←تخصیص مطلقات قرآن براساس سنّت صحیح
| خط ۱۶۴: | خط ۱۶۴: | ||
==== تخصیص مطلقات [[قرآن]] براساس [[سنّت]] صحیح ==== | ==== تخصیص مطلقات [[قرآن]] براساس [[سنّت]] صحیح ==== | ||
[[ابن تیمیه]] در وجه هشتم میگوید: لفظ [[آیه]] مطلق است و در آن تخصیص وجود ندارد، از این رو شامل همه کسانی میشود که جانشان را برای [[طلب]] [[خشنودی خداوند]] میفروشند. وی ادّعا میکند که [[ابوبکر]] هم در [[همراهی با پیامبر]] از [[جان]] گذشتگی کرده، پس داخل در مراد این آیه است. | |||
در پاسخ این سخن بیاساس نیز باید گفت که [[سنّت]] صحیح [[مفسّر]] [[قرآن]] و مخصّص مطلقات است و اگر در جایی [[نصّ]] صحیح، آیهای را که به صورت مطلق بیان شده تخصیص بزند، روشن میشود که مراد [[خداوند]] خاص بوده است، هر چند آن را به صورت مطلق بیان کرده باشد. | |||
با صرف نظر از این مطلب، این نکته نیز در خور توجّه است که نظیر [[ایثار]] و از جان گذشتگی [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[لیلة المبیت]]، نه پیش از او و نه پس از او رخ نداده است. به [[راستی]] کدام یک از [[صحابه]] همانند امیرالمؤمنین{{ع}} با جان خود از [[رسول خدا]]{{صل}} [[محافظت]] کرده تا آیه درباره او نازل شود؟ چنان که پیشتر نیز بیان شد، [[مبارزه]] در میدان [[جنگ]] و در رکاب رسول خدا{{صل}} هرگز قابل مقایسه با این [[فداکاری]] و قرار گرفتن در معرض [[ترور]] [[مشرکان]] نیست. افزون بر آن، در [[جهاد]] نیز کسی همچون امیرالمؤمنین{{ع}} در محافظت از رسول خدا{{صل}} از جان مایه نگذاشته است، به ویژه [[حاکمان]] پس از رسول خدا{{صل}} که [[فرار]] آنها از میادین [[نبرد]] مشهور است. اما این ادّعا که ابوبکر در همراهی با پیامبر از جان گذشتگی کرده نیز دروغی آشکار است که در ادامه به نقد و بررسی آن خواهیم پرداخت؟!<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۵، ص۴۱۳ ـ 414.</ref> | |||
==== اختصاصی بودن [[فضائل امیرالمؤمنین]] ==== | ==== اختصاصی بودن [[فضائل امیرالمؤمنین]] ==== | ||
==== دلالت [[آیه غار]] بر مذمّت [[ابوبکر]] ==== | ==== دلالت [[آیه غار]] بر مذمّت [[ابوبکر]] ==== | ||