معاویه: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[معاویه]] به [[حیله‌گری]] و مکر همراه با بی‌تقوایی و روش‌های ضد انسانی با [[امام]] رو‌به‌رو شد. نقش او در [[جنگ جمل]] و تحریک خون‌خواهان [[عثمان]] و تطمیع آن‌ها نقشی بارز بود. [[جنگ صفین]] را نیز به‌طور مستقیم، او به راه انداخت که به ماجرای [[حکمیت]] انجامید. نتیجه [[حکمیت]]، پیدایش [[خوارج]] بود که مشکلات عدیده‌ای برای [[امام]] آفرید و به [[جنگ نهروان]]  انجامید. [[معاویه]] همواره با [[مشورت]] مشاور حیله‌گر خود، [[عمرو عاص]] علیه [[حکومت امام]] توطئه‌چینی می‌کرد. از دیگر سو، [[غفلت]] و [[سستی]] [[مردمان]] در [[یاری امام]]، روزبه‌روز بر جسارت او می‌افزود و نیروی [[امام]] رو به ضعف می‌گذاشت. [[امام]] {{ع}} در فرازهایی [[مردمان]] را نسبت به [[حکومت]] خطرناک [[معاویه]] هشدار می‌دهد<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۵۷</ref>؛ نیز خبر از [[ستمگری]] و [[فساد]] آن‌ها می‌دهد<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۹۸</ref> و فتنه‌های آن‌ها را بر [[مردمان]] بازگو می‌کند<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۹۳</ref>. سرانجام با [[شهادت امام علی]] {{ع}} که البته ردپای [[معاویه]] نیز در آن وجود دارد، زمینه رؤیای او بر [[خلافت]] [[مسلمانان]] به واقعیت پیوست و او به مدت بیست سال بر مسند [[خلافت]] تکیه زد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 727-729.</ref>.