←قرآن
(←قرآن) |
(←قرآن) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
مراد از «مواد آموزشی» یا «مواد تعلیمی» در اینجا، محتوا و موضوعاتی است که [[اهلبیت]]{{عم}} در [[سیره تعلیمی]] خود به آنها اهتمام ویژهای داشتند. [[تأمل]] در [[سیره تعلیمی اهلبیت]]{{عم}} در قلمرو زمانی این جستار نشان میدهد که اساس تعلیمات آنان حول سه محور اصلی [[قرآن]]، [[سنت]] و [[علوم]] متعارف بود. لازم است پس از مشخص کردن دقیقتر این مواد تعلیمی، زمینههای [[اجتماعی]]، [[فرهنگی]] و [[سیاسی]] مؤثر بر آنها شرح داده شود؛ چراکه این مواد تحت تأثیر شرایط خاصی بیان شدهاند که [[فهم]] آن شرایط، به تحلیل صحیحتر سیره تعلیمی آنان کمک میکند. | مراد از «مواد آموزشی» یا «مواد تعلیمی» در اینجا، محتوا و موضوعاتی است که [[اهلبیت]]{{عم}} در [[سیره تعلیمی]] خود به آنها اهتمام ویژهای داشتند. [[تأمل]] در [[سیره تعلیمی اهلبیت]]{{عم}} در قلمرو زمانی این جستار نشان میدهد که اساس تعلیمات آنان حول سه محور اصلی [[قرآن]]، [[سنت]] و [[علوم]] متعارف بود. لازم است پس از مشخص کردن دقیقتر این مواد تعلیمی، زمینههای [[اجتماعی]]، [[فرهنگی]] و [[سیاسی]] مؤثر بر آنها شرح داده شود؛ چراکه این مواد تحت تأثیر شرایط خاصی بیان شدهاند که [[فهم]] آن شرایط، به تحلیل صحیحتر سیره تعلیمی آنان کمک میکند. | ||
== | ==نخست: قرآن== | ||
{{اصلی|قرآن|آموزش قرآن}} | {{اصلی|قرآن|آموزش قرآن}} | ||
«[[تعلیم قرآن]]» ریشه [[قرآنی]] دارد. [[قرآن کریم]]، تعلیم این [[کتاب آسمانی]] و [[مفاهیم قرآن]] را وظیفهای برای [[پیامبر]]{{صل}} و [[جانشینان]] آن حضرت قرار داده و میفرماید: {{متن قرآن|لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بیگمان خداوند بر مؤمنان منّت نهاد که از خودشان فرستادهای در میان آنان برانگیخت که آیات وی را بر آنان میخواند و آنها را پاکیزه میگرداند و به آنها کتاب و فرزانگی میآموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.</ref>؛ بر این اساس قرآن اصلیترین ماده [[تعلیمی]] [[اهلبیت]]{{عم}} بود. از آنجا که قرآن کتاب [[شریعت]] و مهمترین منبع [[معرفتی]] [[اسلام]] است، ماندگاری آن [[رمز]] ماندگاری اسلام میباشد؛ به همین دلیل عمده تلاشهای اهلبیت{{عم}} به تعلیم همهجانبه این کتاب آسمانی برای [[حفظ]] آن از خطر [[انحراف]] و نابودی اختصاص داشت. | «[[تعلیم قرآن]]» ریشه [[قرآنی]] دارد. [[قرآن کریم]]، تعلیم این [[کتاب آسمانی]] و [[مفاهیم قرآن]] را وظیفهای برای [[پیامبر]]{{صل}} و [[جانشینان]] آن حضرت قرار داده و میفرماید: {{متن قرآن|لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بیگمان خداوند بر مؤمنان منّت نهاد که از خودشان فرستادهای در میان آنان برانگیخت که آیات وی را بر آنان میخواند و آنها را پاکیزه میگرداند و به آنها کتاب و فرزانگی میآموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.</ref>؛ بر این اساس قرآن اصلیترین ماده [[تعلیمی]] [[اهلبیت]]{{عم}} بود. از آنجا که قرآن کتاب [[شریعت]] و مهمترین منبع [[معرفتی]] [[اسلام]] است، ماندگاری آن [[رمز]] ماندگاری اسلام میباشد؛ به همین دلیل عمده تلاشهای اهلبیت{{عم}} به تعلیم همهجانبه این کتاب آسمانی برای [[حفظ]] آن از خطر [[انحراف]] و نابودی اختصاص داشت. | ||