←رباب
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←رباب) |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
[[رباب]] (-۶۲ق) دختر [[امرءالقیس بن عدی کلبی]]<ref>ابنقتیبه، المعارف، ص۲۱۳؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۳۵؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۳۹.</ref> [[همسر]] دیگر امام حسین{{ع}} است که امرءالقیس از [[قبیله کلب]] [[شام]] شمرده میشد. مادر رباب، هند دختر [[ربیع بن مسعود کلبی]] نام داشت و به نقل [[بلاذری]]<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۳۹ (دارالیقظه).</ref> و [[ابوالفرج اصفهانی]]<ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref>، پدر و مادر رباب از یک [[قبیله]] یعنی کلب بودند و این قبیله از [[خاندان]] معروف [[عرب]] بود و امرءالقیس نیز از بزرگان آن بهشمار میآمد. او پیش از [[اسلام]] [[نصرانی]] بود و در دوره [[عمر بن خطاب]] اسلام آورد و از سوی او مأموریت یافت که [[رهبری]] [[مسلمانان]] طائفه [[قضاعه]] در شام ـ که کلب از آن بوده ـ را بر عهده گیرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۳۹ (دارالیقظه)؛ علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref>. | [[رباب]] (-۶۲ق) دختر [[امرءالقیس بن عدی کلبی]]<ref>ابنقتیبه، المعارف، ص۲۱۳؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۳۵؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۳۹.</ref> [[همسر]] دیگر امام حسین{{ع}} است که امرءالقیس از [[قبیله کلب]] [[شام]] شمرده میشد. مادر رباب، هند دختر [[ربیع بن مسعود کلبی]] نام داشت و به نقل [[بلاذری]]<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۳۹ (دارالیقظه).</ref> و [[ابوالفرج اصفهانی]]<ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref>، پدر و مادر رباب از یک [[قبیله]] یعنی کلب بودند و این قبیله از [[خاندان]] معروف [[عرب]] بود و امرءالقیس نیز از بزرگان آن بهشمار میآمد. او پیش از [[اسلام]] [[نصرانی]] بود و در دوره [[عمر بن خطاب]] اسلام آورد و از سوی او مأموریت یافت که [[رهبری]] [[مسلمانان]] طائفه [[قضاعه]] در شام ـ که کلب از آن بوده ـ را بر عهده گیرد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۳۹ (دارالیقظه)؛ علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref>. | ||
بلاذری در نقل دیگری پدر رباب را اُنَیف بن عُبید کلبی معرفی کرده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۴۰ (دارالیقظه)؛ مجله تراثنا، ش۱۸۷، ص۱۱.</ref>؛ اما نقل نخست مشهور و روایتش پرشمار است. وانگهی رباب دختر انیف همسر [[زبیر بن عوام]] و مادر | بلاذری در نقل دیگری پدر رباب را اُنَیف بن عُبید کلبی معرفی کرده است<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۴۰ (دارالیقظه)؛ مجله تراثنا، ش۱۸۷، ص۱۱.</ref>؛ اما نقل نخست مشهور و روایتش پرشمار است. وانگهی رباب دختر انیف همسر [[زبیر بن عوام]] و مادر [[مصعب بن زبیر]] بود<ref>ابنسعد، طبقات الکبری، ج۳، ص۱۰۰؛ ج۵، ص۱۸۲-۱۸۶.</ref> و چون هر دو از قبیله کلب بودند، به [[اشتباه]] [[رباب همسر امام حسین]]{{ع}} در گزارش دیگر او دختر انیف خوانده شد. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} رباب را از پدرش إمرءالقیس برای [[امام حسین]]{{ع}} خواستگاری کرد. درباره چگونگی این خواستگاری چنین نقل شده است: در دوره [[حاکمیت]] عمر، امرءالقیس کلبی با [[اختیار]] خود به [[مسجد]] رفت و اسلام آورد و پس از خروج از مسجد، امیرمؤمنان{{ع}} نیز با حسنین از مسجد بیرون آمدند و با معرفی خود و نوادگان رسول خدا پیشنهاد پیوند خود و حسنین با او را در میان گذاشت. امرءالقیس با پذیرش این پیشنهاد و دامادی هر سه گفت: «دخترم محیاة را به [[ازدواج]] تو و [[زینب]] را به همسری حسن و [[رباب]] را به همسری حسین درآوردم»<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الأشراف، ج۲، ص۱۹۴ (دارالیقظه)؛ علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref>. بر پایه این نقل میتوان گفت [[ازدواج امام حسین]]{{ع}} با رباب نخستین ازدواج امام بوده است. | ||
رباب زنی [[فاضل]]، هوشمند، باایمان و [[مقاوم]] بود<ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۹۱.</ref> که تا آخرین لحظه [[زندگی امام حسین]]{{ع}} او را [[همراهی]] کرد. از وی اشعاری نیز درباره [[سیدالشهدا]]{{ع}} نقل شده است<ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref> و پس از [[امام]] [[اندوه]] شدید او به گونهای بود که تا پایان عمر وی ادامه داشت<ref>ابنکثیر، البدایة والنهایه، ج۸، ص۲۱۰.</ref>. وقتی جلسه [[ماتم]] زنانه تشکیل میداد، به گونهای برای آن حضرت [[گریه]] میکرد که [[اشک]] چشم او و [[زنان]] خشک میشد<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۶۶، ح۹ (سند از نگاه مجلسی معتبر است).</ref>. | رباب زنی [[فاضل]]، هوشمند، باایمان و [[مقاوم]] بود<ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۹۱.</ref> که تا آخرین لحظه [[زندگی امام حسین]]{{ع}} او را [[همراهی]] کرد. از وی اشعاری نیز درباره [[سیدالشهدا]]{{ع}} نقل شده است<ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۶، ص۸۹-۹۲.</ref> و پس از [[امام]] [[اندوه]] شدید او به گونهای بود که تا پایان عمر وی ادامه داشت<ref>ابنکثیر، البدایة والنهایه، ج۸، ص۲۱۰.</ref>. وقتی جلسه [[ماتم]] زنانه تشکیل میداد، به گونهای برای آن حضرت [[گریه]] میکرد که [[اشک]] چشم او و [[زنان]] خشک میشد<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۶۶، ح۹ (سند از نگاه مجلسی معتبر است).</ref>. | ||