←روز ترویه
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
هشتم [[ذیحجه]]، «روز ترویه» است و این روزی است که [[حجاج]] [[نیت]] [[حج تمتع]] مینمایند و [[احرام|محرم]] شده، از [[مکه]] به سمت [[منا]] حرکت مینمایند و شب را در آنجا بیتوته میکنند و [[صبح]] [[عرفه]] به جانب [[عرفات]] رهسپار میگردند. | هشتم [[ذیحجه]]، «روز ترویه» است و این روزی است که [[حجاج]] [[نیت]] [[حج تمتع]] مینمایند و [[احرام|محرم]] شده، از [[مکه]] به سمت [[منا]] حرکت مینمایند و شب را در آنجا بیتوته میکنند و [[صبح]] [[عرفه]] به جانب [[عرفات]] رهسپار میگردند. | ||
یوم الترویه را برای این «یوم الترویه» گفتهاند که مشتق از [[روایت]] است، چه آنکه [[امام]] [[معصوم]] [[مناسک]] و [[احکام]] حج را در این روز روایت فرموده است. نیز گفته شده است: ترویه مشتق از «ارتواء»؛ (یعنی آب برداشتن) میباشد<ref>مجمع البحرین، کلمه ترویه.</ref>؛ زیرا [[مردم]] در این روز که عازم [[منا]] میشدهاند، (چون [[مستحب]] است شب عرفه را در [[منی]] بوده و به [[عبادت]] [[خداوند]] مشغول باشند و صبح بعد از طلوع [[آفتاب]] به سمت عرفات حرکت کنند) با خود آب برمیداشتند. در «[[علل الشرایع]]» از حلبی روایت کرده که میگوید: از [[امام ششم]]{{ع}} پرسیدم، چرا این روز را «یوم الترویه» میگویند: فرمود: چون در عرفات آبی نبوده و مردم در روز هشتم که عازم منا و عرفات میشدند به یکدیگر میگفتند: {{عربی|تَرويتُم، تَرويتُم}}؛ (آب بردارید، آب بردارید)؛ لذا این روز نامیده شده به «یوم الترویه»<ref>علل شرایع، ص۴۳۵.</ref>. در روایت دیگر آن حضرت میفرماید: [[روز هشتم ذیحجه]] برای این ترویه نامیده شده که [[جبرئیل]] در آن روز نزد ابراهیم{{ع}} آمد و گفت: {{عربی|تَرَوَّ من الماء}} ای ابراهیم برای خود و خانوادهات آب بردار، و برای عرفات آماده شو...<ref>راهنمای حرمین شریفین، ج۴-۵، ص۹.</ref> همچنین گفتهاند: تروی، به معنی [[فکر]] کردن است و حضرت [[خلیل الله]] به جهت [[خواب]] در باب [[قربانی]] فرزند، متفکر بود تا آخرالامر [[ذبح]] او را در روز [[عید اضحی]] به خاطر مبارکش قرار داد. | |||
احرام بستن در روز «ترویه» مستحب است، بلکه احوط است<ref>مناسک محشی، ص۳۳۷، مسأله ۹۴۶.</ref>. [[افضل]] اوقات احرام بستن برای حج، «[[روز ترویه]]» بعد از ظهر است و اگر ظهر انجام نشد، عصر و الا نماز واجب دیگر، هر چند [[قضا]] باشد و اگر هیچ یک از زمینهها فراهم نبود، بعد از [[نماز]] احرام «که اقل آن دو رکعت است». [[مستحب]] است در [[مسجد الحرام]]، [[احرام]] ببندد<ref>راهنمای حرمین شریفین، ج۴-۵، ص۱۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۱۰۶.</ref> | |||
هنگامی که [[حضرت ابراهیم]] و [[حضرت اسماعیل]] {{ع}} کار ساخت [[کعبه]] را به پایان بردند و به [[زیارت]] آن پرداختند، [[جبرئیل امین]] در روز هشتم ذیحجه، بر آنان نازل شد و به [[ابراهیم]] {{ع}} گفت: {{متن حدیث|يَا إِبْرَاهِيمُ قُمْ فَارْتَوِ مِنَ الْمَاءِ}}؛ «ای ابراهیم، برخیز و برای خود آب تهیه کن»؛ زیرا در منی و عرفات آب وجود ندارد. بدین لحاظ روز هشتم ذیحجه روز «ترویه» نامیده شد<ref>تفسیر القمی، ج۱، ص۶۲؛ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۳۸.</ref>. | هنگامی که [[حضرت ابراهیم]] و [[حضرت اسماعیل]] {{ع}} کار ساخت [[کعبه]] را به پایان بردند و به [[زیارت]] آن پرداختند، [[جبرئیل امین]] در روز هشتم ذیحجه، بر آنان نازل شد و به [[ابراهیم]] {{ع}} گفت: {{متن حدیث|يَا إِبْرَاهِيمُ قُمْ فَارْتَوِ مِنَ الْمَاءِ}}؛ «ای ابراهیم، برخیز و برای خود آب تهیه کن»؛ زیرا در منی و عرفات آب وجود ندارد. بدین لحاظ روز هشتم ذیحجه روز «ترویه» نامیده شد<ref>تفسیر القمی، ج۱، ص۶۲؛ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۳۸.</ref>. | ||