بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '''']]؛' به '''']]') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{ویرایش غیرنهایی}} | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[ذعلب یمانی در تاریخ اسلامی]] | [[ذعلب یمانی در تراجم و رجال]]| [[ذعلب یمانی در نهج البلاغه]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
| خط ۶: | خط ۱۱: | ||
*[[شیخ طوسی]] از وی در بخش [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از [[رجال]] خود نام نمیبرد. | *[[شیخ طوسی]] از وی در بخش [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از [[رجال]] خود نام نمیبرد. | ||
*وجود این عنوان که گویا بهدلیل ویژگیهای رفتاری بهعنوان [[لقب]] یکی از افراد حاضر در برخی از جلسات [[امام]] {{ع}}، به وی داده شده، باعث شده است که رجالیان متأخر و معاصران از وی یاد کنند و درباره او تنها با [[استنباط]] از آنچه در این [[خطبه]] و مانند آن بهدست آمده، وی را از [[اصحاب امام]] بدانند و در مورد او [[داوری]] کنند. | *وجود این عنوان که گویا بهدلیل ویژگیهای رفتاری بهعنوان [[لقب]] یکی از افراد حاضر در برخی از جلسات [[امام]] {{ع}}، به وی داده شده، باعث شده است که رجالیان متأخر و معاصران از وی یاد کنند و درباره او تنها با [[استنباط]] از آنچه در این [[خطبه]] و مانند آن بهدست آمده، وی را از [[اصحاب امام]] بدانند و در مورد او [[داوری]] کنند. | ||
*مرحوم [[مامقانی]] و بعضی از دیگر بزرگان براساس [[روایات]] وارد شده در مضمون [[خطبه]] موجود در [[نهج البلاغه]]، وی را به [[فصاحت]] و [[بلاغت]] و [[شجاعت]] [[قلب]] ستودهاند. در | *مرحوم [[مامقانی]] و بعضی از دیگر بزرگان براساس [[روایات]] وارد شده در مضمون [[خطبه]] موجود در [[نهج البلاغه]]، وی را به [[فصاحت]] و [[بلاغت]] و [[شجاعت]] [[قلب]] ستودهاند. در حالی که [[علامه شوشتری]] با استناد به عباراتی از [[روایت]] مذکور در [[توحید]] [[صدوق]] به صراحت او را شخص نادرستی دانسته است با این [[استدلال]] که وقتی [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} گستره [[دانش]] خود را در زمینه [[تورات]] و [[انجیل]] و [[قرآن]] بیان داشت، ذعلب به دوستانش گفت هماکنون من [[امام]] را با پرسشی شرمنده خواهم کرد و بیدرنگ برخاست و و پرسید: "آیا پروردگارت را دیدهای؟" از بخشهای دیگر [[روایت]] روشن میشود که ذعلب در پایان [[سخن امام]] چنان تحت تأثیر سخنان ایشان قرار میگیرد که از شدّت مدهوشی روی [[زمین]] میافتد و پس از به هوش آمدن اظهار میدارد که بهخدا [[سوگند]] تاکنون پاسخی بدینگونه نشنیده بودم و بهخدا [[سوگند]] هرگز به چنین پرسشی بازنخواهم گشت. این سخن اگر دلالت بر چیزی داشته باشد، همان [[توبه]] و [[استبصار]] و تحوّل روحی برای ذعلب خواهد بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۴۰۹.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||