آیه اذن واعیة در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

'''آیه اُذُن واعیة''' از جمله آیاتی است که بر اساس برخی نصوص روایی صحیح در منابع معتبر فریقین، در شأن امیرالمومنین{{ع}} نازل شده و بر این اساس بر افضلیت و امامت آن حضرت دلالت دارد. [[خداوند سبحان]] در این آیه، از گوش شنوایی سخن گفته است که تعالیم وحیانی و [[معارف دینی]] را با هوشیاری می‌شنود، به خاطر می‌سپارد و حفظ می‌کند. مراد از آن گوش شنوای هوشیار، [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} است. چرا که بر اساس [[حدیث]] صحیحی که در منابع معتبر و مقبول فریقین، وارد شده، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از [[خداوند]] درخواست کرد که گوش [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را ظرف دریافت [[حقایق]] [[وحیانی]] قرار دهد و خداوند نیز دعای پیامبرش را [[اجابت]] فرموده است.