نقر در گوش معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">

*امامان(علیهم السلام) دو نوع علم دارند: علوم عادی که از راه‌های معمولی فرا می‌گیرند و در فراگیری آن با دیگر انسان ها تفاوتی ندارند و علوم غیر عادی که در این قسم با دیگران متفاوت بوده و علمشان از طرق معمول حاصل نمی‌شود بلکه در ارتباط با عالم غیب تحقق پیدا می‌کند؛<ref>ر.ک. نادم، محمدحسن، علم غیب از نگاه عقل و وحی، ص ۳۳۰</ref> از این قسم با عنوان الهام یاد شده و در توضیح آن گفته شده است: گاهی ممکن است مطلبی به قلب القا شود و انسان یک مرتبه خود را بر مطلبی واقف و آگاه ببیند، به این نوع القاء، الهام می‏‌گویند،<ref>ر.ک. سبحانی، جعفر، منشور جاوید، ج ۱۰، ص  39 و آگاهی سوم یا علم غیب، ص ٣٣ ـ ٣٨؛ نادم، محمدحسن، افتخاری، منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد، فصلنامه شیعه‌پژوهی، ش 2، ص ۵۹ و ۶۹؛ خوش باور، داوود، علم غیب از دیدگاه فریقین، ص 7؛ عظیمی، محمدصادق، سیر تطور گستره علم امام در کلام اسلامی، ص ۱۷۶</ref> مانند الهام به مادر حضرت موسی(ع).<ref>ر.ک. سبحانی، جعفر، منشور جاوید، ج ۱۰، ص 39؛ سورۀ قصص، آیۀ 7: «وَ أَوْحَيْنا إِلى‏ أُمِّ مُوسى‏ أَنْ أَرْضِعيهِ»</ref>

==انواع الهام==

*الهام دو معنا دارد، معنای خاص و معنای عام؛ معنای خاص الهام، ویژۀ اولیا و اوصیاست و با واسطه، یا بدون واسطه محقق می شود. الهام با واسطه توسط صدایی که از شخص خارج شده و شنیده می شود و معنای مقصود از آن فهمیده می‌شود، صورت می‌پذیرد، مانند رؤیا. الهام بدون واسطه یعنی القای معانی و حقایق در قلوب اولیاء از عالم غیب که ممکن است به صورت دفعی و ناگهانی باشد و یا به تدریج صورت پذیرد. معنای عام الهام، با سبب یا بدون سبب صورت می گیرد و حقیقی و غیر حقیقی دارد. الهام حقیقیِ با سبب از راه تذکیه نفس حاصل می شود و الهام غیر حقیقی بدون سبب برای برخی افراد مانند کشیشان و راهبان که ویژگی خاصی دارند روی می دهد.<ref>ر.ک. خوش باور، داوود، علم غیب از دیدگاه فریقین، ص 7</ref>