←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
اولین کسی که [[مرقد پیامبر]]{{صل}} را پوشانید عمر بن عبدالعزیز بود که دیواری برگرد سه [[قبر]] کشید و آن را مسقّف و [[اصلاح]] و تعمیرکرد. بعضی نیز گفتهاند: پوشانیدن [[قبر پیامبر]]{{صل}} از چشم مردم، در زمان معاویه صورت گرفت و آن هنگامی بود که [[امام حسن]]{{ع}} از [[دنیا]] رفت. بر اساس [[وصیت]] آن حضرت، تصمیم به [[دفن]] ایشان کنار قبر پیامبر{{صل}} گرفتند ولی عایشه با این امر [[مخالفت]] کرد و حتی جنازه آن [[ریحانه]] [[رسول الله]]{{صل}} به دستور [[مروان بن حکم]] و عایشه تیرباران شد. و به ناچار [[امام حسین]]{{ع}} جنازه [[برادر]] را در [[بقیع]] به خاک سپردند؛ پس از این واقعه قبر پیامبر{{صل}} و دو خلیفه را با دیوار و سقفی پوشانیدند که حتی دری هم نداشت<ref>وفاء الوفاء باخبار دارا المصطفی، سمهودی، ج۱، ص۵۴۸.</ref>. | اولین کسی که [[مرقد پیامبر]]{{صل}} را پوشانید عمر بن عبدالعزیز بود که دیواری برگرد سه [[قبر]] کشید و آن را مسقّف و [[اصلاح]] و تعمیرکرد. بعضی نیز گفتهاند: پوشانیدن [[قبر پیامبر]]{{صل}} از چشم مردم، در زمان معاویه صورت گرفت و آن هنگامی بود که [[امام حسن]]{{ع}} از [[دنیا]] رفت. بر اساس [[وصیت]] آن حضرت، تصمیم به [[دفن]] ایشان کنار قبر پیامبر{{صل}} گرفتند ولی عایشه با این امر [[مخالفت]] کرد و حتی جنازه آن [[ریحانه]] [[رسول الله]]{{صل}} به دستور [[مروان بن حکم]] و عایشه تیرباران شد. و به ناچار [[امام حسین]]{{ع}} جنازه [[برادر]] را در [[بقیع]] به خاک سپردند؛ پس از این واقعه قبر پیامبر{{صل}} و دو خلیفه را با دیوار و سقفی پوشانیدند که حتی دری هم نداشت<ref>وفاء الوفاء باخبار دارا المصطفی، سمهودی، ج۱، ص۵۴۸.</ref>. | ||
از [[ابن جوزی]] نقل شده است که روزی قحطی شدیدی در [[مدینه]] آمد و مردم به عایشه [[همسر رسول خدا]]{{صل}} [[شکایت]] بردند. وی گفت: به قبر پیامبر{{صل}} بنگرید. آنان نیز دریچهای از سقف قبر آن حضرت به [[آسمان]] بازکردند، به طوری که بین قبر و آسمان هیچ سقف و پوششی نبود، در این حال [[رحمت الهی]] از آسمان نازل شد؛ گیاهان روییده و شترها سیراب شدند. بعدها باز کردن این دریچه جزو سنتهای [[مردم مدینه]] شد که تا [[حیات]] سمهودی ( | از [[ابن جوزی]] نقل شده است که روزی قحطی شدیدی در [[مدینه]] آمد و مردم به عایشه [[همسر رسول خدا]]{{صل}} [[شکایت]] بردند. وی گفت: به قبر پیامبر{{صل}} بنگرید. آنان نیز دریچهای از سقف قبر آن حضرت به [[آسمان]] بازکردند، به طوری که بین قبر و آسمان هیچ سقف و پوششی نبود، در این حال [[رحمت الهی]] از آسمان نازل شد؛ گیاهان روییده و شترها سیراب شدند. بعدها باز کردن این دریچه جزو سنتهای [[مردم مدینه]] شد که تا [[حیات]] سمهودی (قرن نهم) نیز ادامه داشت<ref>وفاء الوفاء باخبار دارا المصطفی، سمهودی، ج۱، ص۵۶۰.</ref>. | ||
پس از مدتی دیوار نامنظمی بر مقبره آن حضرت و دو خلیفه کشیده شد، به گونهای که بین چهار دیواری [[خانه]] و مقبره و دیوار جدید از سمت [[مشرق]] سه ذراع (۴۰ / ۱ متر) و از [[مغرب]] دو ذراع (۹۸ سانتیمتر) و در جهت [[قبله]] نیز کمتر از یک ذراع (۴۹ سانتیمتر) فاصله داشت. | پس از مدتی دیوار نامنظمی بر مقبره آن حضرت و دو خلیفه کشیده شد، به گونهای که بین چهار دیواری [[خانه]] و مقبره و دیوار جدید از سمت [[مشرق]] سه ذراع (۴۰ / ۱ متر) و از [[مغرب]] دو ذراع (۹۸ سانتیمتر) و در جهت [[قبله]] نیز کمتر از یک ذراع (۴۹ سانتیمتر) فاصله داشت. | ||