زنان در جنگ: تفاوت میان نسخه‌ها

۷۶۹ بایت حذف‌شده ،  ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۷: خط ۲۷:
«[[پیامبر]]{{صل}} در غزوه‌های خود، ام‌سلیم و شماری از زنان مسلمان را با خویش همراه می‌ساخت. آنان به رزمندگان آب می‌دادند و [[مجروحان]] را مداوا می‌کردند»<ref>صحیح مسلم (شرح النووی، ج۱۲، ص۱۸۸).</ref>.
«[[پیامبر]]{{صل}} در غزوه‌های خود، ام‌سلیم و شماری از زنان مسلمان را با خویش همراه می‌ساخت. آنان به رزمندگان آب می‌دادند و [[مجروحان]] را مداوا می‌کردند»<ref>صحیح مسلم (شرح النووی، ج۱۲، ص۱۸۸).</ref>.


از جمله زنانی که در [[جنگ اُحُد]] [[سپاه اسلام]] را [[همراهی]] می‌کردند، ام‌سلمه، [[ام‌سلیم سهلة بنت ملحان]]، [[ام‌عماره نسیبة بنت کعب بن عمرو مازنی]]<ref>در سیرة النبی، ج۳، ص٨۶ «نُسَیبه» ضبط شده، اما در اسدالغابه، ج۵، ص۵۵۵ «نَسیبه» تصریح شده است.</ref> (از [[بنی مازن بن نجار]])، [[حمنة بنت جحش]]، [[ام‌ایمن]] و ام‌سلیط بودند.
از جمله زنانی که در [[جنگ اُحُد]] [[سپاه اسلام]] را [[همراهی]] می‌کردند، ام‌سلمه، [[ام‌سلیم سهلة بنت ملحان]]، [[ام‌عماره نسیبة بنت کعب بن عمرو مازنی]]<ref>در سیرة النبی، ج۳، ص٨۶ «نُسَیبه» ضبط شده، اما در اسدالغابه، ج۵، ص۵۵۵ «نَسیبه» تصریح شده است.</ref> (از [[بنی مازن بن نجار]])، [[حمنة بنت جحش]]، [[ام‌ایمن]] و ام‌سلیط بودند<ref>صحیح بخاری (متن فتح الباری، ج۸ ص٣۶٩).</ref>.
[[عمر بن خطاب]]، ام‌سلیط را به سبب حضورش در [[اُحُد]]، به [[همسر]] خود [[ام‌کلثوم]]<ref>ازدواج ام‌کلثوم و عُمر محل گفت‌وگو و اختلاف است و واقعیت آن معلوم نیست.</ref>، دختر [[علی بن ابی‌طالب]]، مقدم می‌شمرد. نقل کرده‌اند گروهی از [[صحابه]] به [[عُمر]] پیشنهاد کردند گوشواره‌ای نو برای همسرش ام‌کلثوم تهیه کند اما او از این کار امتناع کرده و گفته بود:
«ام سلیط به آن سزاوارتر است؛ او در اُحُد، با تلاش بسیار، مشک‌های آب را برای ما می‌آورد»<ref>صحیح بخاری (متن فتح الباری، ج۸ ص٣۶٩).</ref>.
یاری‌رساندن زنان به رزمندگان در [[میدان نبرد]] اُحُد و غیر آن به فراهم‌آوردن آب برای آنان و مداوای مجروحان محدود نمی‌شد؛ بلکه هنگام [[ضرورت]]، [[شمشیر]] به دست گرفته و با مردان جنگاور [[مشرکان]] [[مبارزه]] و از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دفاع]] می‌کردند. مثل ام‌عماره نسیبه که در این راه با سخت‌ترین حمله‌های مشرکان و [[جنگجویان]] نیرومند آنان چون [[ابن قمیئه]] مواجه شد و به‌رغم ضربه‌های [[سختی]] که زخم عمیقی بر شانه‌اش ایجاد کرده بود، [[استوار]] و پابرجا به [[مبارزه]] خود ادامه داد.
یاری‌رساندن زنان به رزمندگان در [[میدان نبرد]] اُحُد و غیر آن به فراهم‌آوردن آب برای آنان و مداوای مجروحان محدود نمی‌شد؛ بلکه هنگام [[ضرورت]]، [[شمشیر]] به دست گرفته و با مردان جنگاور [[مشرکان]] [[مبارزه]] و از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دفاع]] می‌کردند. مثل ام‌عماره نسیبه که در این راه با سخت‌ترین حمله‌های مشرکان و [[جنگجویان]] نیرومند آنان چون [[ابن قمیئه]] مواجه شد و به‌رغم ضربه‌های [[سختی]] که زخم عمیقی بر شانه‌اش ایجاد کرده بود، [[استوار]] و پابرجا به [[مبارزه]] خود ادامه داد.


۲۲۴٬۹۸۹

ویرایش