۳۳٬۷۵۱
ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «{{خرد}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center;...» ایجاد کرد) |
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=155%|' به '{{عربی|') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*این مسجد از مساجد شریفه کوفه است که در نزدیکی [[مسجد سهله]] و [[مسجد زید]] واقع شده. زید و صعصعه برادرند. صعصعه از اصحاب [[امیر المومنین]] {{ع}} و از عارفان به حق آن حضرت و از بزرگان اهل ایمان است و چندان فصیح و بلیغ بود که امیر المؤمنین {{ع}} او را خطیب شحشح گفته و به مهارت در خطبهها و فصاحت در زبان او را ثنا فرموده است. | *این مسجد از مساجد شریفه کوفه است که در نزدیکی [[مسجد سهله]] و [[مسجد زید]] واقع شده. زید و صعصعه برادرند. صعصعه از اصحاب [[امیر المومنین]] {{ع}} و از عارفان به حق آن حضرت و از بزرگان اهل ایمان است و چندان فصیح و بلیغ بود که امیر المؤمنین {{ع}} او را خطیب شحشح گفته و به مهارت در خطبهها و فصاحت در زبان او را ثنا فرموده است. | ||
*در شبی که آن حضرت از دنیا رحلت فرمود و فرزندان آن حضرت، جنازه نازنینش را از کوفه به نجف حمل نمودند، صعصعه از جمله مشایعتکنندگان بود و چون از کار دفن حضرت فارغ شدند، صعصعه نزد قبر مقدس ایستاد و مشتی از خاک را برگرفت و بر سر خود ریخت و گفت: پدر و مادرم فدای تو باد یا [[امیر المومنین]]! گوارا باد تو را کرامتهای خداوند ای ابو الحسن! به تحقیق که مولد تو پاکیزه بود و صبر تو قوی و جهاد تو عظیم. به آنچه آرزو داشتی رسیدی و تجارت سودمند کردی و به نزد پروردگار خود رفتی. صعصعه از این نوع کلمات بسیار گفت. گریه سختی کرد و حاضران را به گریه درآورد و سر قبر آن حضرت، در آن شب مجلس روضه بپا کرد و صعصعه روضهخوان بود و مستمعین: [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}}، [[محمد بن حنفیه]] و [[ابوالفضل العباس]] و سایر فرزندان و بستگان حضرت. چون روضهاش تمام شد، [[امام حسن]] و حسین {{عم}} و سایر آقازادگان را تعزیت و تسلیت گفت و همگی به کوفه مراجعت کردند. منقول است که جماعتی [[امام زمان]] {{ع}} را در ماه رجب در مسجد صعصعه مشاهده کردهاند که دو رکعت نماز گزارده و این دعا را خوانده است. {{عربی | *در شبی که آن حضرت از دنیا رحلت فرمود و فرزندان آن حضرت، جنازه نازنینش را از کوفه به نجف حمل نمودند، صعصعه از جمله مشایعتکنندگان بود و چون از کار دفن حضرت فارغ شدند، صعصعه نزد قبر مقدس ایستاد و مشتی از خاک را برگرفت و بر سر خود ریخت و گفت: پدر و مادرم فدای تو باد یا [[امیر المومنین]]! گوارا باد تو را کرامتهای خداوند ای ابو الحسن! به تحقیق که مولد تو پاکیزه بود و صبر تو قوی و جهاد تو عظیم. به آنچه آرزو داشتی رسیدی و تجارت سودمند کردی و به نزد پروردگار خود رفتی. صعصعه از این نوع کلمات بسیار گفت. گریه سختی کرد و حاضران را به گریه درآورد و سر قبر آن حضرت، در آن شب مجلس روضه بپا کرد و صعصعه روضهخوان بود و مستمعین: [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}}، [[محمد بن حنفیه]] و [[ابوالفضل العباس]] و سایر فرزندان و بستگان حضرت. چون روضهاش تمام شد، [[امام حسن]] و حسین {{عم}} و سایر آقازادگان را تعزیت و تسلیت گفت و همگی به کوفه مراجعت کردند. منقول است که جماعتی [[امام زمان]] {{ع}} را در ماه رجب در مسجد صعصعه مشاهده کردهاند که دو رکعت نماز گزارده و این دعا را خوانده است. {{عربی|"اللّهُمَّ يا ذَا الْمِنَنِ السَّابِغَةِ، وَ الآلاءِ الْوازِعَةِ"}}<ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۶۵۳.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||