قریش در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←نکات
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←نکات) |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
# [[انکار]] [[رسالت پیامبر]] به بهانه غذاخوردن و راه رفتن در میان بازار از سوی اشراف [[قریش]]: {{متن قرآن|وَقَالُوا مَالِ هَذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ لَوْلَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيرًا}}؛ | # [[انکار]] [[رسالت پیامبر]] به بهانه غذاخوردن و راه رفتن در میان بازار از سوی اشراف [[قریش]]: {{متن قرآن|وَقَالُوا مَالِ هَذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ لَوْلَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيرًا}}؛ | ||
# [[عیبجویی]] از [[پیامبر]] از ناحیه سران [[قریش]]: {{متن قرآن|هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ * عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ}}<ref>ابو علی طبرسی مفسّر گرامی گوید: خبر داد ما را سید ابو الحمد مهدی بن نزار حسینی قائنی گوید: حدیث کرد ما را حاکم ابوالقاسم عبیدالله بن عبدالله حسکانی گوید حدیث کرد ما را ابو عبدالله شیرازی گوید حدیث کرد ما را ابوبکر جرجانی گفت حدیث کرد ما را ابو احمد بصری گفت حدیث کرد ما را عمرو بن محمد ترکی گفت حدیث کرد ما را محمد بن فضل گفت حدیث کرد ما را محمد بن شعیب از عمرو بن شمر از ادهم بن صالح از ضحاک بن مزاحم گفت وقتی که قریش دیدند که پیغمبر {{صل}} علی {{ع}} را مقدم داشته و تعظیم میکند او را جسارت و اهانت بساحت قدس علی {{ع}} نمودند، و گفتند محمد مفتون به علی شده است، پس خداوند تعالی نازل فرمود: {{متن قرآن|ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ}} «نون؛ سوگند به قلم و آنچه برنگارند» سوره قلم، آیه ۱. (ترجمه مجمع البیان ج۲۵ ص۲۱۵).</ref>؛ | # [[عیبجویی]] از [[پیامبر]] از ناحیه سران [[قریش]]: {{متن قرآن|هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ * عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ}}<ref>ابو علی طبرسی مفسّر گرامی گوید: خبر داد ما را سید ابو الحمد مهدی بن نزار حسینی قائنی گوید: حدیث کرد ما را حاکم ابوالقاسم عبیدالله بن عبدالله حسکانی گوید حدیث کرد ما را ابو عبدالله شیرازی گوید حدیث کرد ما را ابوبکر جرجانی گفت حدیث کرد ما را ابو احمد بصری گفت حدیث کرد ما را عمرو بن محمد ترکی گفت حدیث کرد ما را محمد بن فضل گفت حدیث کرد ما را محمد بن شعیب از عمرو بن شمر از ادهم بن صالح از ضحاک بن مزاحم گفت وقتی که قریش دیدند که پیغمبر {{صل}} علی {{ع}} را مقدم داشته و تعظیم میکند او را جسارت و اهانت بساحت قدس علی {{ع}} نمودند، و گفتند محمد مفتون به علی شده است، پس خداوند تعالی نازل فرمود: {{متن قرآن|ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ}} «نون؛ سوگند به قلم و آنچه برنگارند» سوره قلم، آیه ۱. (ترجمه مجمع البیان ج۲۵ ص۲۱۵).</ref>؛ | ||
# [[انکار]] [[معاد]] از سوی [[کافران]] [[قریش]]، عامل تقاضای بیمورد آنان از [[پیامبر]] درباره | # [[انکار]] [[معاد]] از سوی [[کافران]] [[قریش]]، عامل تقاضای بیمورد آنان از [[پیامبر]] درباره نزول [[ملائکه]] و [[رؤیت]] [[پروردگار]]: {{متن قرآن|وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلَائِكَةُ أَوْ نَرَى رَبَّنَا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوًّا كَبِيرًا}}؛ | ||
# پرهیز از ستیزهجویی با [[خدا]] و [[پیامبر]]، توصیه [[خداوند]] به [[کافران]] [[قریش]]، در [[غزوه بدر]]<ref>{{متن قرآن|إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ}} برخی گفتهاند: خطاب به مشرکین - قریش - است، زیرا ابوجهل در روز بدر، هنگامی که دو سپاه روبهرو شدند، گفت: خدایا، محمد قطع رحم کرده و چیزی آورد که ما آن را نمیشناسیم، حق را پیروز گردان (مجمع البیان ج۱۰، ص۱۸۷).</ref>: {{متن قرآن|نْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ}} | # پرهیز از ستیزهجویی با [[خدا]] و [[پیامبر]]، توصیه [[خداوند]] به [[کافران]] [[قریش]]، در [[غزوه بدر]]<ref>{{متن قرآن|إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ}} برخی گفتهاند: خطاب به مشرکین - قریش - است، زیرا ابوجهل در روز بدر، هنگامی که دو سپاه روبهرو شدند، گفت: خدایا، محمد قطع رحم کرده و چیزی آورد که ما آن را نمیشناسیم، حق را پیروز گردان (مجمع البیان ج۱۰، ص۱۸۷).</ref>: {{متن قرآن|نْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ}} | ||
# [[مکر]] و [[توطئه]] [[کافران]] [[قریش]]، علیه [[پیامبر]] و نافرجام شدن [[مکر]] و [[توطئه]] آنان با تدبیر [[خداوند]]: {{متن قرآن|وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ}}، {{متن قرآن|أَفَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ}}؛ | # [[مکر]] و [[توطئه]] [[کافران]] [[قریش]]، علیه [[پیامبر]] و نافرجام شدن [[مکر]] و [[توطئه]] آنان با تدبیر [[خداوند]]: {{متن قرآن|وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ}}، {{متن قرآن|أَفَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ}}؛ | ||