اصحاب امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

* ستایش عظیمی را که [[امام حسین|سید الشهدا]]{{ع}} شب عاشورا از یاران خویش کرد، نام آنان را جاویدان و مقامشان را  جلوه‌گر ساخت. آنجا که فرمود: من اصحابی شایسته‌تر و بهتر از یاران خود نمی‌شناسم {{عربی|فانی لا اعلم اصحابا اولی و لا خیرا من اصحابی و لا اهل بیت ابر و لااوصل من اهل بیتی، فجزاکم الله عنی جمیعا خیرا}}<ref>مقتل خوارزمی، ج ۱، ص ۲۴۶، لهوف، ص۷۹</ref> در زیارت ناحیه مقدسه هم [[امام مهدی|امام زمان]] به آنان اینگونه سلام داده است: {{عربی|السلام علیکم یا خیر انصار}} ... در توصیف آن شیر مردان عارف، بسیار سخن می‌توان گفت. از زبان دشمن هم می‌توان حقایق را شناخت. به مردی که روز عاشورا همراه عمر سعد در کربلا شرکت داشته، گفتند: وای بر تو !آیا ذریه [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}}  را کشتید؟ گفت:... اگر تو شاهد چیزی بودی که ما دیدیم، تو هم همچون ما می‌کردی. گروهی بر ما تاختند که دستهاشان بر قبضه شمشیرها بود، همچون شیران خشمگین، سواران را از چپ و راست درهم می‌نوردیدند و خویش را به کام مرگ می‌افکندند. نه امان می‌پذیرفتند، نه علاقه به مال داشتند و نه چیزی می‌توانست مانع ورودشان بر برکه‌های مرگ گردد! اگر اندکی از آنان دست بر می‌داشتیم، جان همه سپاه را می‌گرفتند. ای بی مادر، پس می‌خواستی چه کنیم؟ !... <ref>شرح نهج البلاغه،ابن ابی الحدید،ج ۳،ص ۲۶۳</ref>  برای آشنایی با برخی فضایل آنان، که حواریین [[امام حسین]]{{ع}} بودند، رجوع کنید به منتخب التواریخ ، ص ۲۴۵ تا ۲۵۵ که بیست و شش فضیلت برای آنان بر شمرده است، از جمله: رضایت از خدا، با وفاترین اصحاب، ثبت بودن نامشان در [[لوح محفوظ]]، برتر بودن مقامشان از همه [[شهدا]]، همت والا با عده کم، توفیق بازگشت به دنیا در عصر رجعت، معروف بودنشان در آسمان‌ها، شوق شهادت در رکاب [[امام حسین]]{{ع}}، یاران واقعی دین خدا، وارستگی و زهد و عبادت، دفن در سرزمین مقدس کربلا و... همین فضیلت‌هاست که آنان را محبوب دل‌ها ساخته و در دنیا و آخرت، مورد غبطه جهانیانند. قبر شهدای کربلا همه یکجا در حرم [[امام حسین|سید الشهدا]]{{ع}} است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] صفحه ۵۴ تا ۵۸.</ref>.