←منابع
(←مقدمه) |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
شیبان به سرخس رفت و جمع کثیری از [[بکر بن وائل]] دور او جمع شدند. ابو مسلم چند تن را پیش شیبان فرستاد و از او خواست که دست از [[مخالفت]] بردارد. شیبان فرستادههای ابو مسلم را [[زندانی]] کرد. | شیبان به سرخس رفت و جمع کثیری از [[بکر بن وائل]] دور او جمع شدند. ابو مسلم چند تن را پیش شیبان فرستاد و از او خواست که دست از [[مخالفت]] بردارد. شیبان فرستادههای ابو مسلم را [[زندانی]] کرد. | ||
وقتی این خبر به ابو مسلم رسید به [[بسام بن ابراهیم]] دستور داد که به طرف شیبان برود و با او بجنگد. بسام دستور ابو مسلم را [[اطاعت]] کرد و به شیبان و سپاه او [[حمله]] کرد. در این حمله، شیبان و جمعی از سپاه او کشته شدند و فتنۀ شیبان [[سرکوب]] شد. گفته شده است که پس از [[قتل]] شیبان و [[یاران]] او، مردی از بکر بن وائل نزد فرستادگان ابو مسلم که در [[زندان]] بودند آمد و همۀ آنها را کشت<ref>تاریخ طبری، ج ۴، ص۳۲۴</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۲۴.</ref> | وقتی این خبر به ابو مسلم رسید به [[بسام بن ابراهیم]] دستور داد که به طرف شیبان برود و با او بجنگد. بسام دستور ابو مسلم را [[اطاعت]] کرد و به شیبان و سپاه او [[حمله]] کرد. در این حمله، شیبان و جمعی از سپاه او کشته شدند و فتنۀ شیبان [[سرکوب]] شد. گفته شده است که پس از [[قتل]] شیبان و [[یاران]] او، مردی از بکر بن وائل نزد فرستادگان ابو مسلم که در [[زندان]] بودند آمد و همۀ آنها را کشت<ref>تاریخ طبری، ج ۴، ص۳۲۴</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۲۴.</ref> | ||
او در اوایل عصر [[بنی عباس]] در [[سرخس]] جمعیتی از خوارج را دور خود جمع کرد و قصد خروج داشت. [[ابو مسلم خراسانی]] به او نوشت که با وی [[بیعت]] کند، اما [[شیبان]] در پاسخ نوشت که تو باید با من بیعت کنی. | |||
[[ابو مسلم]] فرستادگانی جهت [[مذاکره]] نزد او فرستاد، ولی شیبان آنها را [[زندانی]] کرد. ابو مسلم سپاهی به [[فرماندهی]] بسام بن ابراهیم به سوی شیبان فرستاد و پس از درگیری سپاه ابو مسلم با افراد شیبان، فتنۀ او سرکوب شد و خوارج تارومار گردیدند و خود شیبان نیز به [[هلاکت]] رسید<ref>تاریخ طبری، ج ۴، ص۳۲۴</ref>. گفته شده است که شیبان قبل از خروج خود، با ابو مسلم و علی بن [[کرمانی]] بر ضد [[نصر بن سیار]] [[همکاری]] میکرد و همین سابقه باعث شد که بعضی از [[یاران]] خارجیاش از وی [[بیزاری]] جویند. آنها توبۀ او را قابل قبول نمیدانستند<ref>سمعانی: الانساب، ج ۳، ص۴۷۵؛ نشوان الحمیری: الحور العین، ص۱۷۲</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۲۱۱.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||