←روایات شیعه
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
=== روایات [[شیعه]] === | === روایات [[شیعه]] === | ||
[[روایات]] متعددی در این خصوص در [[منابع شیعه]] وارد شده که در این بخش تعدادی از آنها را از باب نمونه نقل مینماییم | |||
==== [[روایت]] [[امام سجاد]]{{ع}} ==== | ==== [[روایت]] [[امام سجاد]]{{ع}} ==== | ||
{{متن حدیث|السّجّاد{{ع}}- لَمَّا أَجْمَعَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ{{ع}} عَلَی صُلْحِ مُعَاوِیَه قَامَ فَخَطَبَ فَقَالَ... وَ لَهُ الْحَمْدُ فِیمَا أَدْخَلَ فِیهِ نَبِیَّهُ{{صل}} وَ أَخْرَجَنَا وَ نَزَّهَنَا مِمَّا أَخْرَجَهُ مِنْهُ وَ نَزَّهَهُ عَنْهُ کَرَامَهًًْ أَکْرَمَنَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا وَ فَضِیلَهًًْ فَضَّلَنَا بِهَا عَلَی سَائِرِ الْعِبَادِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِمُحَمَّدٍ{{صل}} حِینَ جَحَدَهُ کَفَرَهًُْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَ حَاجُّوهُ {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} فَأَخْرَجَ [[رسولالله]]{{صل}} مِنَ الْأَنْفُسِ مَعَهُ أَبِی وَ مِنَ الْبَنِینَ أَنَا وَ أَخِی وَ مِنَ النِّسَاءِ أُمِّی فَاطِمَهًَْ{{س}} مِنَ النَّاسِ جَمِیعاً فَنَحْنُ أَهْلُهُ وَ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ مِنْهُ وَ هُوَ مِنَّا}} <ref>برازش، علیرضا، تفسیر اهل بیت{{ع}}، ج۲، ص۶۰۰؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۴۱ و بحارالأنوار، ج۶۹، ص۱۵۳؛ فیه: {{متن حدیث|و له الحمد... علی سایر العباد}} محذوفٌ؛ الأمالی، للطوسی، ص۵۶۳</ref> | {{متن حدیث|السّجّاد{{ع}}- لَمَّا أَجْمَعَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ{{ع}} عَلَی صُلْحِ مُعَاوِیَه قَامَ فَخَطَبَ فَقَالَ... وَ لَهُ الْحَمْدُ فِیمَا أَدْخَلَ فِیهِ نَبِیَّهُ{{صل}} وَ أَخْرَجَنَا وَ نَزَّهَنَا مِمَّا أَخْرَجَهُ مِنْهُ وَ نَزَّهَهُ عَنْهُ کَرَامَهًًْ أَکْرَمَنَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا وَ فَضِیلَهًًْ فَضَّلَنَا بِهَا عَلَی سَائِرِ الْعِبَادِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِمُحَمَّدٍ{{صل}} حِینَ جَحَدَهُ کَفَرَهًُْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَ حَاجُّوهُ {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} فَأَخْرَجَ [[رسولالله]]{{صل}} مِنَ الْأَنْفُسِ مَعَهُ أَبِی وَ مِنَ الْبَنِینَ أَنَا وَ أَخِی وَ مِنَ النِّسَاءِ أُمِّی فَاطِمَهًَْ{{س}} مِنَ النَّاسِ جَمِیعاً فَنَحْنُ أَهْلُهُ وَ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ مِنْهُ وَ هُوَ مِنَّا}} <ref>برازش، علیرضا، تفسیر اهل بیت{{ع}}، ج۲، ص۶۰۰؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۴۱ و بحارالأنوار، ج۶۹، ص۱۵۳؛ فیه: {{متن حدیث|و له الحمد... علی سایر العباد}} محذوفٌ؛ الأمالی، للطوسی، ص۵۶۳</ref> | ||