نیمه شعبان: تفاوت میان نسخه‌ها

*نیمه شعبان اگرچه شرافتش را وامدار مولود خجسته‌‏ای است که در این روز زمین را با قدوم خویش متبرک ساخته است، در تقویم عبادی اهل [[ایمان]]، نیز از جایگاه و مرتبه والایی برخوردار است. در روایاتی که از طریق [[شیعه]] و [[اهل سنت]] نقل شده<ref>  ر. ک: متقی هندی، کنز العمال، ج ۳، ص ۴۶۴، ح ۷۴۵۰، ۷۴۵۱، ۷۴۶۱؛ تفسیر القرطبی، ج ۱۲، ص ۱۶۷ و </ref>، فضیلت‏‌های بسیاری برای عبادت و راز و نیاز در شب و روز خجسته نیمه شعبان برشمرده شده است.

*[[پیامبر خاتم|رسول گرامی اسلام]]{{صل}} فرمود: "هرکس شب عید و شب نیمه شعبان را با عبادت زنده بدارد، روزی که قلب‌‏ها همه بمیرند، قلب او نخواهد مرد"<ref> {{عربی|" مَنْ‏ أَحْيَا لَيْلَةَ الْعِيدِ وَ لَيْلَةَ النِّصْفِ‏ مِنْ‏ شَعْبَانَ‏ لَمْ‏ يَمُتْ‏ قَلْبُهُ‏ يَوْمَ‏ تَمُوتُ‏ الْقُلُوبُ‏‏ "}}، حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۷، ص ۴۷۸، ح ۹۹۰۳</ref>.

*از [[امام صادق]]{{ع}} روایت شده است که پدر بزرگوارش- در پاسخ کسی که از فضیلت شب نیمه شعبان پرسیده بود- فرمود: "این شب، برترین شب‏ها پس از شب قدر است. خداوند سبحانه و تعالی در این شب، فضلش را بر بندگان جاری می‏‌سازد و از منت خویش، گناهان آنان را می‌‏بخشد. پس بکوشید در این شب به خداوند سبحانه و تعالی نزدیک شوید.

همانا این شب، شبی است که خداوند سبحانه و تعالی به وجود خود سوگند خورده است که در آن، درخواست کننده‌‏ای را- تا آن‏گاه که درخواست گناه نداشته باشد- از درگاه خود نراند. این شب، شبی است که خداوند سبحانه و تعالی آن را برای ما خاندان قرار داده است؛ همچنان‏که شب قدر را برای [[پیامبر]]{{صل}} قرار داده است؛ پس بر دعا و ثنای خداوند تعالی بکوشید، که هرکس در این شب صد بار او را تسبیح گوید، و صد بار حمد الهی را بر زبان جاری سازد و صد بار زبان به تکبیر گشاید و صد بار بگوید: {{عربی|" لَا إِلَهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ "}}، خداوند سبحانه و تعالی از سر فضل و احسانی که بر بندگان دارد، همه گناهان او را بیامرزد و درخواست‌‏های دنیایی و آخرتی او را برآورده سازد؛ چه درخواست‌‏هایی که بر خداوند سبحانه و تعالی اظهار کرده و چه درخواست‏هایی که‏ اظهار نکرده و خداوند سبحانه و تعالی با علم خود بر آن‏ها آگاه است"<ref>  محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۹۴، ص ۸۵، ح ۵؛ همچنین ر. ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۲۷</ref>.

*بنابراین شایسته است افزون بر برپایی جشن و سرور در شب با عظمت نیمه شعبان، از بزرگی و عظمت آن شب غافل نشده، اعمال عبادی را به دقت انجام دهیم.

*بر اساس روایت‏‌های بسیاری که از [[شیعه]] و برخی [[اهل سنت]] نقل شده، میلاد خجسته [[امام مهدی|امام عصر]]{{ع}} در شب نیمه شعبان ۲۵۵ ق واقع و باعث کامل شدن فضیلت این شب مبارک شده است<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۲۴؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۷</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۵۹ - ۴۶۰.</ref>.

==نیمه شعبان در موعودنامه==

*در سحر پانزدهم شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری در شهر سامرا [[حضرت مهدی]] {{ع}} چشم جهان را روشن کرد. شب نیمه شعبان، شب بسیار مبارکی است و [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: آن شب پس از لیلة القدر، بهترین شب‌ها است<ref>مفاتیح الجنان، باب دوم.</ref>. در شب نیمه شعبان، خواندن دعایی سفارش شده است که مطلع آن چنین است: {{عربی|"اللَّهُمَّ بِحَقِّ لَيْلَتِنَا هَذِهِ وَ مَوْلُودِهَا وَ حُجَّتِكَ وَ مَوْعُودِهَا الَّتِي قَرَنْتَ إِلَى فَضْلِهَا فَضْلًا فَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا..."}}<ref>نجم الثاقب، باب یازدهم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۷۵۰.</ref>.