۳۳٬۷۵۱
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن' به '{{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
*آیه ۶۷ سوره مائده به "آیه تبلیغ"<ref>تتمة المراجعات، ص۵۴؛ نمونه، ج۵، ص۴.</ref> مشهور شده است: {{عربی|اندازه= | *آیه ۶۷ سوره مائده به "آیه تبلیغ"<ref>تتمة المراجعات، ص۵۴؛ نمونه، ج۵، ص۴.</ref> مشهور شده است: {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ}}﴾}}<ref> ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه میگیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمیکند؛ سوره مائده، آیه:۶۷.</ref> | ||
*عالمان [[شیعه]] و بسیاری از [[اهل سنت]] چنین باور دارند که این آیه، در [[حجةالوداع]] "هیجدهم ذیحجّه" در [[غدیر خم]] برای اعلام جانشینی [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} از سوی [[پیامبر]]{{صل}} نازل شده است <ref>اسبابالنّزول، واحدی، ص ۱۶۵؛ الدّرالمنثور، ج ۳، ص ۱۱۷؛ شواهد التنزیل، ج ۱، ص ۲۵۰.</ref>. پس از آنکه [[پیامبر]]{{صل}} از بیم توطئه منافقان بر ضدّاسلام، اعلام ولایت [[امام علی|علی]]{{ع}} را به تأخیر انداخت، فرشته [[وحی]] نازل شد و با نزول این آیه، بر ابلاغ [[ولایت]] [[امام علی|علی]] به مردم تأکید کرد و حفاظت از گزند منافقان را به [[پیامبر]]{{صل}} وعده داد. پس از نزول این آیه، [[پیامبر]]{{صل}} دستور توقّف مسلمانان در بیابان گرم و خشک [[غدیر خم]] را صادرکرد و در برابر انبوهی از جمعیّت که تعداد آنها را از هفتاد هزار تا صد و بیست هزار گفتهاند، فرمان الهی یعنی وصایت و جانشینی [[امام علی|علی]]{{ع}} را به مردم ابلاغ کرد<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۲۱.</ref>. | *عالمان [[شیعه]] و بسیاری از [[اهل سنت]] چنین باور دارند که این آیه، در [[حجةالوداع]] "هیجدهم ذیحجّه" در [[غدیر خم]] برای اعلام جانشینی [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} از سوی [[پیامبر]]{{صل}} نازل شده است <ref>اسبابالنّزول، واحدی، ص ۱۶۵؛ الدّرالمنثور، ج ۳، ص ۱۱۷؛ شواهد التنزیل، ج ۱، ص ۲۵۰.</ref>. پس از آنکه [[پیامبر]]{{صل}} از بیم توطئه منافقان بر ضدّاسلام، اعلام ولایت [[امام علی|علی]]{{ع}} را به تأخیر انداخت، فرشته [[وحی]] نازل شد و با نزول این آیه، بر ابلاغ [[ولایت]] [[امام علی|علی]] به مردم تأکید کرد و حفاظت از گزند منافقان را به [[پیامبر]]{{صل}} وعده داد. پس از نزول این آیه، [[پیامبر]]{{صل}} دستور توقّف مسلمانان در بیابان گرم و خشک [[غدیر خم]] را صادرکرد و در برابر انبوهی از جمعیّت که تعداد آنها را از هفتاد هزار تا صد و بیست هزار گفتهاند، فرمان الهی یعنی وصایت و جانشینی [[امام علی|علی]]{{ع}} را به مردم ابلاغ کرد<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۲۱.</ref>. | ||