جز
جایگزینی متن - '</ref><ref>مجتبی تونهای، [[موعودنامه' به '</ref><ref>تونهای، مجتبی، [[موعودنامه'
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=155%|' به '{{عربی|') |
جز (جایگزینی متن - '</ref><ref>مجتبی تونهای، [[موعودنامه' به '</ref><ref>تونهای، مجتبی، [[موعودنامه') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
#دومین فرقه وانمود میکردند که امام یازدهم {{ع}} خود "جعفر" را براساس اصل بداء به جانشینی معرفی کرده است. به این معنی که خداوند [[امامت]] را به [[امام عسکری]] {{ع}} سپرده بود؛ ولی پس از آن این حقیقت را روشن کرد که [[امامت]] نباید به نسل [[امام عسکری]] {{ع}} برسد. رهبر این گروه یکی از کلامیون کوفی، معروف به "[[علی بن طحی]]" یا "[[طلحی فزاز]]" بود؛ که مردم را به جانبداری از امامت جعفر تحریص میکرد. | #دومین فرقه وانمود میکردند که امام یازدهم {{ع}} خود "جعفر" را براساس اصل بداء به جانشینی معرفی کرده است. به این معنی که خداوند [[امامت]] را به [[امام عسکری]] {{ع}} سپرده بود؛ ولی پس از آن این حقیقت را روشن کرد که [[امامت]] نباید به نسل [[امام عسکری]] {{ع}} برسد. رهبر این گروه یکی از کلامیون کوفی، معروف به "[[علی بن طحی]]" یا "[[طلحی فزاز]]" بود؛ که مردم را به جانبداری از امامت جعفر تحریص میکرد. | ||
#عدهای نیز معتقد شدند که امامت جعفر از جانب پدرش تعیین شده بود و امامت [[امام عسکری]] {{ع}} را فاقد اعتبار دانستهاند. این فرقه در زمان حیات امام عسکری {{ع}} وجود داشتهاند و بعد از شهادت امام عسکری {{ع}} اقتدار بیشتری پیدا کردند. "[[علی بن احمد بشار]]" رهبر این فرقه بود. | #عدهای نیز معتقد شدند که امامت جعفر از جانب پدرش تعیین شده بود و امامت [[امام عسکری]] {{ع}} را فاقد اعتبار دانستهاند. این فرقه در زمان حیات امام عسکری {{ع}} وجود داشتهاند و بعد از شهادت امام عسکری {{ع}} اقتدار بیشتری پیدا کردند. "[[علی بن احمد بشار]]" رهبر این فرقه بود. | ||
#گروه چهارم، معروف به [[نفیسیه]] معتقد بودند امام دهم {{ع}} پسر بزرگش محمد را وصی خود تعیین کرده است. چون محمد در زمان حیات پدر درگذشت، با دستور پدر، جعفر جانشین او شد و علم سری، سلاحهای موردنیاز جامعه و وصایت را به غلام جوان و مورد اعتماد خویش، به نام نفیس، سپرد و به او سفارش کرد که آنان را پس از مرگ پدر به جعفر بدهد. جعفر خود مدعی شد که امامت از جانب برادرش به او رسیده است<ref>مجله انتظار، ش ۱۰، ص ۱۷۹.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی | #گروه چهارم، معروف به [[نفیسیه]] معتقد بودند امام دهم {{ع}} پسر بزرگش محمد را وصی خود تعیین کرده است. چون محمد در زمان حیات پدر درگذشت، با دستور پدر، جعفر جانشین او شد و علم سری، سلاحهای موردنیاز جامعه و وصایت را به غلام جوان و مورد اعتماد خویش، به نام نفیس، سپرد و به او سفارش کرد که آنان را پس از مرگ پدر به جعفر بدهد. جعفر خود مدعی شد که امامت از جانب برادرش به او رسیده است<ref>مجله انتظار، ش ۱۰، ص ۱۷۹.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۲۴۸.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{پرسشهای وابسته}} | {{پرسشهای وابسته}} | ||