و کسانی از بردگانتان که بازخرید خویش را می‌خواهند  اگر در آنها خیری سراغ دارید بازخریدشان را بپذیرید  و از مال خداوند  که به شما بخشیده است به آنان (برای کمک به بازخرید) بدهید و کنیزان خود را که  خواستار پاکدامنی هستند برای به دست آوردن کالای ناپایدار زندگانی این جهان به زنا واندارید و اگر کسی آنان را وادار کند (بداند که) پس از واداشتنشان خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره نور، آیه 33.</ref> نازل شد<ref>ابن‌شبه، تاریخ المدینه المنوره، ج۱، ص۳۶۸؛ واحدی، اسباب النزول، ص۲۲۰.</ref>. معاذه پس از این به ازدواج [[سهل بن قرظه]] درآمد و پس از درگذشت وی، همسر [[حمیر بن عدی]] شد. با او نیز سر توافق نداشت و جدا شد و به همسری عامر بن عدی مردی دیگر از بنوخطمه درآمد<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۴۶۶ و نیز بنگرید: مدخل معاذه بنت عبدالله.</ref>. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۵۸.</ref>، [[حمیر بن عدی]] را از [[اصحاب]] [[مسجد ضرار]] دانسته که [[توبه]] کرد و توبه‌اش نکو بود، اما این سخن صحیح نیست و کسی که از اصحاب مسجد ضرار بود، [[حمیر اشجعی]]<ref>=مخشی بن حمیر اشجعی.</ref> است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۹؛ همچنین بنگرید: مدخل حمیر اشجعی.</ref>.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حمير بن عدی خطمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۱۳۳.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۲۲۴٬۸۶۸

ویرایش