←محتوای نهج البلاغه
(←منابع) |
|||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
# این کتاب، بیانگر روحیههای گوناگون [[مردمان]] و به تعبیر دیگر، بیانگر روانشناسی [[اجتماعی]] است. | # این کتاب، بیانگر روحیههای گوناگون [[مردمان]] و به تعبیر دیگر، بیانگر روانشناسی [[اجتماعی]] است. | ||
# این کتاب، بیانگر راستین [[اصول اسلام]]، [[قرآن]]، [[عدالت]] و [[آزادی]] و دستیابی به [[حیات طیبه]] است<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۴۳-۸۴۵؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۲۳۹.</ref>. | # این کتاب، بیانگر راستین [[اصول اسلام]]، [[قرآن]]، [[عدالت]] و [[آزادی]] و دستیابی به [[حیات طیبه]] است<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۴۳-۸۴۵؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۲۳۹.</ref>. | ||
== انگیزه تألیف == | |||
[[شریف رضی]] در [[دوران جوانی]] با [[هدف]] گردآوری فضیلتهای [[پیشوایان دین]] و ارائه گلچینی از گفتار گهربار [[معصومین]]{{عم}} کتاب [[خصائص الأئمه]]<ref>توضیح آن در فصل پیشین گذشت.</ref> را تدوین کرد؛ اما گرفتاریهای او مانع از اتمام این اثر شد و تنها بخش مربوط به [[امام علی]]{{ع}} به همراه شماری از سخنان کوتاه و حکمتهای شگفت آن حضرت سامان یافت. | |||
دوستانش با دیدن این مجموعه نفیس وی را [[تشویق]] کردند و از وی خواستند کتابی حاوی گزیده سخن امام{{ع}} تألیف کند. [[سید رضی]] در این باره مینویسد: {{عربی|اِسْتَحْسَنَ جَمَاعَةٌ مِنَ الْأَصْدِقَاءِ مَا اشْتَمَلَ عَلَيْهِ الْفَصْلُ الْمُقَدَّمُ ذِكْرُهُ مُعْجَبِينَ بِبَدَائِعِهِ وَ مُتَعَجِّبِينَ مِنْ نَوَاصِعِهِ وَ سَأَلُونِي عِنْدَ ذَلِكَ أَنْ أَبْتَدِئَ بِتَأْلِيفِ كِتَابٍ يَحْتَوِي عَلَى مُخْتَارِ كَلَامِ مَوْلَانَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي جَمِيعِ فُنُونِهِ وَ مُتَشَعِّبَاتِ غُصُونِهِ مِنْ خُطَبٍ وَ كُتُبٍ وَ مَوَاعِظَ وَ أَدَبٍ عِلْمًا أَنَّ ذَلِكَ يَتَضَمَّنُ مِنْ عَجَائِبِ الْبَلَاغَةِ وَ غَرَائِبِ الْفَصَاحَةِ وَ جَوَاهِرِ الْعَرَبِيَّةِ وَ ثَوَاقِبِ الْكَلِمِ الدِّينِيَّةِ وَ الدُّنْيَوِيَّةِ مَا لَا يُوجَدُ مُجْتَمِعًا فِي كَلَامٍ وَ لَا مَجْمُوعَ الْأَطْرَافِ ۴۵ فِي كِتَابٍ إِذْ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} مَشْرَعَ الْفَصَاحَةِ وَ مَوْرِدَهَا وَ مَنْشَأَ الْبَلَاغَةِ وَ مَوْلِدَهَا}}<ref>نهجالبلاغه، مقدمه سید رضی.</ref>؛ «تنی چند از [[دوستان]] آنچه را در آن بخش یاد شده بود، [[نیکو]] دانستند و از دیدن آن سخنان [[بدیع]] و معانی دلربا شگفتزده شدند و از من خواستند کتابی تألیف کنم که سخنان برگزیده مولایمان [[امیر مؤمنان]] را در برگیرد: گفتارهایی از همه فنون و مجموعهای از همه نوعش، از [[خطبهها]] و نامهها، [[پندها]] و [[آداب]]؛ زیرا میدانستند چنین کتابی شگفتیهای [[بلاغت]] و ظرافتهای [[فصاحت]] و گوهرهای عربیت و نکتههای ریز [[دینی]] و دنیویای را فراهم میآورد که در [[کلامی]] نیامده است و در کتابی کامل بدینسان جمع نشده است که امیر مؤمنان سرچشمه فصاحت و آبشخور آن و منشأ بلاغت و مولد آن است»<ref>[[احمد غلامعلی|غلامعلی، احمد]]، [[شناختنامه نهج البلاغه (کتاب)|شناختنامه نهج البلاغه]]، ص ۵۳.</ref>. | |||
== محتوای نهج البلاغه == | == محتوای نهج البلاغه == | ||