ابوالسعود عمادی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ادیب]]، [[فقیه]]، [[شاعر]] و [[مفسر]] [[عثمانی]]، اصل او از «عمادیه» [[کردستان]]، متولد روستایی نزدیک [[استانبول]]. [[قاضی]] [[بروسه]] [[قسطنطنیه]] و [[روم]] ایلی، [[مفتی]] عثمانی، از [[خواص]] [[سلطان سلیمان قانونی]]. وی گاه در یک [[روز]] پاسخ هزار [[استفتاء]] را به زبان‌های [[عربی]]، [[فارسی]] و [[ترکی]] می‌نوشت. از آثارش: «[[ارشاد العقل السلیم الی مزایا الکتاب الکریم]]»، معروف به «[[تفسیر ابوالسعود]]»، «تحفة الطلاب» در [[فن مناظره]]، «[[قصه]] [[هاروت و ماروت]]» و آثار دیگر از [[نظم]] و [[نثر]]. وی بسیار به [[دولتمردان]] [[تقرب]] می‌جست و آنان را [[تملق]] می‌گفت و او را بر این کار نکوهیده‌اند.<ref>خیرالدین زرکلی، الأعلام، ج۷، ص۵۹؛ ریحانه، ج۷، ص۱۲۶، المنجد، ص۱۶.</ref>.<ref>[[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)|فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱]] ص۳۶۹.</ref>.