|
|
| خط ۲۷: |
خط ۲۷: |
| ===[[خطبههای نهج البلاغه|خطبهها]]=== | | ===[[خطبههای نهج البلاغه|خطبهها]]=== |
| ==[[نامههای نهج البلاغه|نامهها]] == | | ==[[نامههای نهج البلاغه|نامهها]] == |
| ==مقدمه==
| |
| خخحح*نهج البلاغه شامل ۷۹ [[نامه]] است. این [[نامهها]] با توجه به زمان کتابتشان و همزمانی با دوران [[خلافت امام]] {{ع}}، بیشتر ناظر به مسائل [[حکومتی]] و [[مدیریتی]] هستند یا خطاب به [[معاندان]] و [[دشمنان]] خوشته شدهاند. در این میان، چند [[نامه]] بیشتر مورد توجه قرار گرفته است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 846.</ref>
| |
| #[[نامۀ ۳ نهج البلاغه ]]: به [[شریح قاضی]]، آنگاه که خانهای اشرافی و گرانقیمت برای خود تهیه کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 846.</ref>
| |
| #[[نامۀ ۳۱ نهج البلاغه]]: [[امام]] {{ع}} از طریق فرزندشان، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} [[فرزندان]] معنوی خویش را مخاطب قرار داده و نسبت به مسائل [[تربیتی]] و آموزشی و شیوههای آن سخن گفتهاند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 846.</ref>
| |
| #[[نامۀ ۴۵ نهج البلاغه]]: خطاب به [[عثمان بن حنیف]] از ارادتمندان [[امام]] و [[کارگزار]] [[امام]] در [[بصره]]، آنگاه که به [[امام]] خبر رسید در مهمانی اشراف، که [[فقرا]] و افراد عادی در آن راهی نداشتند، شرکت کرده است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 846.</ref>
| |
| #[[نامۀ ۴۷ نهج البلاغه]]: [[وصیت]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} در بستر [[شهادت]]. این [[نامه]] از مهمترین [[نامههای امام]] و حاوی مطالب مهم است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 846.</ref>
| |
| #[[نامۀ ۵۳ نهج البلاغه]]: خطاب به [[مالک اشتر]] در [[آیین]] [[حکومتداری]] و [[مدیریت]] [[اسلامی]] و نخستین [[سند]] [[حکومتداری]] و یکی از فصول درخشان نهج البلاغه است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 847.</ref>
| |
| *[[نامههای نهج البلاغه]] در موضوعهای زیر قابل تقسیماند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 847.</ref>:
| |
| #'''[[نامه]] به [[کارگزاران]] و فرمانهای [[حکومتی]]:''' ۱۸ – ۱۹ – ۲۷ – ۳۴ – ۴۶ – ۵۲ – ۵۹ – ۶۷ – ۷۰ – ۷۶ – ۷۸.
| |
| #'''[[نامه]] به مأموران دولتی و [[کارگزاران اقتصادی]]:''' ۲۵ – ۲۶ – ۵۱ – ۶۰.
| |
| #'''[[نامه]] به [[سپاهیان]]:''' ۴ – ۱۱ – ۱۲ – ۱۳ – ۱۴ – ۱۵ – ۱۶ – ۵۰ – ۶۰ – ۷۹.
| |
| #'''[[نامه]] به [[دشمنان]] یا پاسخ به نامههای آنها:''' ۶ – ۷ – ۹ – ۱۰ – ۱۷ – ۲۸ – ۳۰ – ۳۲ – ۳۷ – ۳۹ – ۴۸ – ۴۹ – ۵۵ – ۶۴ – ۶۵ – ۷۳.
| |
| #'''[[نامه]] به [[مردم]]:''' ۱ – ۲ – ۲۹ – ۳۸ – ۵۷ – ۵۸ – ۶۲.
| |
| #'''[[نامه]] به [[کارگزاران]] و استیضاح یا [[انذار]] آنها:''' ۳ – ۵ – ۲۰ – ۲۱ – ۳۳ – ۴۰ – ۴۱ – ۴۳ – ۴۵ – ۶۱ – ۶۳ – ۷۱ – ۷۵.
| |
| #'''سفارشها، [[نصایح]] و نامههای متفرقه:''' ۸ – ۲۲ – ۲۳ – ۲۴ – ۳۱ – ۳۴ – ۳۵ – ۳۶ – ۴۲ – ۴۷ – ۵۶ – ۶۶ – ۶۶ – ۶۸ – ۶۹ – ۷۲ – ۷۷.
| |
| #'''[[پیمان]] و [[معاهده]]:''' ۷۴.
| |
|
| |
| ==حکمتها== | | ==حکمتها== |
| *آخرین بخش نهج البلاغه به حکمتها و [[کلمات قصار]] اختصاص دارد. [[حکمتهای نهج البلاغه]] دربرگیرنده مفاهیم [[اخلاقی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] در قالبی زیبا و بدیع است. حکمتها هم از لحاظ [[تمثیل]] و شیوه گفتار و هم از لحاظ محتوا و مفهوم در اوجاند. [[حکمتهای نهج البلاغه]] را میتوان در موضوعهای زیر دستهبندی کرد <ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 847.</ref>: | | *آخرین بخش نهج البلاغه به حکمتها و [[کلمات قصار]] اختصاص دارد. [[حکمتهای نهج البلاغه]] دربرگیرنده مفاهیم [[اخلاقی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] در قالبی زیبا و بدیع است. حکمتها هم از لحاظ [[تمثیل]] و شیوه گفتار و هم از لحاظ محتوا و مفهوم در اوجاند. [[حکمتهای نهج البلاغه]] را میتوان در موضوعهای زیر دستهبندی کرد <ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 847.</ref>: |
