آیه تطهیر در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←محمد بن مثنی
| خط ۳۷۳: | خط ۳۷۳: | ||
چنانکه پیش از این نیز اشاره شد، علامت «ع» در تقریب التهذیب درباره رجالی به کار میرود که همه صحیحهای ششگانه [[اهل تسنن]] از وی [[روایت]] نقل کردهاند. | چنانکه پیش از این نیز اشاره شد، علامت «ع» در تقریب التهذیب درباره رجالی به کار میرود که همه صحیحهای ششگانه [[اهل تسنن]] از وی [[روایت]] نقل کردهاند. | ||
وی در [[تهذیب]] التهذیب نیز مینویسد: {{عربی|ع (السِّتَّةُ) مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى... قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ عَنِ ابْنِ مَعِينٍ: ثِقَةٌ. وَ قَالَ أَبُو سَعْدٍ الْهَرَوِيُّ: سَأَلْتُ الذُّهْلِيَّ عَنْهُ، فَقَالَ: حُجَّةٌ. وَ قَالَ صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدٍ: صَدُوقُ اللَّهْجَةِ، وَ كَانَ فِي عَقْلِهِ شَيْءٌ، وَ كُنْتُ أُقَدِّمُهُ عَلَى بُنْدَارٍ. وَ قَالَ أَبُو حَاتِمٍ: صَالِحُ الْحَدِيثِ، صَدُوقٌ. وَ قَالَ أَبُو عُرُوبَةَ: مَا رَأَيْتُ بِالْبَصْرَةِ أَثْبَتَ مِنْ أَبِي مُوسَى وَ يَحْيَى بْنِ حَكِيمٍ}}<ref>تهذیب التهذیب، ج۹، ص۳۷۷-۳۷۸، ش۶۹۸.</ref>؛ ع (از رجال [[صحاح سته]] است) محمّد بن | وی در [[تهذیب]] التهذیب نیز مینویسد: {{عربی|ع (السِّتَّةُ) مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى... قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ عَنِ ابْنِ مَعِينٍ: ثِقَةٌ. وَ قَالَ أَبُو سَعْدٍ الْهَرَوِيُّ: سَأَلْتُ الذُّهْلِيَّ عَنْهُ، فَقَالَ: حُجَّةٌ. وَ قَالَ صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدٍ: صَدُوقُ اللَّهْجَةِ، وَ كَانَ فِي عَقْلِهِ شَيْءٌ، وَ كُنْتُ أُقَدِّمُهُ عَلَى بُنْدَارٍ. وَ قَالَ أَبُو حَاتِمٍ: صَالِحُ الْحَدِيثِ، صَدُوقٌ. وَ قَالَ أَبُو عُرُوبَةَ: مَا رَأَيْتُ بِالْبَصْرَةِ أَثْبَتَ مِنْ أَبِي مُوسَى وَ يَحْيَى بْنِ حَكِيمٍ}}<ref>تهذیب التهذیب، ج۹، ص۳۷۷-۳۷۸، ش۶۹۸.</ref>؛ ع (از رجال [[صحاح سته]] است) محمّد بن مثنی... [[عبدالله بن احمد]] از [[ابن معین]] نقل میکند که وی ثقه است. [[ابوسعید هروی]] گوید: از [[ذهلی]] درباره محمّد بن مثنی پرسیدم که گفت: سخن وی [[حجت]] است. [[صالح بن محمد]] نیز گفت که وی [[راست گفتار]] است؛ ولی در [[عقل]] او نقصی بود و من او را بر (محمّد بن جعفر) بندار مقدم میداشتم. | ||
[[ابوحاتم]] گوید: [[حدیث]] وی قابل قبول است؛ زیرا که وی راست گفتار است. ابوعروبة گوید: در [[بصره]] کسی را در ثبت و ضبط [[احادیث]] دقیقتر از [[ابوموسی]] (محمّد بن مثنی) و یحیی بن حکیم ندیدم. پس [[ابن حجر]] علاوه بر توثیق محمّد بن مثنی، وی را از رجال صحاح سته نیز دانسته است. | [[ابوحاتم]] گوید: [[حدیث]] وی قابل قبول است؛ زیرا که وی راست گفتار است. ابوعروبة گوید: در [[بصره]] کسی را در ثبت و ضبط [[احادیث]] دقیقتر از [[ابوموسی]] (محمّد بن مثنی) و یحیی بن حکیم ندیدم. پس [[ابن حجر]] علاوه بر توثیق محمّد بن مثنی، وی را از رجال صحاح سته نیز دانسته است. | ||
| خط ۳۷۹: | خط ۳۷۹: | ||
[[ابن حبّان]] نیز نام وی را در کتاب ثقات خود آورده است<ref>الثقات، ج۹، ص۱۱۱.</ref>. [[ذهبی]] در الکاشف فی معرفة من له روایة فی الکتب الستّة مینویسد: {{عربی|مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى... ثِقَةٌ وَرِعٌ مَاتَ ۲۵۲. ع}}<ref>الکاشف فی معرفة من له روایة فی الکتب الستة، ج۲، ص۲۱۴، ش۵۱۳۴.</ref>؛ محمّد بن مثنی... ثقة و [[پرهیزگار]] است و در سال ۲۵۲ فوت کرده است.{{ع}}(از رجال صحاح سته است). | [[ابن حبّان]] نیز نام وی را در کتاب ثقات خود آورده است<ref>الثقات، ج۹، ص۱۱۱.</ref>. [[ذهبی]] در الکاشف فی معرفة من له روایة فی الکتب الستّة مینویسد: {{عربی|مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى... ثِقَةٌ وَرِعٌ مَاتَ ۲۵۲. ع}}<ref>الکاشف فی معرفة من له روایة فی الکتب الستة، ج۲، ص۲۱۴، ش۵۱۳۴.</ref>؛ محمّد بن مثنی... ثقة و [[پرهیزگار]] است و در سال ۲۵۲ فوت کرده است.{{ع}}(از رجال صحاح سته است). | ||
همو در [[سیر]] أعلام النبلاء مینویسد: {{عربی|أَبُو مُوسَى «ع» مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى... الإِمَامُ الْحَافِظُ الثَّبْتُ}}<ref>سیر أعلام النبلاء، ج۱۲، ص۱۲۳، ش۴۲.</ref>؛ ابوموسی «ع» محمّد بن مثنی... [[امام]] | همو در [[سیر]] أعلام النبلاء مینویسد: {{عربی|أَبُو مُوسَى «ع» مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى... الإِمَامُ الْحَافِظُ الثَّبْتُ}}<ref>سیر أعلام النبلاء، ج۱۲، ص۱۲۳، ش۴۲.</ref>؛ ابوموسی «ع» محمّد بن مثنی... [[امام]] حافظ و در ثبت و ضبط احادیث دقیق است. | ||
روشن شد که محمّد بن مثنی از نظر [[عالمان]] رجالی [[اهل تسنن]] ثقه است<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص ۱۰۴.</ref>. | روشن شد که محمّد بن مثنی از نظر [[عالمان]] رجالی [[اهل تسنن]] ثقه است<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص ۱۰۴.</ref>. | ||